Wie zou zijn/haar verhaal willen/durven/kunnen vertellen?


Mess

Ben vroeger nooit echt gepest. Maar toen ik puistjes kreeg wel. In het begin vond ik het best kut, maar weet je, de mensen die je pesten die stellen geen reet voor. Die willen stoer doen, stoer doen bij hun vrienden en dan gaan ze pesten. In het begin maakte ik me er wel druk om. Ik heb nu ook nog wel puistjes maar veel minder als vroeger en ik heb nu zoiets van... luitjes: dikke vinger voor jullie! Mijn vrienden accepteren mij zoals ik ben, en niet op hoe ik er uit zie, of hoe ik ruik, of hoe ik mijn linkerteennagel knip, of met welke been ik als eerste mijn bed uit stap, nee gewoon om hoe ik ben. Maar ik word niet meer gepest vanwege die puistjes tegenwoordig. Kwordt gelukkig helemaal niet meer gepest.

GReeTZ TinuS

ik heb zoals ze dat noemen een best wel heftige basisschool periode gehad.

ene j uit leusden, is daar ooit mee begonnen en dat is eigenlijk altijd daarop doorgegaan.

In groep 8 heb ik een lerares gehad die hier goed "tegen in hakte" .. dat hielp behoorlijk.

In de brugklas mavo is mn mentrix + een aantal leraren er ook tactisch tegen in gegaan, wat ook hielp...

het was toen al veel minder, vooral op school.

Verder nog een aantal "in-elkaar-geslagen" incidenten gehad, met name van-naar school en thuis (1x op school wat ik zo snel herinner met een woonwagen kamper, in mn examen jaar)

Was allemaal best wel heftig zeg maar.....


toen ik op het mbo kwam was het allemaal in een keer over.

zie ook: "muurtje bouwen"

Op de basisschool werd ik wel gepest, maar niet van dusdanige mate dat het erg was. Op de middelbare, however...

Alle drie de jaren gepest, dat is een lang. (en nu iets té lang) verhaal. De redenen kan ik nu wel hieronder zeggen. Ze pest(t)en me hierop:

Een zware stem. (WTF? Is dat een reden om iemand te pesten?)
Stuudje. (Dat ik mijn huiswerk maak, wat ook moet, is misschien een beetje een non-argument om iemand te pesten)
Taalgebruik (Te dure woorden, kennelijk... )
Cijfers. (Ook wel bekend als opscheppen dat je een beter cijfer dan <mijn naam> hebt)
Na-apen. (Op een iets ander toontje. Vb. Zeg ik 'Shut up', gedurende de Engelse les, dan kan ik het op een zeer irritant toontje terug horen komen gedurende de economie les)
Mijn principes.. (Wij moesten voor scheids spelen bij gym, ik heb dat niet kunnen doen, maar ik had tegen mijn 'vriend' gezegd dat ik onpartijdig ben, zoals het hoort. En dat vond hij bullshit, en hij pakte me nog ff terug op MSN. Lafbek!)
Last but not least. MSN schermnaam... (Ik had een schermnaam in het Engels, wat ik zo ongeveer 80 % van de tijd heb, en ik zet een keer een andere schermnaam erin, iets met "If you respect people, they will respect you, too...", en dat vindt hij dan BS, en gaat me uitschelden voor dombo en nog een hele reeks. En de volgende dag op school ging ie gewoon door. (Dit was btw. in combinatie met het scheidsrechters-accident.) En het kwam extra hard aan, omdat ik dacht dat hij een vriend was....)

Misschien overdrijf ik, misschien ook niet, maar ik voel me niet al té plezierig meer op school, iets wat ik vroeger wel had. Misschien willen ze me door het lint zien gaan. (Dit schooljaar een stuk of 7 keer gebeurd, en in 5 van die keren was mijn doelwit erg 'lucky' omdat er iets of iemand tussenkwam, en 2 keer kon ik mezelf onder controle houden.

