Dag iedereen,

Wat ik hier ga neerschrijven zal niemand hebben meegemaakt. Ik ben nu 27 jaar en wordt door veel mensen actief gepest op men werk, maar ook buiten men werk, zowat overal waar ik kom. Het gebeurd door mensen die ik niet ken, maar ook mensen die ik wel ken. Men leven heeft niet altijd zo verlopen, maar het is begonnen sinds ik wat ouder geworden ben, vanaf men 20, als ik wat veranderd ben in mijn gezicht.

Mensen pesten mij omdat ze vinden dat ik er niet mannelijk genoeg uitzie, meer nog ze vinden dat ik op een meisje lijk. Hoe pesten de mensen mij ? Door homo te zeggen, synoniemen van homo zoals janet, door te gillen als ze mij zien lopen, door te fluiten als ik passeer of als ze mij zien, ...
ook erge voorvallen zoals iemand die in een groep zei : "jongen je ziet er uit als een meisje" en niemand die mij verdedigt.

Ik ben al vele psychiaters afgelopen maar er is geen één die mij echt kan helpen. Ik neem sinds een jaar anti depressiva die een klein beetje helpt.

Ik heb al men vrienden en vriendin zelfs verloren door dat voorval. En sta er nu tamelijk alleen voor, juist men broers helpen wat.

Hopelijk komen jullie met een hulp te voorschijn


Groet Surfer

Allereerst wil ik je welkom heten bij ons op PF.
Denk niet te snel dat niemand het heeft meegemaakt. De meeste mensen die hier komen hebben op een of andere manier met pesten te maken gehad, en al klopt het dat geen enkele situatie identiek is, toch zal er hier in (een deel van) je verhaal herkenning gevonden worden.
Mensen noemen je homo. Is homo een echt scheldwoord? als je dat zo zegt, zou ik graag de vraag willen geven wat is er mis met homo's? Is hetero dan ook een scheldwoord. Ik zoem even in op dat detail, want ik ben erg benieuwd wat je zo raakt aan dat woord. Wat doet dat met je?
Vele psychiaters in 7 jaar... Hoeveel is vele? ik ben inmiddels bezig aan mijn 5e in ruim 3 jaar (elk jaar een andere, en 1 vervanger) Dat is beleid van mijn GGZ. Behalve psychiaters zijn er ook andere wezens die misschien beter bij je aansluiten. Maatschappelijk werk? psycholoog? iemand van de kerk? een huisarts? een van je broers? een combinatie van allemaal? Wat wel geld voor hulpverlening is dat het een kans moet hebben. Toen ik me ruim 3 jaar geleden de eerste gesprekken had bij het GGZ, onderzoeken, telkens verwijzingen intern, langzaamaan begon ik toen te denken waar kom ik in terecht. Inmiddels, is na ruim 2 jaar mijn sleutel gevonden. De juiste wijze waarmee ik iets kan. Het is niet zo als bij een gewone arts, even luisteren, even voelen, even kloppen, bloed trekken, pilletje geven en over 3 maanden genezen. Antidepressiva alleen lossen meestal weinig op. Meestal werken die beter in combinatie met een therapie.

Het is niet per se het woord Homo dat mij raakt, maar de manier waarop mensen dingen roepen naar mij, het is altijd op een scheldende, spottende, agressieve manier om mij te kleineren. Het is ook het feit om nooit is met rust gelaten te worden. Altijd mensen die zeggen dat je op een meisje lijkt is voor een jongen om door de grond te gaan.
Hoeveel psychiaters ? Ik weet het niet, allesinds meer als 5. Wat is het GGZ ?

ik neem aan dat je uit belgie komt ( aan sommige woorden in je taalgebruik te zien) dan kan het zijn dat jullie het ggz niet hebben in de vorm zoals wij die hier in Nederland hebben. In Nederland is de ggz de overkoepelende organisatie van geestelijke gezondheidszorg. Het is simpel gezegd gewoon een bureau waar je kunt binnenlopen als je hulp nodig hebt en dan word er voor je uitgezocht waar je terecht kunt en word je verder geholpen.

wat vind je zelf eigenlijk van hoe je eruit ziet?

ik vind dat ik er tamelijk fijn uitzie, maar zeker niet als een meisje, ... ik heb men eigen dan ook zien opgroeien en heb zodanig niet veel zien verdanderen.

groet surfer

wat fijn dat je jezelf geen onzin aan hebt laten praten je bent ongetwijfeld gewoon mooi zoals je bent!

hoe reageer je als mensen dingen tegen je zeggen? Laat je het maar over je heenkomen of zeg je meestal wat terug?

GGZ staat voor geestelijke gezondheidszorg, dit is een beetje vergelijkbaar met het belgische CGG (Centra Geestelijke Gezondheidszorg) (ik neem gemakshalve aan dat Syl gelijk had en je een belg bent)
Hoeveel kans heb je die psychiaters gegeven? Hebben ze echt de tijd gehad iets te doen? Klinkt misschien hard, maar mijn ervaring is dat hulp vinden iets is van lange adem. Maar zeker niet onmogelijk.
Ik kan me voorstellen dat het iets met je doet, maar ik kan niet precies weten wat het met jou doet. Als je 100 jongens hebt die dat meemaken, doet het met alle 100 iets anders (dat is juist de complexheid van de psychische problemen) hierdoor kan ik denken dat ik weet wat het doet, maar feitelijk kan ik dat nooit zeker weten, wordt je er boos van of verdrietig? voel je meer onmacht? juist frustratie? bindt het zich met iets van vroeger? of juist met een angst voor de toekomst? allemaal dingen die niet prettig zijn, maar wel heel anders. Vandaar dat ik vraag wat het met je doet.

