Ik ben Anne-Sophie Bonnike, 16 jaar (naja, volgende week...
Maargoed, ik ben natuurlijk op dit forum gekomen omdat ik gepest werd. Het begon allemaal zo'n beetje op de basisschool rond groep 5/6, ik had weinig vriendinnen. Eén iemand heeft me in die tijd nooit in de steek gelaten, dat was mijn beste vriendin Faryal. Ze hielp me en we waren altijd samen, ze begreep me en we hadden het altijd gezellig, zoals het ook hoort met vriendinnen. Ik denk zelf dat het pesten begon omdat ik autistisch ben, mijn gedrag was toendertijd anders dan niet-autistische kinderen, dat is nu een stuk minder. Ik had best wel veel wisselbuien, ik kende m'n eigen krachten niet echt goed, ik reageerde best wel fel en werd gauw boos of verdrietig. En ja, ik was gewoon niet opzettelijk anders..... Ik wist niet beter. Ik werd buiten gesloten, kinderen riepen dingen naar me en waren gewoon onaardig naar me. Dit werd later steeds erger. Het laatste jaar, in groep 8, was het moeilijkst. Mijn beste vriendin zat een klas hoger dan mij en was toen school af, ik had op school in principe geen vrienden. de meester heeft zijn best gedaan om er wat aan te doen, gesprekken met de klas e.d maar het leverde niks op, het gepest hield niet op. Ik vond het natuurlijk vreselijk en had nooit zin om naar school te gaan, toen ik uiteindelijk van school af ging was dat een hele opluchting voor me.
Ik ging toen naar een speciale school (met taxi-vervoer), voor autistische kinderen. Hier zit ik nu nog, met ong. 10 kinderen per klas, en alle theoretische vakken in hetzelfde lokaal en van dezelfde leraar. Beetje basisschool-idee dus, alleen dan op middelbaar niveau (IVBO). In de 1e had ik weinig vrienden, ik zat maar met 1 meisje in de klas (autisme is zeldzaam bij meisjes) en ik had nog een andere goede vriendin in een andere klas. Daar trok ik toen voornamelijk mee op. In de volgende klas zat ik bij mijn beste vriendin in de klas en met 2 andere meisjes, dat was dus wel gezellig. Alleen van de jongens werd je knettergek, altijd vervelend en bovendien was ik nog de jongste ook.... Het pesten viel wel mee, voornamelijk om mijn paadenhobby. Het volgende jaar gingen allebei mijn vriendinnen van school af en kwam ik samen met de 2 meisjes van de 2e in een klas tussen allerlei irritante pestjochies. Hier werd ik best wel gepest, o.a om mijn paardenhobby en om andere dingen. Ik vond dit een vreselijk jaar, de meester pakte het wel goed aan maar dat was niet genoeg, ook had ik vaak het idee dat ik niet serieus werd genomen en dat haat ik. Het volgende jaar, in de 4e (dit jaar), werd mijn droom werkelijkheid : Ik kwam in een totaal andere klas met een nieuw meisje die ook paard rijdt en verder bijna alleen maar nieuwe aardige jongens !!!!!!
Nou, dat ben ik dus....
Groetjes Anne-Sophie.