ik ben jaren lang gepest van mijn 4 tot ongeveer mijn 18 gelukkig nu niet meer mja ik ga ook niet meer naar school en werk niet. Ik werd vanaf het begin dat ik op de basisschool zat of ja het begon al op de kleuterklas gepest. Ik heb dit voor mijn ouders geborgen kunnen houden tot ik in groep 7 zat. toen zijn zij er achter gekomen omdat een moeder van een klasgenoot het tegen hun vertelde. Ze hebben toen heel veel gesprekken gehad op school maar het leverde niet veel op helaas. ik ben op de basisschool ook gedwongen door pestkoppen tot seksuele handelingen. Op de middelbare school was het al neit veel beter ik ben dan ook na twee jaar naar een andere school gegaan omdat ik het niet meer uithield. Ondertussen was ik bij bureau jeugdzorg terecht gekomen daar heb ik een sociale vaardigheidstraining gevolgd omdat ik totaal geen vaardigheden had ontwikkeld. Ik kon niet eens samenwerken met leeftijd genootjes omdat ik dat van de leraren op de basisschool niet mocht. Op de tweede middelbare school ging het gelukkig iets beter en ik kreeg sowieso goeie begeleiding want ik had ondertussen een zware depressie ontwikkeld en was heel erg suicidaal. Ik heb gelukkig mijn middelbare school wel afgemaakt en ook met goede punten geslaagt. Ondanks dat ik nog geen 5 dagen na de examens voor de eerste keer opgenomen werd in een psychiatrische instelling omdat ik totaal instorte. Ik had me al die tijd gericht op school om het pesten te verbergen maar ik kon toen niet meer.

Toen ik naar het mbo ging begon de ellende weer opnieuw ik heb op die school geen twee jaar volgehouden ik werd toen opgenomen omdat ik zo beschadigd was dat er intensieve hulp moest komen. Na de opname ben ik naar een andere mbo school gegaan daar ben ik na 6 weken gestopt want ook daar werd ik weer gepest en hoorde ik hoe klasgenoten mij van kant wilde maken en dat kon ik niet aan. Ik ben toen naar de havo gegaan en dat ging gelukkig wel goed weer heel goeie begeleiding maar helaas een chronische depressie en meer psychische problemen waar ik nu hard aan het werken ben maar ik ga al twee jaar niet naar school en werk ook niet want door de problemen ben ik afgekeurd zoals ik verteld heb bij mijn voorstellen. Ik heb de laatste jaren veel opnames gehad omdat ik niet met mijn verleden om kan gaan ben nu een jaar geleden begonnen met het verwerken van het verleden maar ik denk dat het nog lang zal duren eer ik mijn verleden volledig een plekje zal kunnen geven.

Ik ben namelijk niet alleen gepest op school thuis werd ik met regelmaat geslagen en uitgescholden maar ook door mmijn familie werd ik buiten gesloten. ben nu begin twintig en nog word ik niet geaccepteerd door mijn familie en word ik vaak buiten gesloten. Ik woon gelukkig opmezelf want leven met mijn ouders en zusje in een huis kan ik niet. want als ik bij mijn ouders thuis ben dan word ik geslagen door mijn eigen zusje ook heeft zij vroeger mee gedaan met pesten. Zij zat op dezelfde basisschool waar ik zat en ze geeft mij nu de schuld van dat ik haar jeugd kapot heb gemaakt omdat de leraren op de basisschool bevooroordeeld waren waardoor ze mijn zusje verkeerd hebben in geschat. Want de basisschool leraren deden gewoon mee met pesten.

dit was in het kort mijn verhaal

Hoi..hoi..