Eerst verschiet ik, van "ze hebben het weer op mij", dan wordt ik boos, maar die boosheid kan niet weg en wordt omgezet in verdrietheid en vaak ook moeheid

meestal laat ik het me over me heengaan, omdat er tegeningaan geen zin heeft, er zijn zovelen die dat doen, wat heeft het zin dat ik één iemand aanpak ?

Na een zware dag, van veel pesten, ben ik meestal "s avonds niet in staat om nog iets te doen, behalve bekaf achter men pc hangen. Men energie is dan volledig weg, op aan de pesterijen.

Is dat "ze hebben het weer op mij" wel waar?
Kun je dingen, gebeurtenissen noemen waarin "ze" het niet op zouw hadden, of "ze" het naar iemand anders ook deden?

Heeft 1 van je psychiaters ooit je een RET schema, of cognitief schema gegeven?

Dat schema ken ik niet. De situaties die ik vernoem zijn duidelijk op mij vernoemd. Maar 100 % zeker ben je daar naturrlijk nooit van, maar ik ben toch vrij zeker als ze het op mij gemunt hebben .

Voor jou is het 100% waar...
jij bent ervan overtuigd dat het waar is.

Ik zal een en ander uitleggen over een cognitief schema.
Het eerste wat je opschrijft is de gebeurtenis, daarna je gevoel, je gedachten en je gedrag:
bijvoorbeeld
Gebeurtenis Ik lig 's nachts in bed, en hoor ineens glasrinkelen.

Gedachten: - Dat is vast een inbreker, hoe durft ie aan mijn spullen te zitten.
- Als ik ga kijken ben ik vast de pineut

Gevoel bang 90% boos 30%

Gedrag: Stil in bed blijven liggen en vooral geen geluid maken, de hele nacht angstig wakker blijven liggen, want stel je voor dat ie toch komt.

IEmand anders maakt hetzelfde mee, en maakt ook zo'n schema.

Gebeurtenis[/b] Ik lig 's nachts in bed, en hoor ineens glasrinkelen.

Gedachten: - Die rotkat, hij heeft vast een mooie vaas gebroken, morgen ruim ik dat wel op

Gevoel boos 80%

Gedrag: omdraaien en verder slapen.

veel therapeuten gebruiken een dergelijk schema, om te kijken hoe je anders tegen de dingen aan kan kijken. Zoals je in mijn voorbeeld ziet, is de tweede persoon totaal niet bang, en krijgt daardoor wel nachtrust. Kun jij voor jou situatie ook dergelijke schema's maken waardoor je kan kijken hoe een ander tegen dezelfde situatie aan kan kijken, maar zich er minder door laat kisten?
Als je dat vaak doet, zou het kunnen dat je na verloop van tijd merkt dat de boosheid / verdriet geen 90% meer wordt, maar 70... Dat dus je eigen houding kan veranderen, en daarmee het pesten je minder raakt... (dit gebeurt niet zomaar vandaag op morgen)

En daar betaal je bij de psych 150 euro ofzo voor...

Ik vrees dat dit niet zal lukken, ben daar te koppig voor. Maar ik zal het even voordoen :

Gebeurtenis : Op mijn werk ziet iemand mij en begint te fluiten.

Gedachten : Die is goed gezind dat ie mij ziet

Gedrag : gewoon weer voortdoen met mijn werk


Sorry maar hier ben ik te koppig voor, ik heb al meerdere malen meegemaakt dat mensen mij willen pesten door te fluiten, express als ze mij gezien hebben

Wil je je beter voelen?

Ik geef aan dat dit iets is wat lang duurt voor t misschien gaat werken, en jij geeft het op voordat je een eerste poging hebt gedaan. Jammer.

Ik heb al veel van die dingetjes geprobeerd, ze zullen het wel niet op mij hebben ed. Maar dat helpt niet echt niet

Heb je ook al geprobeerd elke dag 5 positieve dingen over jezelf op te schrijven?

of course..., dat zijn van die psychologe truukjes, maar dat maakt het leven er voor mij niet gemakkelijker op

Wat zou jou dan wel helpen?

ik weet het niet, ik ben ten einde raad.

Hoi Surfer,

Ik lees heel veel nare ervaringen van jou, waarin ik me gedeeltelijk wel herken. Je hebt duidelijk behoefte aan respect en terecht! Dat verdien je ook! Zolang jij ontevreden bent over jezelf, zul je dit uitstralen... Ik merk dat je niet heel veel dingen een kans wilt geven, maar zo'n proces kost tijd. Datgene waar je al meer dan 7 jaar mee loopt, is niet binnen 5 jaar weg!

Ik stel mezelf de vraag nog elke dag, wie ben ik?
Weet jij wie je bent? En wat wil je doen om je weer goed te voelen? Je zelfvertrouwen terug te laten komen? Weer te geloven in jezelf?