Ik zal proberen m'n verhaal te vertellen. Het is na 5 jaar nog steeds een emotionele kwestie voor mij.

Het begon zoals bij velen op de basisschool. Op de een of andere manier was ik het pispaaltje. Ze schelden je uit, je wordt in elkaar geslagen, noem maar op. En de leraren doen niks. Een storm in een glas water vonden ze. Nou ze moesten eens weten.

Goh wat was ik blij dat ik van die kut school af was. Ik dacht een nieuw begin op de middelbare school. Maar niks was minder waar. Vanaf klas 1 was het al mis. Ik ben niet een van de slankste en lenigste, dus regelmatig was ik de lul bij gym. Engels was ook niet me sterkste punt. Dus je begrijpt wel, er werd gretig gebruikt gemaakt van de zwakke punten.

Het ging maar door en door. Leraren doen niks. Ja gesprekjes voeren met de pesters, maar daar wordt het eigenlijk alleen maar erger van. Van uitschelden, tot met markeerstiften op je rug tekenen, deo voor je kopen omdat je naar hun zeggen stink. Ik heb een hele waslijst. Ik heb een poosje gesprekken gehad met een vertrouwenspersoon. Daar heb ik wel wat aan gehad, maar je houdt gewoon de rest van je leven er last van.

Ik heb nu bijna vier jaar een hele lieve vriend. Waar ik sinds een jaar mee samen woon. Maar nog worstel ik met m'n verleden. Ik heb gewoon heel veel moeite met hem te vertrouwen en we hebben nu een punt bereikt waar we niet zeker meer zijn of we wel met elkaar verder zullen gaan.
Hij vind het heel erg moeilijk dat ik hem ieder keer controleer. Ik lees z'n smsjes en email. Ik probeer zoveel mogelijk te controleren.
Het is al wel minder aan het worden. Dat weet ik, maar m'n vriend ziet alleen maar dat ik hem controleer. Ik wil er zo graag vanaf komen. Maar ik weet niet zo goed hoe. Ik heb al hulp gezocht via GGZ, en het gaat al een stuk beter. Maar doordat ik al zo vaak belazerd ben, ben ik gewoon bang dat m'n vriend, maar niet alleen hem ook m'n vrienden me belazeren.

Als ik een avondje weg geweest ben met vrienden dan loop ik aan het eind de avond helemaal te analyseren. M'n vriend zegt dat ik me veelste druk maak en dat is ook zo. Maar hoe schakel ik die knop uit? Ik vind het zo moeilijk. Zo langzamerhand ga ik er in geloven dat het allemaal geen zin meer heeft. En dat ik er maar beter kan ophouden.

Is er misschien iemand die me aub kan helpen? Ik ben echt de wanhoop nabij.

Hoi Ina,

Het probleem wat je beschrijft op gebied van vertrouwen als restschade na pesten is iets waar heel veel slachtoffers in meer of mindere mate last van hebben.

Je stelt de vraag over wat te doen terwijl het eigenlijk al steeds beter gaat. Het vertrouwen tussen je vriend en jou gaat gewoon nog heel moeizaam.

Misschien is het een idee om je vriend mee te nemen naar de GGZ om hem te laten horen waar je mee zit en hoe het al beter gaat.

Wat ik zelf doe als ik moeite heb met het vertrouwen, is zodra ik dat wantrouwig gevoel krijg, mijn ogen even sluit en niet naar die persoon of situatie kijk, maar naar mezelf. Waarom twijfel ik, waar komt die twijfel vandaan. Om vervolgens de antwoorden tegen mezelf te zeggen die ik al heel vaak gegeven heb. Het zijn mijn vrienden, ik kan ze vertrouwen. En in eigenlijk alle gevallen gaat de twijfel dan vanzelf weg.

Wat ook kan helpen is aan je vriend vertellen wat jij belangrijk vind om te horen. bijv. 'ik geef om je', 'ik ben er altijd voor je', 'niemand kan jou vervangen voor mij'
Het klinkt gek, maar als je aan je vriend uitlegt waarom die dingen zo belangrijk zijn, ik neem aan dat hij er vanaf weet, dan zal hij dat vast voor je willen doen, en dan gaat het vast ook met jou beter. (eigenlijk zijn dit die antwoorden die je jezelf ook geeft)

Het gebrek aan vertrouwen is iets waar je gewoon met vallen en opstaan in moet groeien. En weet je, ook al weet ik niet veel van je, maar het feit dat jij dit hier neerzet en om hulp vraagt, betekent gewoon dat jij te vertrouwen bent en van dat wantrouwens gevoel zult afkomen.

