Nu ik hier op dit forum allerlei vormen van pesten lees doet dit mij denken aan een voorval van een aantal jaar geleden:
Mijn huwelijk zat aardig in een dip dus deze werksituatie ging een beetje als een roes langs me heen. Ik werkte voor een grote financiële dienstverlener als team-secretaresse. Elke secretaresse zat op een eigen locatie en kreeg 2 managers toebedeeld. De teamleidster was de directie secretaresse (dus de secretaresse van de grote baas!). Een heel aardige vrouw die al heel wat jaartjes meedraaide. Op mijn locatie kreeg ik op een dag een nieuwe manager toegewezen voor de afdeling PZ (of all places!) en het viel mij direct op dat deze man veel werk met zich meebracht. Of dit te combineren was met de werkzaamheden voor "mijn" 2e manager betwijfelde ik maar ik gaf het een kans. Allereerst kreeg ik het idee dat hij naar mijn achterwerk en borsten keek als ik even mijn hoofd wegdraaide of wegliep, ook gaf hij zo veel werk zodat ik in de avond uurtjes alleen met hem op de afdeling overbleef. Dit voelde niet goed dus ik heb voor mezelf een tijdslimiet ingesteld en zorgde dat ik samen met de laatste afdelingsmedewerkers mee naar buiten liep. Zelfs als hij hierover de volgende dag dominant verhaal kwam halen, haalde ik mijn schouders maar op en deed alsof het me niet boeide. Ik ben een perfectionist dus natuurlijk greep het me aan dat ik het werk niet af kreeg!
Op woensdag was ik vrij en als ik de volgende ochtend weer ging werken zat mijn mailbox VOL met werkzaamheden die gisteren af hadden moeten zijn. Als er bijvoorbeeld 50 mails waren en ik had er die dag 49 behandeld, dan kwam hij op hoge poten naar me toe, waarom dat laatste mailtje niet was behandeld terwijl juist die het allerbelangrijkste was!! Mijn respons was dan dat ik nog een 2e manager had en dat niet alles om hem draaide. Het voelde allemaal niet goed maar als ik de teamleidster hierover vertelde dan ging zij een gesprek met hem aan en wist hij, behulpzaam als hij was, het weer goed te praten. Dan kwamen er nieuwe voorstellen op tafel over hoe ik het werk anders moest oppakken maar in de tussentijd deed ik niets meer voor mijn 2e manager (ze was gelukkig begripvol). De teamleidster hielp me dan een paar daagjes en verdomd, hij was minder veeleisend en alles verliep weer soepel. Zodra de teamleidster weer naar haar eigen locatie ging begon het overnieuw! Het was gebruikelijk om afgehandelde mail te verwijderen. Op een dag had ik alles eens bewaard om te laten zien aan de teamleidster. Haar reactie hierop was, ja als je alles in je mailbox bewaard dan is het logisch dat je geen overzicht hebt…?!? Op zo’n moment ga je weer aan jezelf twijfelen…
De manager in kwestie zag er aantrekkelijk uit dus veel vrouwelijke collega’s kwamen bij mij polsen waarom hij single was?? Op den duur kon ik niet meer uitbrengen als: "Hij is een vrouwenhater dus dat zal er wel iets mee te maken hebben". (hihi) Op zijn afdeling werkte een leuke meid waar ik goed contact mee had, spontaan, enthousiast en een harde werkster. Naarmate de tijd verstreek zag ik haar wegkwijnen. Ze was er vaak niet, klaagde bij me dat ze veel te veel werk op haar bordje kreeg en melde zich uiteindelijk ziek. Op een dag loop ik zijn kantoor binnen en daar zat genoemde leuke werkneemster, in elkaar gedoken met tranen in haar ogen. Ik vertrouwde het niet en bleef steeds weer naar binnen lopen met een of andere smoes. Ze kwam naderhand even een praatje maken en zei dat ze gek werd van die man! Ik heb haar na dit gesprek nooit meer gezien. Zoals gezegd ging het thuis niet best en ik had de energie niet om veel weerstand te bieden aan mijn "oh zo leuke" manager. Na een aantal keer klagen en opnieuw sessies samen met mijn teamleidster trok ik het niet meer en heb mij ziek gemeld. Ik werd toch niet geloofd. Een half jaar ben ik thuis geweest en in de tussentijd kwam een nieuwe baan op mijn pad welke ik met beide handen aannam!! Met pijn in mijn hart ging ik naar de teamleidster en heb haar verteld dat ik wegging... Er bleek in de tussentijd veel te zijn gebeurd en ze vroeg of ik het nog een kans wilde geven. Ze geloofde me! Eindelijk, maar voor mij was het te laat. Tijdens mijn afwezigheid zijn 2 teamsecretaressen opgestapt toen ze voor hem moesten werken. Ook op zijn afdeling waren bijna alle vrouwen "ziek" en volgens de teamleidster was de manager reeds geïnformeerd dat zijn carriere bij deze instantie voorbij was, voorgoed!
Het gaf mij een gevoel van overwinning maar aan de andere kant heeft het me een goede baan gekost!