Hallo!

Ja ik dacht laat ik er eens een poll tegenaan gooien. Ik ben benieuwd wat jullie denken. Ikzelf vond het ergste dat ik nergens bijhoorde... dat is toch wat je graag wilt. Ik vond alles mee te leven als ze me maar niet overal buiten sloten...

denk dat dat et ook is..

het helemaal niemand hebben

Ik heb iets anders namelijk gestemt......

Iets anders namelijk dat mensen mij niet accepteerde zoals ik was/ben.... Het is ook aan mijn naam te zien dat ik acceptatie erg belangrijk vind! Het maakt mij zo zeer niet uit of mensen me links laten liggen of negeren (oke das vervelend, maar dan maken ze tenminste geen opmerkingen), het slaan kan ik ook nog wel overzien maar dat mensen mij niet laten zijn wie ik ben/wil zijn, daar heb ik moeite mee!

De roddel en achterklap, dat heeft mijn stem.

waarom? ben benieuwt wat je argumentatie is

Zoals ik al zei in een ander topic. (Ik zou niet weten welk), ik heb liever dat mensen de waarheid tegen mij zeggen, en eerlijk zijn, dan dingen tegenover mij faken, en mij er dan zelf achter laten komen. Ik vind gewoon dat je iig. eerlijk moet kunnen zijn of je iemand aardig vindt of niet, en als dat niet is, so what, ik ga er echt niet minder om slapen. En roddelen over mij heb ik nooit leuk gevonden, ook nog, dus nog een rede.

Logisch toch, rodels over jezelf zijn nooit leuk, maar ik vind dat gelukkig niet het ergst kan er mee leven, maar je hebt gelijk tis vervelend

Het is denk ik ook wel het alles bij elkaar. Het is natuurlijk afzonderlijk allemaal erg, maar omdat alles opgestapeld wordt, en het steeds meer word. Op een gegeven moment is het gewoon te veel....

wat ik toch het ergste vind is het achter je rug om praten en in het verlengde daarvan als mensen niet eerlijk zijn over hoe ze jou vinden (of in het algemeen) en idd zoals acceptatie al zei dat mensen mij niet accepteren om wie ik ben. Daar kan ik echt niet tegen en dan voel ik me ook me ook redelijk gekwetst als dat gebeurd.

Ik denk dat alles wel erg genoeg is.... en het draait altijd om het niet accepteren anders word je niet gepest

Ik vind het ergste dat je gewoon nergens bijhoort, als je zo alleen moet eten en leren tijdens de middagpauze gewoon omdat je niet wilt laten merken dat je alleen zit.

waarom wil je niet dat ze zien dat je alleen zit...... dat is toch juist wat ze willen??

ja, maar hij niet

Tuurlijk niet, ik wil gewoon dat ze met rust laten maar als ze zien dat ik alleen zit gaan ze me gewoon nog harder pesten

idd, omdat zij er voor zorgen dat er niemand bij je ziet, krijgen ze volgens mij een soort van 'trots', zie es, tis gelukt, hij zit alleen...

das niet echt leuk

echt niet zeg maar..

tja... mensen... sociale wezens? als je met anderen wilt zitten moet je contact maken, verwacht niet dat iemand speciaal voor jou een stoel leeg houdt of je vragen dat je erbij mag komen zitten.
Zoek contact, reageer spontaan of nog beter... vecht terug!

Als je gepest wordt pak je de leider! meelopers zullen niks doen omdat zij bang zijn voor een flink pak slaag.

Mensen zijn zulke zielige wezens... jieh...

Aap, ik weet niet of jij zelf gepest bent, maar als je gepest word is het moeilijk voor je om de leider terug te pakken hoor... Teminste, ik zou t niet kunnen

Je merkt voor jezelf wanneer het genoeg is.
Aan zelfmedelijden heb je niks, je moet actie ondernemen en een voorbeeld stellen. Je kan proberen alles verbaal op te lossen, maar als het op mensen aan komt is geweld de enige oplossing.
Recht van de sterkste en de zwakkeren zullen achterblijven.