Succes

Swalsky

M'n vriend is inderdaad op de hoogte van alles wat er de afgelopen jaren heeft afgespeeld.

We hebben het er heel vaak over. Maar hij vind het gewoon heel moeilijk. Ik
beloof hem beterschap en ik doe ook echt m'n best. Maar dat gaat een aantal weken soms maanden goed en dan val ik terug. M'n vriend wordt er gewoon moedeloos van. En heeft nu eigenlijk zoiets van ik zie het niet meer zitten en is het misschien niet beter om er een punt achter te zetten.

We hebben besloten om het nog een aantal maanden aan te zien. Maar dit is wel m'n laatste kans. Hij wil graag een normale relatie waarin ik hem vertrouw en waarin we normaal met elkaar omgaan i.p.v. dat achterdochtige gedrag van mij.

Ik kan het me heel goed voorstellen dat hij niet weet wat hij er mee aan moet. Ik ben straks 4 jaar bij hem en er is geen enkele reden om achterdochtig te zijn. En toch ben ik het.

Ik hoop dat het me lukt, want ik wil m'n vriend echt niet kwijt.
Maar uiteindelijk is het bij hem ook een keer op. Hij zit er zelf ook heel erg mee.

ik kan het wel uitschreeuwen weet je dat. Wat die pesters wel niet in hun hoofd gehaald hebben. Waarom ik? Ik had het al zo moeilijk thuis. Beseffen ze wel wat ze hebben aangericht?

Pesters maakt het niks uit wat een slachtoffer meemaakt. Misschien na jaren, maar op het moment echt niet!

Kun je het moment dat het fout gaat zelf voelen aankomen? of merk je dat pas als je vriend reageert dat je 'het' weer doet?

Soms voel ik het aankomen. Zit dan niet lekker in m'n vel enzo.
Maar soms dan barst de bom gewoon en dan krijg ik alles in 1 keer over me heen. Dan zijn er te veel dingen voor gevallen en dat zegt hij niet altijd.

Ik neem hem niks kwalijk en is gewoon heel moeilijk. Je kunt bezig blijven zeggen dat ik niet aan mezelf moet twijfelen en dat hij van me houdt en dat hij me echt niet kwijt wil. De energie er voor is op bij hem.

En ik weet me geen raad meer. Ik zou niet weten wat ik moet zonder hem. Ik hou onwijs van hem en ik wil hem echt vertrouwen en een normale relatie. Het is gewoon zo moeilijk.

Wat ik erg herken in je verhaal, is dat ik ook de drang heb dingen te controlleren.

Maar niet omdat ik mijn vriendin niet vertrouw, want ik vertrouw haar wél, heel erg zelfs ..

Het is voor mij meer bevestigen, zeker willen weten. En niet 95%, maar 100%.

om fijn samen verder te kunnen gaan is het misschien handig om een soort afspraken lijstje te maken.

Hij weet waar hij zich aan stoort. Als zoiets gebeurt, laat het hem direct zeggen, voordat het te groot wordt. Dan hoeft er ook niet uitgebreid bij stil gestaan te worden. Je zou zelfs een soort "code-woord" kunnen afspreken dat hij uitspreekt zodra je iets doet qua controle wat hij niet leuk vindt. Dan moet jij nadenken wat je gedaan hebt, en dan kun je er alleen van leren.
Je kunt het ook omdraaien door hem te vertellen dat je je niet lekker in je vel voelt zitten en dat je dat gevoel om te controlen hebt. Het uitspreken ervan kan de wereklijke noodzaak om het te doen wegnemen

Je zou ook kunnen afspreken dat je een vast moment in de week neemt om te kijken hoe het die week gegaan is. Het handigste is, dat je dat doet vlak nadat je bent uitgeweest of zo, want dan is alles lekker vers en dan wordt er ook niks vergeten dat later een groter probleem kan worden.


