Hoi,
Ik wil heel even me verhaal kwijt want ik heb al heeeeel erg veel mee gemaakt op een kort temijn.
Op 14 juli 2004 is mijn opa overleden aan altsheimer. Kort daarna (in augustus) is mijn oma overleden aan liefdesverdriet van mijn opa. In september is mijn andere en laatste oma overleden aan kanker. Nu zullen jullie denken dat ik nog 1 opa heb maar dat is niet zo. Die heb ik niet leren kennen. In januari werd ik verliefd. Opzich is dat niet zo erg maar het was op een docent. Mijn muzieklerares. Ik zelf ben ook een meisje dus snapte ik er niks meer van. Ik vertelde het aan Tess en Tess lulde het door. Ik kreeg telkens van die vragen of het waar was enzo.
Daarnaast kon ik de verliefdheid ook niet meer aan en in maart was ik nogsteeds verliefd op Daniële. Ik wilde dat niet meer. Ik besloot om een einde te maken aan me leven en zo was ik van de verliefdheid af en het gepest. Ik heb me toch weten tegen te houden. Ik heb het pas na 5 maanden verteld aan me ouders. Die waren er helemaal niet blij mee...
In juni hield me verliefdheid op en daar was ik klaar mee. Maar dat ik lesbisch ben accepteerde ik niet en doe ik nu nog steeds niet...
Ik begon in mezelf te krassen uit zelfhaat. Dat deed ik een paar weken en daarna wilde ik ook niet meer eten en stopte ook. Ik heb zo'n 2 weken haast niet gegeten en was met me gewicht bezig. Uiteindelijk ben ik daarmee gestopt maar het krassen doe ik nog.
Ik ben nu wel wat blijer met me leven want ik heb een vriendin. Waar ik ontzetten trots op ben. Ze weet wel dat ik nog kras maar heeft het nooit geweten van me anorexia... Ik geloof ook niet dat het echt anorexia is maarja...
Dit was mijn lange verhaal over 1 jaar...
Doeg dikke kus Sandra