hey sixonezero
ik weet niet of je hier nog wel eens kijkt maar ik gok het er toch maar op, ik las je verhaal omdat ik zelf vanavond terug aan het denken was aan de tijd (zo een 9 jaar geleden) dat ik zelf gepest werd.
Ik had het hier met wat mensen over en zij begrijpen ook echt niet wat het inhoudt om zo gepest te worden.
Het maakt je inderdaad kapot!!! En dat is wat ze willen...je kapot maken, mentaal, fysiek, lichamelijk op welke manier dan ook.
Dus hoe verschrikkelijk moeilijk dat ook is....maar LAAT JE NIET KAPOT MAKEN!
Je gunt die trieste mensen dat plezier toch niet? Zij moeten de rest van hun leven met zichzelf leven en met de verschrikkelijke dingen die ze jou aandoen!
Zulke mensen kunnen zichzelf alleen maar beter voelen door een ander zich rot te laten voelen!
Maar......als jij met dat mes de school in loopt en wat je er dan ook mee doet dan hebben zij gewonnen, dan zullen de (domme) mensen nog denken dat het aan jou lag.
Probeer zelf maar nooit zo te worden als die nare mensen en hoe veel mensen er ook lelijk tegen je doen, probeer zelf altijd een goed, aardig, behulpzaam en fatsoenlijk mens te zijn.
Want je lost er niks mee op om dat niet te zijn, je brengt jezelf alleen maar meer in de problemen.
Geloof mij maar want elk scenario van wat je met ze zou willen doen is bij mij ook door mijn hoofd gegaan.
Is er een oplossing voor je probleem?
Dat weet ik niet, maar stel je nou eens voor dat je de ergste pester eruit pikt en de eerst volgende keer dat er weer wat gezegd wordt loop je ernaartoe en zeg je tegen hem/ haar waar zo veel mogelijk mensen bij staan die aan deze zwakke onzin meewerken: "Ben jij nou echt zo zwak dat je je hiervan sterker gaat voelen?" Dan blijf je stil en kijk je die persoon met een strak gezicht aan, net zo lang tot er wat gebeurd.
Als die persoon iets terug zegt (het maakt niet uit wat, al is het dat jij triest bent, of hij/zij gaat staan schelden, of staan schreeuwen) dan wacht je tot het weer (redelijk) stil is lach je en zeg je: ""Ja...je bent dus echt zo triest". Dan draai je je om en loop je weg.
Mocht die persoon lichamelijk geweld gebruiken tegen jou (zou kunnen gebeuren, en is waarschijnlijk ook een van de redenen waarom je bang bent voor jezelf op te komen) dan zijn er zo mensen bij en wordt er misschien eindelijk eens wat aan gedaan.
Waar ben je bang voor??? Denk je dat een paar blauwe plekken meer zeer doen dan al deze pijn?
Ik kan je uit ervaring zeggen, blauwe plekken zullen weer verdwijnen maar de pijn die je nu voelt (al denken veel mensen dat dat niet zo is) is iets wat veel moeilijker uit te wissen is!
Je hebt niks te verliezen, EN JE MOET, je moet voor jezelf opkomen want niemand anders zal het doen!
Dat is nu zo en dat zal de rest van je leven zo zijn, je kan niet gaan zitten wachten tot iemand anders dit voor je oplost, dat heb ik ook heel lang gedaan en daar ben ik nog nooit wat mee opgeschoten!
Ik heb altijd gedacht dat ik maar niet te veel moest zeggen want anders zou het toch alleen maar erger worden, tot het uiteindelijk zo ver kwam dat ze het wel deden (lichamelijk geweld gebruiken bedoel ik) toen realiseerde ik me dat het niets uit had gemaakt, mijn niet voor mezelf opkomen was voor hun alleen maar een mooie reden om door te gaan..en door te gaan...en door te gaan.
En ik realiseerde me ook dat als ze je willen slaan/ schoppen of wat dan ook dan hoefde ik daar geen aanleiding voor te geven, als ze het willen doen ze het toch wel.
Heb je ze een aanleiding gegeven om je te pesten en je psychisch kapot te maken...? Nee toch! Denk je dat ze dan een aanleiding nodig hebben om je lichamelijk ook kapot te maken...? Natuurlijk niet!
Als ze het echt zouden willen zouden ze het zo zonder aanleiding doen. En begrijp me niet verkeerd hoor, ik wil niet zeggen dat ze het zullen doen! Ik denk eerder van niet maar ik probeer maar te bedenken waar je misschien bang voor bent.
En onthoud 1 ding heel goed!!: Jij bent een veel sterker mens!! Ook al zie je het misschien nu niet zo, het is echt waar en op een dag zal je terugdenken en je realiseren dat ik daar gelijk in heb!
Jij hebt dit nu al zo lang alleen overleefd, je hebt nog niets geks gedaan en dat ga je ook niet doen!
Je houdt de eer aan jezelf en zorgt dat je zelf nooit zo wordt en hopelijk zal je ook de kracht hebben om het voor een ander op te nemen als je ziet dat het gebeurd!
Maar het belangrijkste is nu eerst dat je het voor jezelf opneemt!!!
Die mensen hebben mij alleen maar sterker gemaakt en jou ook al voel je het nu misschien nog niet zo, wat je ook kan doen als je dit echt niet durft is elke keer als er ook maar het kleinste incidentje gebeurt opnieuw naar die directeur en je mentor en de vertouwenspersoon op school stappen, al is het 3 x op een dag, gewoon doen!
Dat doe je voor jezelf en je hebt niks te verliezen, jij moet goed zijn voor jezelf want zoals je gemerkt hebt doen niet veel anderen dat voor jou!
En ook heel belangrijk! schrijf alles voor jezelf op de datum, de tijd, de plaats, de persoon die het
doet, de personen die eromheen staan, ALLES!!!
Dat is allemaal bewijs!
En als jij maar bij elk incident naar die directeur, de mentor en de vertouwenspersoon stapt wordt het voor hun erg moeilijk om jou nog te negeren!!!
Ik wil je heel veel succes wensen en ik hoop dat je wat aan mijn adviezen hebt en onthou goed, voor jezelf opkomen dat durf je best wat als je dit allemaal kan doorstaan dan ben je echt zo sterk dat jij best voor jezelf op durft te komen!! Oefen het maar thuis voor de spiegel en als het mis gaat geeft niks, respect kan je niet van ze verliezen want dat hebben ze toch niet voor je!
En dan kan je ten minste al heel trots op jezelf zijn dat je het geprobeerd hebt, dat kan je van al die zwakke pesters niet zeggen!
Zet hem op en geloof nooit een woord van wat ze zeggen!!!
Groeten van ikbenmezelf (en dat ben jij ook en je bent perfect zo!)