Ben t niet met je eens

Ok, I respect that... maar heb je dan ook mooie tegenargumenten?

Als jij gepest word, die pester zorgt ervoor dat jij nachtenlang niet slapen kunt van wat ze je aangedaan hebben, heb je dan de moed om terug te vechten?
En zoals ik, ik ben ziek, daarom werd/word ik gepest. Ik kan niet tegen ze in, psychisch niet en door mn ziekte niet.

Ja, dan heb ik de moed om terug te vechten... en zoals je zegt... psychisch... kan je ze niet aan, of denk je dat je ze niet aan kan.

Je kan piekeren en blijven vluchten, maar er komt een moment dat je bij jezelf denkt... zo kan het niet langer, dan stop je met vluchten en vecht je terug... ik ken dat because I´ve been there and done that..

Nachtenlang zorgen maken over hoe ze je de volgende dag aan zullen pakken.
Dat is geen leven...

Nee oke je hebt gelijk maar ik kan t niet, omdat ik ziek ben. Ik kan ze psychisch ook niet aan, nou ben ik maar 3 uurtjes per dag op school dus zo erg ist nu niet meer maar toch...

Mijn keuze staat er niet bij
Ik wou dat het alleen maar bij negeren bleef. Dan hadden ze me tenminste met rust gelaten. Al het andere vond ik even erg dus ikkan niet echt kiezen. Negeren vond ik wel fijn, dan had ik rust.

Pesten opzich is gewoon super erg

Ja, ik vind alles even erg maar het meeste tog wel dat je alleen ben, nergens bijhoren. Dan ben ik zo eenzaam en daar word ik egt nie blij van, tenminste ik vind alleen thuis zijn egt nie erg heb genoeg te doen meestal maar op school dat je zo alleen zit en sta in de pauze's en om bij mensen te gaan zitten die ik niet aardig vind, een paar keer okee maar altijd dat is gewoon achterbaks van mij en dta wil ik niet zijn en als ik emnsen nie egt aardig vind ga ik ook niet aardig tegen ze doen.

Ik zou dat net zoals Loez egt niet kunnen hor!
En als je mensen zielige wezens vind, wa ben je zelf dan wel nie? da vinnik egt ene debiele opmerking van juh hor.

Ik vindt ook alles wel erg maar ik wau op 2 dingen stemmen maar dat kon helaas niet dus dan dit maar, In elkaar geslagen worden vondt ik heel ergen omdat ik dat heel veel werdt gedaan bij mij nu nog soms helaas. Maar ja ik heb zelf nu ook al heel lang geen zelfbeheersing meer, dus niet meer weet wat mijn krachte zijn kan niks aan doen !!!

En als 2e is wat ik ook heel erg vindt is dit: Genegeerd worden, nergens bij horen

Mijn stem is naar 'iets anders' gegaan.

Het ergste vind ik de invloed die het heeft op je verdere leven.

Daar ben ik het ook niet mee eens. Ik vecht niet. Omdat ik me niet tot dat niveau ga verlagen. Mensen zijn dieren, dat weet ik, maar om het recht van de sterkste zo letterlijk op te vatten is wat overdreven. Nee, het feit dat ons onderscheidt van de andere diersoorten is dat wij communiceren en een sociaal leven hebben dat daaruit voortkomt. Dat moeten we gebruiken. Ik persoonlijk heb alles ondergaan en zou alles ondergaan (met slechts een weerwoord in de vorm van een Bijbelse spreuk) zijn als mijn angst me niet te baas was geworden en ik niet te zwak gebleken was. Psychisch te zwak. Lichamelijk was ik natuurlijk nog lang niet gebroken. Echt waar, geweld lost dingen maar tijdelijk, en dus niet, op.

