Sins kort ben ik er achter dat ik een HSP ben. En dan niet de spierziekte met dezelfde afkorting.
Eindelijk, eindelijk een verklaring.
Is mischien weer een hokje, maar eindelijk eentje die verklaart, inplaats van veroordeelt. Ik kruip er maar al te graag in. Hoor ik tenminste ergens bij.
Dat ik psychotisch ben geweest is mij al langer bekend. Ik dacht even zelfs aan schizofrenie.
Schijnt dat je niet alleen stemmen hoort als je een bepaalde vorm ervan hebt. Maar dat is het dus gelukkig niet.
Mijn zus zei het al langer maar ik zat een beetje vast aan de mening van een aantal mensen.
Ik heb een redelijk uitgebreide test gedaan op het net en ben er dus na een reeks vragen achter gekomen.
Mijn psycholoog zegt dat daar zeker een kans op is maar laat nog even de andere mogelijkheden voor mogelijkheden.
Maar meer dan dat ik beleef het eigenlijk dagelijks. Dat is voor mij al een bevestiging op zich. Geluiden, geuren, sferen of het gevoel van andere mensen zijn voor mij vaak prikkels met impact.
En als gek bestempeld is dat eigenlijk alleen maar erger geworden in de loop der jaren. Vooral in het begin van de mess.
Mijn remedies waren vaak afzondering, drank, blowen en sinds een jaar of twee psychische counseling.
En weer sinds een jaar medicatie die wel verdooft maar niet altijd.
Ik ben er wel sterker door geworden in de loop der tijd en heb van mezelf af leren bijten, maar wie wilt dat nu bewust meemaken.
Niemand toch. Mischien was het ook wel de bedoeling dat ik het moest meemaken. Uiteindelijk zijn de problemen op ons pad vaak wel voor een deel wat ons vormt.

Wat ik ook ff kwijt wil is dat ik van sommige mensen op dit forum ook een aantal dingen herken in hun verhalen die neigen naar hooggevoeligheid.
Ik kan het natuurlijk niet zeker weten, maar Ik weet wat de kennis en de verklaring voor een hoop dingen in mijn leven voor mij heeft betekent.
Dit gun ik een ieder met zijn probleem waar ze maar geen verklaring voor kunnen vinden. Ook mensen die geen HSP zijn trouwens.
Je word geboren zoals je geboren word. Heb je niet in de hand. Wat ik nu van HSP weet is dat naar schijn 20% van onze aardelijke bevolking daarmee belast of in sommige gevallen gezegend is vanaf hun eerste dag op deze tollende voorbij schietende bal.
Want het kan natuurlijk, gelukkig ook voor je werken.
En er bestaan trainingen om het te begrijpen en ermee om te leren gaan, en mischien wel voor je te laten werken.
Is nog nieuw voor me maar ik wil er zeker aan beginnen.
Ook al begin ik nu langzamerhand steeds meer vat op mijn leven te krijgen. Gaat het uiteraard nog moeizaam door de beperkingen die ik mezelf zo nu en dan weer opleg. En het zal ook zeker niet makkelijk gaan worden in de toekomst.
Maar de last is nu in iedergeval minder door kennis, en vadertje tijd. Want dat is wat het vergt
Niet opgeven en blijven zoeken naar jezelf mensen. Op jouw tempo. Op jouw unieke manier.

Wat een opluchting voor je dat je eindelijk weet wat je hebt!
dat zal vast rust geven!

Ik kan het op zijn minst een plekje geven en daarvanuit verder bouwen.
Nu dat ik het weet kan ik tenminste zoeken naar manieren om het te begrijpen en er beter mee te kunnen leven.
Hiervoor kon ik me nergens plaatsen en dat zorgt alleen maar voor onrust.
Ik had een plukje symptomen van een diagnose. Weer een plukje van een andere.
Dus ja zeker een opluchting. Hoef ik niet meer naar mars te verhuizen.

Fijn dat die diagnose zoveel rust geeft. Ik kan het me goed voorstellen.
Bij mij is vorige week bekend geworden dat er geen duidleijke diagnose mogelijk is. en ik ook van veel iets heb, maar niets helemaal.
Ik was er voor mij ook blij mee dat dat erkend wordt, en in iedergeval de zoektocht naar een stickertje gestopt wordt. Er nu vooral aandacht kan zijn naar hoe verder op de weg naar een goed en gelukkig leven