Nog een mooie column over pesten. (Lijkt wel toeval) *klik*

idd heel herkenbaar, om "niks", onzinnige dingen, te gaan pesten...

overigens mooi stukje waar je naar linked!

Ach, een mens ziet nog wel eens iets onder het surfen.

Al die dingen zijn voor ons herkenbaar ben ik bang...
het is fout, maar je kan er vrij weinig aan doen...


Mess

Tja... zelfs wanneer anderen zouden vinden dat je het overdrijft, dan kan dat bij jou natuurlijk heel anders liggen: de één kan net wat meer hebben als de ander...
Je geeft aan gevoelsmatig ergens last van te hebben, en dat moet dus gewoon serieus worden genomen.

Verder: als je voorvallen los van elkaar ziet, dan is het misschien ''klein'', maar als je alles bij elkaar op gaat tellen, is je wellicht een andere conclusie toegedaan...

Ikzelf heb heb vroeger ook soort gelijke dingen meegemaakt, en ook ik vond het erg vervelend... zeker als je je al klote voelt door eerdere voorvallen, dan kunnen relatief kleine dingen misschien net de druppel zijn die de emmer doet overlopen...

(ben echt gek op deze nieuwe smilie!)

Anyway...

Het is niet zo dat iemand anders voor je kan bepalen hoe erg het is op de schaal van 1 tot 10. Dat kan niemand voor je doen. Alleen jijzelf bepaald in hoeverre dingen je leven hebben beinvloed.
Het is waar wat TheDon18 zegt. Wat voor jou niets is is voor een ander verschrikkelijk en andersom. Soms kan 1 klein iets, het gene zijn wat ervoor zorgt dat je totaal flipt. Zelf heb ik dat ook welles. Dan gaat het eigenlijk nergens over, maar dat is dan net te veel, en ga flippen...

Nu leg je de vinger bij mij op een zeer punt. Ik flip soms om de meest rare dingen, en laat de grove beledigingen gewoon "afketsen" op me. Dat flippen is wel opluchtend.

Het is misschien een opluchting maar dat is voor mij altijd iets tijdelijks, naderhand kan ik mezelf wel voor me kop slaan dat ik ben 'geknakt'... Om de een of andere manier, wil ik altijd alles voor mezelf houden, en niemand laten weten als ik ergens mee zit of niet tegen kan. Op zo'n moment doe ik dat dus wel... kortom... fout...

Hallo allemaal!

Ok dan, niet geheel vrijwillig maar toch... voor Jeroen hebben we wel wat over he!

Het zal niet echt een schok zijn voor jullie dat ik dus ook gepest ben vroeger. Ik heb het hier nog altijd erg moeilijk mee, en ben dan ook niet een echte prater wat dat soort dingen betreft. Maargoed, ik ga een poging doen om in grote lijnen uit te leggen wat er vroeger gebeurd is.

Het is eigenlijk altijd al wel zo geweest, en me echt herinneren wanneer het begonnen is doe ik niet. Kan me niet anders meer voorstellen dan dat ik met flinke tegenzin naar school ging. Ik was dan ook vaak 'school' ziek op de basisschool, maar ook nog de eerste jaren van de middelbare school hoor. Daarna veranderde dat, ik dacht als ik nou maar snel van school af ga, ben ik er vanaf.
Ik kan me niet veel incidenten meer echt herinneren, waarschijnlijk wel als ik er voor ga zitten en diep ga nadenken... maar dat wil ik niet. Laat die maar lekker ergens achter in mijn hoofd zitten... ik hoef ze niet meer. Vrijwel alle pogingen tot praten hebben ertoe geleid dat ik 'flashbacks' kreeg, en dat is nou niet bepaald iets om vrolijk van te worden...

