Mijn leven wordt steeds moeilijker. Wanneer het ene kwaad minder wordt word het volgende erger....
Ik zal er niet veel woorden over vuil maken. 4 weken geleden te horen gekregen dat ik opgenomen wordt in een instelling voor minimaal 3 maanden.... Dit zou ergens in maart moeten gebeuren. Nu is het vakantie en mijn ouders hadden een vakantie in een schitterend 4 sterren hotel gebeotk in groningen. Mijn Broertje deed vervelend... Mijn moeder belde het hotel ( ik zou morgen om 9 uur 's ochtends weggaan ) en cancceld het hele programma. Ik dacht dat het niet erger kon... Het kon dus wel. Ik was zo intens verdrietig. Het was mijn laatste vakantie in 3 maanden die ik nog zou hebben thuis, en dat werd allemaal afgepakt door mijn zusje, in luttele secondes. Nu gebeurt nog het ergste. Ik kreeg de schuld. Ik beinvloed mijn hele leven al iedereen in ons gezin, in de negatieve zin. Ik had echt niks gedaan maar ze moesten mij weer hebben. Ik ben een soort zondenbok geworden. Op school gaat het gelukkig iets beter. Ik word eigenlijk niet meer gepest ( heel klein beetje, maar wel verwaardeloosbaar ). Heb 2 vriendinnen en een vriend, voor in school, maar na school besta ik niet. Het werd erger...
Mijn vader mocht me nooit. Hij belde 1 van mijn psychiaters en wou dat ik met spoed opgenomen werd. Dit was allemaal vandaag. Nu zal ik waarschijnlijk 4 maanden weg moeten, niet in een open afdeling zoals eerst, maar in een gesloten.
EVEN TUSSENDOOR, SORRY VOOR DE SLECHTE INTERPUNCTIE, MAAR IK WIL EVEN ALLES VAN ME AFSCHRIJVEN EN BEGREPEN WORDEN.
ik vraag me zo erg af of er iets is in het leven wat wel de moeite waard is. Ik doe aan sport. Competitie begint. Helaas. normaal deed ik altijd mee en was dit zegmaar het enige wat ik deed met leeftijdsgenoten, die me daar ook altijd mochten. competitie gaat niet door vanwege inrichting. Geloven jullie in God? Ik geloofde eerst wel in reincarnatie, maar hier ben ik niet meer in gaan geloven. Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe slecht ik in mijn vorige leven wel niet moet zijn geweest om nu dit allemaal te verdienen.
jullie kunnen niet voorstellen hoe erg het bij mij thuis is. Nee echt niet. Ik had liever dat ze me sloegen en niks zeiden. Het is erger. Had ik maar blauwe plekken op mijn lichaam. Dat is een blijft beter dan de eeuwig bloedende wonden aan mijn ziel. Vaak vraag ik me af, wat is nu de nut van mijn leven. Wat is mijn doel? Vertel me dat eens... Zou ik puur bestaan als zondenbok?
Op 2 dingen ben ik trots in mijn leven. 1 daarvan is dat ik mijzelf nog niet van kant heb gemaakt. Een normaal mens in mijn situatie zou dit vaak al lang hebben gedaan. Ik kan het niet... Er zelfs niet aan denken.
het is raar. ik denk nu opeens. het volgende
Niemand wil dat ik leef. Niemand wil dat ik dood ga. Leef ik dan puur als zondenbok? om lekker op mij te kunnen schelden, om jezelf beter te voelen door mij te vernederen en heel heel heell erg geestelijk te mishandelen. Als je leeft is het niet goed. ga je dood dan is het ook niet goed.
ik snap het niet meer...
Is er iemand die zijn msn wil geven, en misschien begrijpt hoe het is om zo verward te zijn. Dan kan ik teminste met iemand erover praten, zonder die persoon te zien, maar ook niet zo lang hoeven wachten als op een forum. Dan heb ik tenminsten het idee, dat er iemand is, die mij wel boeiend vind.
boeiend