Pffff, ik weet het allemaal niet meer....
Al 7 jaar lang ben ik bezig om mijn pest verleden te vergeten, maar het lukt me niet... Ik loop ook al bij een psycholoog en ik ga na de zomervakantie naar een curcus om mijn zelfvertrouwen weer terug te krijgen...

Waarom lukt me het zelf niet om het meisje te worden, die ik vroeger op de basisschool was???
Ik wil zo graag dat meisje weer zijn...

Vrienden heb ik bijna niet... :-S Mijn ex is een super goede vriend van mij en ik kan echt altijd bij hem terecht... Tussen mij en mijn beste vriendin B, gaat het de laatste tijd ook niet meer zoow super goed.. Mijn beste vriendin B zit in een kliniek, want ze heeft borderline.. En sinds zij in een kliniek zit, gaat het al achteruit tussen ons en daar baal ik ontzettend erg van... :-(

Vaak kijk ik in de spiegel en dan walg ik gewoon echt van mezelf...
Ik werd namelijk vroeger gepest, omdat jongens vonden dat ik TE dik was en mij voor alles en nog wat hebben uitgescholden... Ik kan het maar niet achter me laten... Ik hoor vaak van mensen, dat ik helemaaaal niet dik ben, maar een super mooi figuur heb... Tja, dan denk ik bij mezelf: "Het zal allemaal wel, ik vind mijn lichaam maar niks"...

Ik ga er echt alles aan doen, om mijn leven weer op de rails te krijgen...

Heel veel liefs
Kersjuhhhh

Goh dat is erg zeg, veel sterkte toe gewenst hier mee

1 ding heb ik ook wat jij hebt, veel vrienden heb ik ook niet. Me beste kameraad waar ik nu niet meer zo veel contact meer mee heb, helpt me ook vaak en kan ik altijd terecht!!

hey,

ik hoop dat je als je eenmaal met die cursus bezig bent en een stuk verder bent bij je psycholoog, het een stuk beter met je zal gaan. niks is zo erg als een heel negatief zelfbeeld, grotendeels omdat je anderen gewoon niet meer gelooft als ze echt iets gemeends positiefs tegen je zeggen.

iig heel veel sterkte

Hoi Kirsten,

Vervelend dat je er nu doorzit. Ik denk dat als je met je psycholoog gaat praten erover, dan zal ze je vast vertellen dat deze dingen met ups en downs zullen gaan. Na iedere up komt een down en na iedere down een up. Ik heb een paar keer per jaar nog rustig een down. Ik heb geleerd om tijd tijdens deze periodes vooral vooruit te kijken, naar wat komen gaat, en als daar niks is, ga ik plannen maken ervoor.

Pesten is denk ik niet iets dat kunt vergeten. Het is gebeurd, en daarmee een deel geworden van de persoon die je bent. Wat wel kan, is er mee leren leven en de persoon proberen te zijn, zoals je wilt zijn. Er staat hier ergens een topic op dit forum dat gaat over "pestschade" ofwel, dingen waar slachtoffers zoals jij en ik voor altijd last van zullen houden. Zoals je was op de basisschool, zul je denk ik niet meer worden. Je bent nu volwassen en je hebt veel meegemaakt.


Ik heb het gisteren nog in een ander berichtje neer gezet, en ik geloof dit! Jij bent zoals jij bent. Weet voor jezelf dat je goed bent. En wat iemand ook tegen je zegt of doet: ben jezelf. Hoe moeilijk dat ook is.


En als je wilt, krijg je natuurlijk je leven op de rails!

Dank juh wel allemaal... Ik zal men best gaan doen en aan mezelf gaan werken.... Ik hoop echt dat de assertiviteitscurcus werk... Ik ben benieuwd...

Dank je wel!!!!!

XxX
Kersjuhhh

ik hoop het ook

met n beetje vertrouwen in jezelf kom je al een heel eind

heel veel succes ermee

Hai Kersjuhhh,

Jeetje, wat een verhaal meid! Dit is zeker niet niks.

Ik denk trouwens dat je je verleden niet moet proberen te vergeten, in mijn ogen is het vergeten van iets als een pestverleden een behoorlijke opgave, misschien kun je 't beter proberen te verwerken, het een plekje te geven. Het kan zijn dat je dit ook bedoelde, hoor, tis niet flauw bedoeld, misschien had je 't alleen anders verwoord.

En je moet je misschien niet zo druk maken om 'aantallen/frequenties' als het gaat om vriendschappen. Je bent erg goed bevriend met je ex, zei je, nou dat is toch hardstikke mooi? Liever 1 goede vriend, dan 10 vage kennissen?

Weet je dat andere mensen je vaak anders zien dan jijzelf dat doet? Jij maakt je, net als veel andere mensen, waarschijnlijk druk om kleine dingetjes, die anderen niet eens opvallen. Plus dat de mens geneigd is erg kritisch naar zichzelf toe te zijn, terwijl men dat bij anderen weer niet is. (snap je 't nog? )

Verder wens ik je veel succes bij het weer 'op de rails krijgen' van je leven. Onthoud wel dat dit vaak met vallen en opstaan gaat he? Maar aan je verhaal te zien zul je wel doorzetten.

Sterkte en succes ermee.

Liefs Zon.


Ps, hoe gaat het met je assertiviteitscursus??

Mijn opa zij altijd: je vrienden kun je op 1 hand tellen.

ik had ook een zelfvertrouwe probleem in de 1e maar had het terug toen ik me angst onder ogen zag en lachte.

en zoals ik altijd zeg je kan me op msn bereiken en ik sta altijd klaar met een eerlijke opinie.