Op de middelbare school werd het alleen maar erger. Mijn switch van school hielp niet, tot mijn grote verdriet. Maar na 6 jaar middelbare school ging ik het hoger onderwijs in. De eerste maanden ging het geweldig, maar ook dit was slechts van korte duur. De laatste maanden die ik op die school heb gezeten waren weer ouderwets als hell...

Nu ben ik met mijn tweede HBO opleiding begonnen (die andere afgebroken na 1 jaar) en heb het enorm naar mijn zin. Het is een totale verandering met voorgaande jaren. Ik vind het leuk, heb leuke medestudenten en ik vind het leuk om naar school te gaan!


Nou dit is wel weer genoeg voor vandaag...


Liefs Mess

eey meis echt knap dat je et hebt durven opschrijven!



Kusjes en kroel,

jeroen en syl

Ook al zo'n 'lekker' verhaaltje... Laten we hopen dat je leven niet je username is.

Thnx for alle steun!!


Ennehh Legolas_Greenleaf op het moment wel een beetje...
maar ik overleef het wel weer hoor... I always do.

Mess

Bekend verhaal: ik liet vroeger ook nooit emoties zien...

Toch zou ik je willen adviseren dat juist wél te doen.
Omdat op het moment dat je emoties toont, reguleert dat -vaak ook onbewust- opgelopen spanningen...

op het moment dat je alles gaat verbergen, is de kans groot dat op een gegeven ogenblik overladen wordt met negatieve emoties, wat zou kunnen resulteren in een ´´explosie´´...

Dat is bij mij ook zo gegaan... jaren lang emoties ´´opgekropt´´... op een gegeven moment was ik een wandelende tijdbom, hetgeen uiteindelijk dan ook heeft geresulteerd in ondermeer het brandstichten op mijn oude school...

Ik heb heel wat instellingen meegemaakt, waaronder ook de open psychiatrie in Vught (10 maanden)... Ik had die tijd zeker wel nodig om spanningen en wraakgevoelens, opgelopen in een jaren lange periode, enigzins een beetje te kunnen verwerken... Ik heb daar overigens erg veel plezier gehad, en uitsluitend goede vrienden gemaakt.. sterker: ik mis het daar soms best wel

Maar ik ben nu allemaal wel aan het zeuren over emoties laten zien, maar ik besef tegelijkertijd dat ik in die situaties precies hetzelfde deed, en misschien nu nog wel zou doen...

Maar wat ik je écht zou willen aanraden is een goede psycholoog...
Ik weet niet ofdat je daar ervaring mee hebt? Als dat niet zo is zul je er waarschijnlijk niet snel naartoe stappen... maar waarom ga je niet één keertje langs, en kijk je hoe het bevalt? als het oplucht kun je altijd nog een vervolgafspraak maken... Ik zou je wel een psycholoog aanraden, geen psychiater... in totaal heb ik wel met 10 verschillende te maken gehad, en ik heb echt veel betere ervaringen met psychologen...

En als je het voorschut vindt staan: niemand hoeft het te weten, toch?!

Ik hoor het wel van je, ok?

Tja daar heb ik welles over nagedacht, want ja ik merk zo ook wel dat het niet eg lekker loopt. Maar ik ga het toch niet doen. Ik wil aan het werk in de gezondheidszorg, en als je naar zo'n pipo gaat heb je wel een stikker op je voorhoofd voor de rest van je leven. Daar heb ik dus geen zin in...

Ik ben nog altijd iemand die nooit kan laten merken hoe ik me voel. Maar dat is ook iets wat van huisuit nooit is aangemoedigd, en ik vond dat wel lekker makkelijk. Nu besef ik pas dat het dus nogal nadeling kan zijn...

Maar tnx voor je reactie...


Mess


ps. zijn die pipo's niet duur? dan kan ik ut sowieso vergeten, bovendien loopt verzekering via ouders, en das natuurlijk ook NEVER hej....

mijn psychologisch gebeuren wordt deels via school deels via verzekering ouders betaald (traject buro door school, het SPEL (=psychologen buro) via verzekering ouders...)