Ik heb net je verhaal gelezen. En jeetje wat erg allemaal...
Ik kan me gedeeltelijk voorstellen hoe je je voelt..ik heb vergelijkbare dingen meegemaakt alleen op andere manieren. Ik heb als 5/6 jarige zelf een seksuele handeling uitgevoerd zonder gedwongen te worden..meer om iets te proberen..maar was er emotioneel niet klaar voor.
En ben in de brugklas ook lastiggevallen/gepest..en het voelde erger/meer dan het was, ik kwam als rustig/verlegen meisje terecht in een klas met pure "crimineeltjes en emotionele personen" en ik viel totaal buiten de boot, had 2 vriendinnen...maar die hadden vaak ruzie..en ik eindigde altijd in het midden. Tot ik het zat werd, en ging voormezelf een rustig plekje opzoeken.
Verder ben ik getuige geweest van zware kindermishandeling..heb het gezien en gehoord..en rake klappen gezien..zoals met een strijkijzertouw, hout...nagels kort knippen tot bloed..enzo.
Ik ben al vrij ver met de verwerking..in ongeveer een maand..doordat ik dit proces met mijn moeder heb gedaan..maar die dingen zitten me nog behoorlijk dwars, zelf op zo'n manier dat ik bepaalde neurotische trekjes heb ontwikkeld, en mij snel gespannen voel in een grote groep.
Maar op dit momenteel zit ik waarschijnlijk met meerdere kleine trauma's, problemen met het feit dat ik geen "normale"vader heb, die ver woont, en het feit dat ik in Nederland alleen mijn moeder heb.

Mijn manier om met dit alles om te gaan, is gewoon rustig aan doen, ik werk/studeer niet, hoe graag ik ook wil. Ik forceer me niet. En ik weet het...het is moeilijk en pijnlijk om eraan terug te denken, maar probeer er met evt. met vrienden/familie/buitenstaanders over te praten, dat lucht altijd wat op.
En zoek vooral hulp..en des te langer het duurt voor je de hulp krijgt..des te slechter het gaat. Probeer dingen te doen..zoek iets om te verven, of schilderen, of ga veel wandelen.
verder kan ik ook niet veel zeggen..behalve je sterkte te wensen.
En heb je eigenlijk bij al die opnames een "diagnose"gehad, vraag er anders naar..en dan kan je er meer aan doen.
Verder sterkte en

Hoi talke,

Ik ben net als jij heel lang gepest op school. Ook had ik het thuis niet zo leuk. MIjn moeder behandelde mij niet heel veel anders dan de mensen op school.

Inmiddels ben ik 28 jaar. Ik heb nog steeds moeite met mijn verleden. Toch ben ik het nu stukje bij beetje aan het loslaten en zie ik dat ik best een sterk persoon ben. Ik red mij wel alleen, en loop niet in 7 sloten tegelijk. Eigenlijk doe ik het niet zo slecht. Al heb ik ook zo mijn momenten dat ik erg verdrietig wordt van wat er vroeger is gebeurd.

Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je je verleden uiteindelijk achter je zult laten, of er in ieder geval mee om kunt gaan zodat het je huidige leven niet beinvloed.

Veel liefs,

Dank jullie wel voor jullie reacties

Ik ben hard opweg om mijn leven anders te zien. En ben ik hard bezig met het verwerken ervan en het een plekje geven want dat vind ik heel belangrijk ook voor mijn toekomst, maar ik ga het niet forceren want ik heb al weinig draagkracht waardoor alles in hele kleine stapjes moet. Mja met kleine stapjes bereik ik ooit ook wel mijn doel. En school/werk boeit me momenteel ook niet doe het ook beide niet ben volledig afgekeurd door psyche en door dat ik lichamelijke aandoeningen heb.

francis
ik heb op mijn 16 de eerste opname gehad daar hebben ze de diagnose borderline gesteld nou daar ben ik het nooit mee eens geweest vooral ook neit omdat die niet op die leeftijd gesteld mag worden maar bij elke opname zijn ze daarop verder gaan borduren en behandelde ze me als een borderliner. Bij mijn laatste opname afgelopen zomer is er een hele discussie geweest over of ik wel of geen borderliner ben want heb ondertussen ook de diagnose ptss(op een andere instelling alleen wil niemand die overnemen) en chronische depressie. Maar op mijn laatste opname zeiden ze dat dat niet waar kon zijn volgens de psychiater dat ik alleen maar een overduidelijke borderliner ben maar de verpleging sprak hem tegen die hadden zoiets van dat geloven wij niet er is heel veel gebeurt op de opname. En heb toen gevraagt bij mijn behandelende instatie (riagg) of ze mij opnieuwe willen testen en daar ben ik nu mee bezig want ook hun twijfelen over de diagnose borderline. zij denken meer aan asperger, ptss, add of iets in die richting dus het is nu even afwachten wat er uit de onderzoeken komt. Uit de eerste onderzoeken is in ieder geval geen borderline naar voren gekomen maar ik moet nog een test dag doen en dan weet ik hopelijk meer.

groetjes