Het ergste is helemaal alleen zijn, of beter gezegd: Je helemaal alleen voelen. Het gevoel hebben dat er niemand een donder geeft om wat er met jou gebeurt, waardoor je uiteindelijk geen donder om jezelf geeft. Anoniem pijn lijden, alleen sterven zonder dat er iemand weet wat er met je gebeurd is. Geen rouwadvertenties in de krant, alleen een door de gemeente opgericht grafsteentje. Het gevoel dat de wereld niks om jou geeft en jij niks aan de wereld kan geven. Eenzaamheid is het ergste wat je kan overkomen. Ik ken mensen persoonlijk en van horen zeggen die door eenzaamheid helemaal gek zijn geworden. Mensen die in een psychiatrische inrichting zitten zonder dat iemand weet of interesseert dat ze daar zitten. Niemand die ze op komt zoeken, terwijl juist zo'n gebaar die mensen er weer bovenop kan helpen. Mensen die wat betreft de wereld net zo goed dood kunnen zijn of nooit hebben bestaan. Een oma die een overdosis pillen neemt, omdat na het sterven van opa, er toch niemand een zier interesseert wat er met haar gebeurt. Helemaal alleen zijn vereist dat je erg sterk in je schoenen staat, en ik denk niet dat iemand zo sterk is. Het klinkt misschien wel hard, maar zulke dingen gebeuren. Ik denk dat je alles aankan, alles kan verwerken, als je mensen om je heen hebt die om je geven, die naar je luisteren en die er alleen maar door te zijn je al het gevoel geven dat je het allemaal niet alleen hoeft te doen.

Pff ja ik ken het, het is klote, maar ja mensen zijn hard het leven is hard zei een wijs iemand eens tegen mij
als je als hun wil zijn en met rust gelaten wil worden dan moet je hun spel meespelen! Een pokerface opzetten en niet je ware ik laten zien! Over het weer praten en over andere onbelangrijke dingen. Meedoen in het hoe gaat het spelletje; "hoest?' "Ja goed, met jou?" "Ja ook goed" ookal gaat het niet goed.

Ben een rietstengel die de kant op gaat die de wind waait probeer geen standbeeld te zijn waar iedereen omheen moet en rekening mee moet houden. Laat mensen jou ware ik niet kennen, laat je ware ik alleen zien aan de mensen die je werkelijk kan vertrouwen en die respect voor je hebben, die andere mensen verdienen het niet om jou te leren kennen, hoe hard dat ook klinkt!

Hetgene wat bij mij vooral het ergst was, was denk ik het moment zelf en daarna ga ik altijd malen, en omdat je weet dat ze ja vast nog weleens pijn zullen gaan doen draai je bijna door.

Ik denk in dit geval hetzelfde als Elvira. Mijn keuze staat er dus idd niet bij. ik heb alles wat hier in de poll staat mogen meemaken (voor zo'n 12 jaar lang) en eigenlijk vond ik het negeren helemaal niet erg. Liever alleen dan dat ik heel veel mensen om me heen heb die vervelende dingen zeggen en me voor de grap weer eens in mekaar trappen.

Ik vind spugen het allerergste.Daarmee kun je iemand echt naar de klote helpen. Spugen is echt iets in de trend van minachting. Verder vindt ik geroddel ook om misselijk van te worden. Omdat ik het zelf meemaak, weet ik hoe erg het is.

Ik ga voor negeren en nergens bij horen. Alles wat ik zei was niet grappig niet stoer en niet interesant. Ik werd dus genegeerd of er werd niet gelachen om mijn grappen. Dat was het ergste omdat ik daarom niet goed vrienden kon krijgen om van mijn pesters af te komen (in een groepje sta je wat sterker) Ik dacht dat ik niet grappig was en niet interesant genoeg was dus hield ik mijn mond en daar heb ik zelf nu 2,5 jaar later nog af en toe last van om contact te maken met iemand. Het mooie is wel dat er nu wel (om eigenlijk dezelfde grappen) om mij gelachen word en dat het wel boeiend is wat ik zeg. Dus achteraf gezien heb ik van negeren en nergens bij horen het meeste last gehad. Op het moment zelf was dat het uitschelden, beledigen en opmerkingen die ik naar mijn hoofd kreeg.