Hmm, ik laat mijn emoties wel zien, maar als het te laat is... Niet zo erg als in dat ik brand stichtte, maar meer onder het mum van "Diegene die mij over de rand liet gaan is zwaar de pineut". Tot op heden helaas/gelukkig* niet van toepassing geweest.

* Doorhalen wat niet van toepassing is

Dat van die sticker op je voorhoofd plakken daar hoef je niet zo over in te zitten...

Je zou daar duidelijke afspraken over kunnen maken.. verder: als de psycholoog iets over jou aan anderen zou willen melden, heeft deze daarvoor jouw (schriftelijke) toestemming nodig... geef je geen toestemming, dan mag ze anderen ook geen informatie verstrekken.

Zou hij/zij dat wel doen, dan zou deze zijn/haar baan kunnen verliezen op het moment dat je een klacht indient bij het Medisch Tucht College. Dat riskeren ze echt niet...

Verder zegt de wet dat op het moment dat je ergens vrijwillig onder behandeling staat, je een verzoek in kunt dienen tot vernietiging van bepaalde stukken- of het hele dossier met diagnose-gegevens... alleen wanneer je tegen je wil in bent opgenomen, kan dit niet, en worden de dossiers een aantal jaren bewaard.

Hoe het verzekeringtechnisch geregeld word, dat weet ik niet, omdat mijn consulten vergoedt werden door de verzekering van mijn ouders...

Gemiddeld kost een consult van 1 uur zo´n 75 euro, en meestal wordt door de verzekering zo´n 75% daarvan vergoedt.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt...

Groeten,
Alexander.

Hee Alexander,

bedankt voor alle info, maar ik vrees toch dat ik nog maar es een verwoedde poging ga doen dit zelf op te lossen. Hoe vaak je ook zegt dat het goed mogelijk is om te gaan zonder verdere consequenties, toch ben ik er niet gerust op.

Qua kosten, ik zit weer sinds kort bij mijn ouders op de verzekering, wat zou betekenen dat ik via hun het geld moet regelen. Dat is dus een definet NO. Ze hebben totaal geen idee van hoe of ik me voel en wat er zich heeft afgespeeld vorige jaren. Dit wil ik graag zo houden... dus mocht ik over 5 jaar nog es trippen en ik het alsnog besluiten te willen doen, kan dat iig zonder de kennis van mijn ouders over dit alles.


Mess

Graag gegaan, heel veel succes met alles!


Groeten,
Alexander.

Ok, uhm poging twee geloof ik...

Ik lees van veel mensen dingen die ik zo onwijs herken in hoe ik zelf doe, denk en voel. De angst om alleen over te blijven bijvoorbeeld. Om niemand meer te hebben... die is bij mij groot. Ik schrijf ook ehm... gedichten ( )dus ehm ja... heb daar ook wel een over.... nouja, ik zal um maar posten...


Loneliness

The thing I fear most
is being alone
No one understands
so I cry on my own

What if I'd wake up
and everyone died?
Then who'd wanna stay
forever by my side?

The fear that I
will die all alone
is hard to explain
even more now I'm grown...


Mess

hijs weer kaaimooi Mess!

op de FP?

groetjes,

Jeroen

Frontpage? ik stem vóór

ja ik ook!


hij's mooi mess!!

ik ook

hij's mooi mess!

Doe idd maar op de FP.

