dit is een ode aan de helden, een eerbetoon aan hun vertoon.
zo hoor ik ze hun mening melden, gekopierd net als een kloon.

omringd door veiligheid en muurtjes, blinken ze uit dan kan het wel.
zo gouw je één op één begint te praten zoeken ze dekking in een tel.

"ik heb gelijk dat word gezegd, kijk maar hoeveel er mensen knikken.
ik heb er ook nog een paar hier die heel graag aan mijn kont gaan likken".

met grote moed in al hun hartjes, en overtuigd in al hun doen
zijn ze de man, maar van een veilig afstandje, ja ja dan geven ze me echt wel van katoen.

en wat verwacht je dan dat ik ga huilen om deze comische vertoning.
ik vind het best jongens, doe maar die moeite, en voel je lekker als een koning.
het is een noodzaak blijkbaar, nou...vooruit dan maar, voor mij veranderd helaas niets.
of spreek me aan eens als ik langsrij op mn opa fiets

en veel succes met al je plannen, vast nog veel meer van dat te zien.
en doe de groeten aan al die echte mannen, en de volgende keer wie weet...face to face mischien