Het negeren is eigenlijk ook een belediging...

als mensen nu wel om dezelfde grappen lachen als die je vroeger maakt.. betekend dat alleen maar dat je gewoon voorliep op de rest, ze waren gewoon niet slim genoeg om je te begrijpen.. zie het negeren enzo dan maar als een comliment

het negeren en roddelen achter je rug om, niemand kunnen vertrouwen, je er niet bij voelen horen

het allerergste vond ik de telefoonterreur, ik verdacht iedereen en was heel achterdochtig, en dat je er dan ook nog achter moet komen dat het vriendinnen van je zijn dat deed echt het meeste pijn.
dat verwacht je otch niet van je eigen vrienden !!!!!!!!!!!!!!!
en toen voelde ik me echt alleen had ik niemand meer

Ik vind ook het ergste dat ik nergens hartelijk ontvangen wordt,en dat ik door collega's op het werk ook nergens bij betrokken wordt

Ik onderging ook achterklap en uitgelachen worden, maar het allerergste was voor mij genegeerd worden of gewoon het gevoel krijgen niet te bestaan. Ik heb dat zo vaak meegemaakt.
Intussen hoef ik al niet meer ergens bij te horen, ik heb mijn gezinnetje en verder kunnen veel mensen zeker collega's die mij negeren, gestolen worden, ik heb ze niet meer nodig. Ik wil geen moeite meer doen, ik ben moe. En echt, ik heb het ook niet meer nodig.

Emilia

ookal zeggen mensen dat ze niemand behalfe hun gezin nodig hebben.. diep van binnen weten ze dat dat ook niet helemaal waar is. je hebt wel mensen nodig waar je tegenaan kan praten. en dan bedoel ik niet alleen je famillie.. het is ook niet goed als je geen sociaale kring om je heen hebt. want dat is gewoon iets wat een mens nodig heeft.

regards medamen

Ben ik het eigenlijk wel mee eens idd...

ben ook wel eens ergens in mijn boeken tegen gekomen dat hoe meer sociaal contact hoe langer je leeft.

dat is op zich helemaal niet zo gek. Als je in een kleine kring leeft en daar bijvoorbeeld een geheim voor hebt kan dat je helemaal opbreken. Als je het aan iemand verteld die iets verder van je weg staat kan dat heel opluchtend werken denk ik.

jah, idd, het is voor een mens gewoon beter om meerdere mensen om je heen te hebben, dan heb je gewoon mensen om tegen aan te praten als je er met je famillie niet uit komt

Genegeerd worden, nergens bij horen. Ik ben altijd al een einzel-gänger geweest, mede door mijn Asperger, niet altijd even leuk maar meestal geniet ik ervan. Dat wil niet zeggen dat ik niet met mensen overweg kan.
In elkaar geslagen worden. heeft men eerlijk gezegd nooit bij mij geprobeerd, waarom weet ik niet eens.
Het pesten zelf (uitlachen bijvoorbeeld). Ja dat vond ik wel het ergste
Roddel en achterklap achter je rug om. Kan me persoonlijk weinig schelen, tot het mijn oren bereikt.

ik heb gestemd op "iets anders namelijk...."

reden daarvoor is dat ik buiten gesloten en genegeerd worden NIET erg vond omdat ik dan met rust gelaten werd.
Al de andere dingen (in elkaar getrapt worden, uitgescholden worden) vond ik zeer vervelend; dat bleef bijna dag en nacht door mn hoofd spoken................
alles wat gezegd was............ etc, etc, ..........................

jah, in de korte tijd dat ik vroeger gepest werd had ik inderdaad precies het zelfde iedee ik had liever dat ze mij negeerde dan dat ze mij uitscholden en sloegen of trappen. dan was ik liever gewoon alleen.