Ik ben hier net nieuw en wil even mijn verhaal kwijt

Op de basisschool ging het nog even goed totdat ik naar hier verhuisde (Oisterwijk) omdat mijn moeder iemand vond waar ze verliefd op was. Ik ging hier naar school en ik kende niemand en ik ben al niet zo iemand die snel contact zoekt met andere mensen. Ik voelde me nogal buiten gesloten omdat ik vaak uitgescholden werd als varken enzo dat vond ik niet fijn en toen ging ik toch over ook al had ik nogal slechte punten . In groep 7 werd ik nog steeds gepest enzo, en hadden ze een idee om met mij te gaan praten over dit alles en hebben ze besloten mij een soort dagboekje te laten bijhouden en na school dat met de leraar door te nemen het enige wat ik op kon schrijven waren negatieve dingen. In groep 8 werd ik nog steeds gepest en nu erger want niemand zei iets tegen me ik wou nooit naar school. Toen ik naar de middelbare school ging werd alles erger ik was bang omdat ik maar bij 1 iemand in de klas zat die ik kende maar daar niet echt mee om ging. De mentor had mijn leven echt verziekt hij kon alleen maar negatieve dingen over mijn familie vertellen ik heb dat jaar ook een vertrouwenspersoon gehad en dat had niet geholpen, ze lieten mij een test maken en daar kwam uit dat ik me niet goed voelde en stuurde ze me door naar het RIAGG daar paar keer geweest *gewone praat therapie* werd ik het een beetje zat werd nog steeds gepest. Nu word ik ook nog steeds gepest en nog vaak zelfmoordplannen enzo ik heb me armen helemaal vol gekrast. Ik heb nu 3 jaar bij het RIAGG en Jan Wier gezeten en niks heeft geholpen.
Dit was mijn verhaal ik word nu trouwens nog steeds gepest omdat ik de kleding draag die ik zelf wil *skatekleren met halsbanden en kettingen aan me broek enzo* en ook omdat ik er voor uit ben gekomen dat ik bi ben enzo. Ik word er schijt ziek van.

Bloody Bite and Kisses
W-G

wow...

en psychologische hulp oid?

(niet vanuit school maar echt via een psycholoog..)

Ja maar het heeft niet geholpen en ze zeggen *mijn vrienden* dat ik nu ook hulp moet zoeken

maar van het riagg hoor je wel meer minder goede verhalen, vooral buiten de grote steden....


ik weet niet of je verzekering het vergoed, maar anders een gewone eerste-lijn psycholoog (SPEL oid) ?

Iig een reden die flut is... Ik heb het persoonlijk niet zo op skaters, maar dat is omdat die uit mijn klas mij een beetje pesten, en ik betwijfel of elke skater 'evil' is. Maar kleding is eik. wel dom om op te pesten, het is en blijft je eigen smaak. Sommige pesters lijken wel een beetje op de communisten, willen ook alles dat met een persoon te maken heeft overheersen. (Kleding, vrienden etc.)

-edit- verduidelijking gemaakt.

Nou ik heb geen zin meer in psychologen enzo. En trouwens ik ben niet zo *evil* hoor ik kan wel lief zijn
Maar ik ben ook niet een echte skate. En wat jij nou doet is generaliseren.

Wat legolas bedoelt is dat pesters generaliseren...

Ik zeg dat ik het betwijfel. En ik zeg nota bene ook dat de meeste skaters waarschijnlijk anders zijn. (Zij het in een iets andere zinsopbouw. )

No Hard Feelings, ok?

Ja... laten we het gezellig houden.

Ik denk dat we allemaal wel iets herkennen in onszelf over wat je schrijft wicca-girly. Ik heb het idee dat iedereen nogal fel op elkaar regeert af en toe. Even ter herinnering... we zijn hier niet op school... je hoeft niet zo van je af te bijten bij de eerste de beste opmerking. (ik spreek nu niemand persoonlijk aan, dit is een algemene mededeling)

Ik doe het zelf soms ook hoor, maar probeer er iig op te letten...

Over je zelfmoordplannen, ik mag hopen dat je die niet van plan bent uit te voeren...


Liefs Mess

Jeroen, TheDon18, Legolas Greenleaf en Syl...



Tnx voor de complimenten...