Ik denk dat je best wel met hem verder kunt. Hij houdt van je en jij doet je best. Je bent waakzaam en ik denk dat hij je best wilt helpen als je een manier hebt, waar hij je ook kan helpen


Succes

Ik hoop wel dat we uiteindelijk een manier vinden om verder te gaan met elkaar. Tijd zal het leren. Het verleden is niet iets waar je je zomaar overheen zet.

Ik zal het er eens met hem over hebben. Ik denk dat ik vooral iets kan met elke week even stilstaan wat goed gegaan is. Dan zie ik het ook allemaal wat positiever en kan ik wat niet gaat anders doen.

Ik laat wel weten hoe het gaat.

Dank jullie wel voor jullie advies. Ik zie nu in dat er meer mensen zijn die met dezelfde problemen worstelen.

Ik ga vrijdag eerst lekker op vakantie met m'n vriend. Lekker even weg is misschien ook wel goed voor ons.

klinkt inderdaad heel leuk!

succes met alles en heel veel plezier op vakantie

Hoi gj,

Ik denk dat het ook een kwestie van tijd is. Als je je vriend in je leven toelaat en hem vertelt waar je mee zit, word jullie relatie vanzelf beter en begin je je ook steeds meer te realiseren dat je je nergens druk over hoeft te maken. Tijd heelt vele wonden en misschien deze ook wel.

In ieder geval veel plezier op je vakantie!

Kus, Ryan

Hai GJDeelstra,

Nu dan ook eindelijk een reactie van mij, druk gehad (verhuizen, introductie school, colleges etc, je weet hoe het gaat ).

Ik heb je verhaal gelezen en ik herken er best veel in.

Er zijn al andere members geweest die tips gaven, en ik denk dat het misschien wel goed als je vriend een keertje mee zou gaan naar de GGZ. Ook voor het onderling 'elkaar begrijpen'.
Alles wat ik verder had willen zeggen is al door de overige forumvriendjes genoemd.

Behalve één punt. Je hebt het er telkens over dat je het vertrouwen in je vriend wilt verbeteren (is heel goed hoor, daar ook niet van), maar het vertrouwen in je vrienden dan? Zij zijn ook zéker mensen die je moet en kunt vertrouwen, hoor. En toen ik las dat jij na een avondje uit helemaal alles analyseerd, schrok ik behoorlijk. Hoop voor je dat dat op den duur ook zal veranderen.

Hoe was je vakantie met je vriend trouwens? Fijne tijd gehad samen?
Hoop dat het jullie relatie goed heeft gedaan!!

Tot zover mijn reactie, niets uit mijn post is lullig bedoeld, mocht dit zo overkomen.

Liefs,
Zon.

Daar ben ik weer. Ik heb op zich wel een leuke vakantie gehad. Helaas alweer aan het werk. Ik voel me op dit moment wel down. Weet me er geen raad mee. Het stomme is dat ik ook niet precies weet waarom ik down ben.

Straks weer naar het GGZ. Misschien voel ik me dan wat beter.

Ik kan wel janken zo klote voel ik me. Alsof ik niks meer onder controle heb. Ik weet het gewoon niet meer.

Altijd maar de schijn ophouden. Moe wordt je er van.

niet de moed opgeven hoor, altijd vooruit blijven kijken

voor nu even een dikke knuffel

Blijf volhouden . Wanneer de wanhoop groot is, is de redding vaak nabij.

Een dikke terug.

Ben gister naar het GGZ geweest en heb daar m'n hart gelucht. Ik denk veel te veel na. Maak mij druk om de verkeerde dingen. En denk al gauw het slechste van alles. Na het gesprek voelde ik me dan ook stukken beter. Want nu heb ik het eerst weer een beetje op een rijtje.

Ik laat gauw weer wat van me horen.

Liefs mij.

Wat houd GGZ precies in?

Dat is zeg maar de geestelijke gezondheidsdienst bij mij in de buurt.
Daar ga ik 1 keer in de twee weken naar een psychiater en zij begeleidt mij.

Ik spreek gewoon door wat ik heb mee gemaakt, hoe alles gaat, of er nog dingen zijn die mij dwarszitten.

Aha, een soort GGD maar dan psychologisch.

Ja dat klopt.