Mess

Nou zoals ik waarschijnlijk al in mijn verhaal schreef heb ik mijn armen al vol staan met krassen en dat is van de zelfmoord pogingen.

hoe kommut dat je over dit soort dingen zo open bent? Ik ken een hoop mensen die toch heel wat moeilijker omgaan met praten over hun problemen...


Mess

[quote=Mess,Feb 5 2004, 00:39 ] [QUOTE=wicca-girly,Feb 4 2004, 15:15 ]Nou zoals ik waarschijnlijk al in mijn verhaal schreef heb ik mijn armen al vol staan met krassen en dat is van de zelfmoord pogingen

hoe kommut dat je over dit soort dingen zo open bent? Ik ken een hoop mensen die toch heel wat moeilijker omgaan met praten over hun problemen... [/QOUTE]

[/quote]
Ik weet niet hoe dat komt meestal heb ik daar ook heel veel moeite mee. Op school kan ik dat niet maar op internet ofzo wel

Ikzelf heb het ook een hele tijd gedaan, automutileren.

Ik heb nu nog ´´maar´´ zo´n 30 kleine littekens, waarvan de meeste het gevolg zijn van een keukenmes

Gelukkig ben ik er nu al sinds een lange tijd mee gestopt
edit2: op verzoek van don18 je mag je bericht trouwes wel gewoon aanvullen hoor zolang het maar binnen de forum regels is..



Edit ivm zie forum regels.

Mess

Ik snap wat je bedoelt ik heb nu een paar verse littekens staan en ook een paar witte die ik al tijdje heb. Ik heb met geen 1 van de benoemde voorwerpen gehandeld.

let wel ff op dat we zelfmoord/verwonding tot op een bepaalde hoogte bepsreekbaar willen houden: dit zit net op et randje van wat we vinden kunnen ...

Ja sorry was er even niet bij met me hoofd

Waarom deed je dat dan?

is vaak een soort van machtsgevoel...

deej jij da ook dan... of doe... neej toch...

ikke nie maar mensen die ik ken wel

Oke ik ben hier ook niet zolang dus ik geef jullie ook ff mijn verhaal!

Nou bij mij begon het op de bassisschool....Ik zat in groep drie en ik was een erg druk kind en super spontaan... De leraren op de bassisschool vonden dit erg verdacht en vroeger een professioneel iemand om mij te komen opserveren. Die kwam dus en heeft een heel rapport over me geschreven waarin stond dat ik een betweter ben en een ADHD kind was en dat ik veel om aandacht vroeg en verkeerd contakt maakte met mijn klasgenootjes! Nouja ze had dit allemaal (in een kwartiertje tijd) opgeschreven en toen begon het hele rataplan!
Ik werd appart gezet en anders behandelt.... Ik werd door de lerares (die ik toen had) en het hele school personeel behandelt alsof ik gek was.... Nouja tja dat gaat kinderen opvallen die voelen dat aan en toen begon het gepest!

Ik werd in de pauzes (als ik met het spelletje boefjes mee mocht doen) vast gebonden aan een boom en als iedereen dan naar binnen moest lieten ze mij staan (het is dat ik vaak met mn broer een spelletje speelde: "wie het snelste uit de touwen komt wint") maar gelukkig wist ik dus binnen een minuut of 10 los te komen en ben ik naar binnen gegaan.... De juf was boos op me dat ik te laat was en ik kreeg straf... Nouja zo zijn er nog veel erge dingen gebeurt!

Ik kan me nog goed herrineren dat op een zonnige dag (toen ik uit school thuis kwam) mijn ouders in de tuin zaten en mij vroegen hoe ik het zou vinden om naar een andere school te gaan. Ik wist niet waarom ze het vroegen maar ik vond het geen slecht idee.

Ik ging dus na groep drie naar een andere bassisschool, maar helaas was ik al gewent geraakt aan de mannier hoe ik behandelt werd door mn klasgenootjes en leraren dus ging ik me onderdanig opstellen. Ik geloofde er niet in dat het hier goed zou gaan. En natuurlijk achter volgde het rapport mij hier ook weer!
Door mijn onderdanig gedrag werd ik dus ook hier weer gepest....
De school gaf mij op voor het RIAG waar ik in groep vijf terecht zou kunnen (vanwege het rapport) oftewel ook hier werd ik als een gek gezien, ookal was het hier een heel stuk minder!

Toen kwam groep vijf en moest ik iedere vrijdagmiddag naar het RIAG.... De curses die ik daar volgde was super dom en ik voelde me als maar meer en meer gek. En het gepest ging maar door en ging maar door en het rapport achter volgde me en achter volgde me.....

Toen kwam groep zes en het gepest werd met de dag erger. Ik werd 's middags van mijn fiets afgerukt als ik naar huis fietste en werd in elkaar geslagen. Ik was bang als de bel ging omdat ik dan wist dat ik opgewacht werd door de hogere klassen. En ook in mijn eigen klas ging het niet zo erg lekker! De kinderen zorgde ervoor dat ik boos werd als hun dingen bij me deden en het dan terug deed in het zicht van een leraar en ik werd er dus voor gestraft!

Toen brak groep zeven aan.... Ik kreeg een meester.... Mijn ouders gaven me op bij een psygoloog zodat die mij misschien uit mijn problemen kon helpen..... Maar nee ook hij hielp niet hij ging me dingen vertellen die ik al wist of die ik al geprobeert had! Ook mijn meester werd weleens bij deze sessies uitgenodigt.... Het erge was dat de meester die dingen tegen me gebruikte in de klas als er iets mis ging zovan denk hier aan en doet dit en dat.... Iets waar ik helemaal tierelier van werd..... En ondertussen werd het gepest in mijn eigen klas als maar erger en erger... en het enigste wat ik wilde was er bij horen. Bij gym was het gepest het ergst... (je kent dat wel) kleren verstoppen, kleren onder de douche zetten.... schoenen weg maken (allemaal herkenbare dingen)

Toen kwam het laatste jaar.... Ik bleef de zelfde meester houden die alle dingen die hij wist tegen me gebruikte.... Het gekke was ik mocht de meester wel heel erg.... Maar goed het pesten werd ook hier niet minder op en toen vertelde mijn ouders dat we over twee jaar zouden gaan verhuisen, tuurlijk wou ik dat een nieuwe start!!!!! Maargoed ik hoopte zo op de middelbare school, helaas kwam ik bij al mijn oude klasgenootjes van mijn bassischool terecht die ook naar deze middelbare school gingen. Mijn ouders zorgde ervoor dat het rapport mij dit keer met rust zou worden gelaten en lieten dat weg halen uit mijn dossier net zoals het RIAg en de psygoloog.

Dus toen kwam de 1e..... Er zat daar een jongen in de klas die mij het leven heel zuur maakte... Ik werd lelijk genoemt en continu liet hij me struikelen enz. Bij gym was hij het ergst en dit bezorgte mij slechte cijfers en een slecht contakt met de docente gym omdat ik vaak weigerde aan de gymles mee te doen of ploseling weg liep.... Ik verlangde naar de verhuising die middenin het jaar daarna plaats zou vinden.... Ondertussen maakte de jongen mij het leven zo zuur dat na al die jaren bij mij de stoppen om sloegen ik heb hem inelkaar getimmert middenin de klas.... ik was het zo en zo en zo spuug zat....

Toen kwam de TWEEDE HOERA HOEZEE ik had het eindelijk naar mn zin, ik werd niet zo heel erg meer gepest en ik had wel wat vriendinnen... Maarja toen kwam de verhuizing steeds dichterbij..... en jahoor die brak bijna aan.... Ik werd bang... Ik zal weer worden gepest, ik wil hier niet weg, ik heb het eindelijk naar mn zin laat me nou.... ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet.... Maar ik moest... Ik werd met de dag banger en toen de laatste week aanbrak zag ik het leven niet meer zitten... heb een zelfmoord poging gedaan.... iemand betrapte me daarop in de wc en het was mislukt

Toen kwam ik in mijn nieuwe klas... En jahoor mijn ergste nachtemerrie werd de waarheid.... Ik werd opnieuw gepest... Ik was een psygopaat ik werd gek genoemt. Niemand mocht mij er werden e-mailtjes naar me gezonden waarn verschrikkelijke dingen stonden ook op msn werd het leven mij zuur gemaakt......
Maar aan het einde van het jaar maakte ik vriendinnen met twee meisjes uit de klas....
In de laatste week van het jaar zou er een sportdag plaats vinden... En ik werd bij mij pesters ingedeelt als teamgenoten... Ik wou bij mij vriendinnen dus ik ben naar de leraar gestapt en die zei dat hij mij wel wilde ruilen zodat ik bij mijn vriendinnen in het team kwam... Maar helaas zat in dat team ook weer een meisje die mij niet in haar team wilde hebben en die begon te dreigen en te doen om te zorgen dat ik niet ging wisselen... maar ik liet mij niet zomaar van de kaart brengen du haalde zij er een vriendin bij.... Die begon mij te stalken.... Ze wilde ook dat ik voor haar op de knieen ging, mooi niet natuurlijk... dus trok ze me steeds aan mn haar enz en vertelde me at ik oud vuil was.... Het dreigen werd alsmaar erger en tja op een dag sloeg ze me middenin de aula.... ik had niks terug gedaan dus werd zij geschorst.... Dit maakte het alleen maar erger... Zij vertelde iedereen dat ik haar ook wat had gedaan en ze wilde wraak komen nemen met ongeveer het halfe dorp waar ik in woon....
Overal waar ik kwam, kwam zij ook..... Dus ik een vriendin opgebeld of ze met mij mee wilde naar de winkels want dan had ik tenminste een getuigen als zij daar ook was en er wat gebeurde.... en jahoor... daar was ze... ze hield mn fiets tegen toen ik wilde weg fietsen.... en ze schoot haar brandende sigaret in mijn gezicht en toen sloegen mijn stoppen weer op.... ik heb haar en haar vriendin even mijn karate getoont en hun zijn toen naar de politie gegaan wegens mishandeling op straat.... de volgende dag stond de politie dus op school... die werd kwaad op mij en vertelde me dat ik eerst eens tot tien moest tellen voordat ik iemand sla.... Nouja ik huilend mn vader opgebeld en die heeft het toen uitgepraat met die politieman

Maargoed ik had het dus niet zo naar mn zin in mn nieuwe klas en al mn boeken waren anders en daarom bleef ik zitten

De tweede keer van de 2e brak aan en ik had het best wel naar mn zin, tja ik werd gepest maar had ook vriendinnen die het gezellig maakte....

Toen kwam de 3e (dit jaar) ik kwam weer in een nieuwe klas wegens het schijden van havo en vwo... dus tja ik kwam weer in een klas zonder vriendinnen en ik werd weer gigantisch gepest.... Ik ging naar een nieuwe psygoloog..... Die ik dit keer wel heel goed vond.... Mijn wereld in mn nieuwe klas storte in en ik heb weer een aantal zelfmoordpogingen gedaan..... En toen sprong mijn psygoloog in..... Ik werd in een klas geplaatst waar ik al veel vriendinnen had en waar geen pesters in zaten.... en tja daar zit ik nu in en ik heb het nu eindelijk naar mn zin, maar mn onzekerheid blijft..... Ik ben nog steeds bang wat er volgend jaar gaat komen want met de profielkeuze kom ik ook dan weer in een nieuwe klas.... het blijft me maar achtervolgen.... en ja ik ben veel verandert maar ik blijf bang



Nou dit was dus mijn verhaal een beetje lang, maar ik heb em al super ingekort!