Hey,

Tja ik kwam laatst mijn pesters tegen op het tramstation, ze herkende me en ze begon me uit te schelden. Ik werd kwaad maar wachtte netjes op de tram. Ik dacht bij mezelf ik zou haar graag eens willen laten voelen wat ze mij heeft aangedaan, alleen dan fysiek.... Maar goed dat deed ik niet er stonden te veel mensen op het station en ik wou niet als een baldadig iemand over komen die ik totaal niet ben, maar ik ben ook niet meer dat onderdanig persoontje dat mijn pester kende... Eigenlijk wilde ik laten merken dat ik verandert was en niet met me liet sollen, maar dat deed ik ondanks mijn woede niet.... Ik wachtte op de tram hopend dat zij mij niet lichamelijk zou aanvallen ondanks dat ik karate doe had ik gewoon geen zin in een gevecht... Nouja eigenlijk wel maar ook weer niet! Maar goed de tram kwam dus en ik stapte in en zij niet.... Ik heb in de tram lang zitten nadenken over wat er vroeger gebeurt was en dat het eigenlijk zielig is dat ze na zoveel jaar me nog steeds uitscheld enz..... Toen ik thuis kwam vond ik haar adres in een van mijn school boekjes... Ik was van plan haar een brief te schrijven ze kan toch niks terug schrijven als ik mijn adres er niet op schreef! Dit heb ik niet gedaan.... Ik vraag me nog steeds af wat ik had gedaan als ik alleen met haar en haar vriendinnen op het treinstation was... Maarja ik wil me niet tot haar niveau verlagen!

WAT ZOU JIJ DOEN?

Veel liefst,
acceptatie!

Het ligt er bij mij gewoon aan in wat voor bui ik ben, als ik bijvoorbeeld al chagrijnig ben dan sla ik erop :$ ben nogal agressief maar als ik net een hele leuke dag ofzo heb gehad zou ik gewoon op de tram gaan staan wachten

Hmm, zou o.a. van mijn bui afhangen, zoals heb ik een goede dag gehad of niet, etc. Maar als ik ronduit een rot-dag heb gehad, is de kans groot dat ie finaal op zijn bek geslagen wordt. Helaas kom ik ze vaker tegen, dus dit is wat minder op mij van toepassing. (De pesters van de basisschool heb ik vergeven voor wat ze hebben gedaan. )

Maar ik zou hier ws. optie 10 kiezen. (Helaas klikte ik verkeerd, en heb ik op 9 gestemd... )

Tja aan mijn bui had het ook gehangen maar ik had ze naderhand toch liever op hun bek geramt hahaha ens laten zien wat ze mij hebben aangedaan.... Aan een boom vast binden enz.... ik zal ze leren.... Maarja ik woon nu ergens anders dus kleine kans dat ik ze weer op dat tram station tegen kom als ik naar mn oude woonplaats ga!

Veel liefst,
Chantal

ik heb 5 gestemd.. hoewel het 1 en 3 bij sommige mensen zal zijn

Tja eigenlijk zouden wij allemaal wel 1 en 3 willen doen, maar wat is realistisch????

Persoonlijk voel ik bij elke optie wel wat...

Ik ook wel anders had ik ze niet kunnen bedenken denk ik!

ben dan wel niet gepest, dus heb ik maar gestemd op wat ik denk dat ik zou doen

vind je niet erg hoopik

Nee hoor iedereens mening is welkom! Hoe meer zielen hoe meer vreugd zeggen ze wel eens!

Ik heb dit wel vaker, vooral met uitgaan... afgelopen week kwam ik er dus weer een tegen... Ik ben dan als de dood dat ze me ziet of tegen me gaat praten... Vanbinnen kook ik dan van woede en wil ik niets liever dan haar een blauw oog geven, het liefst twee....
Maar ik doe nix, negeer haar en hoop maar dat ze snel weggaat. Ze begon tegen me te praten en ik kon nix uitkramen alleen maar boos kijken... als ze niet snel opflikkert ben ik zelf weg, want ik ben bang dat ik haar anders nog een keer aanvlieg...

Ja, is t misschien niet een oplossing om te zeggen dat je niet met haar wilt praten?

Niet echt, ik kan nix zeggen als ze voor me staat... ik ben gewoon ja hoe kan ik het zeggen.... 'numb'

Gelukkig ben ik nu zelf veel zelfverzekerder als vroeger en bij mij zijn er nu grenzen, ik heb nu al (niet iets om trots op te zijn want ik ben er eigenlijk harstikke tegen) 2 keer iemand geslagen die mij erg lastig viel en tja ik word niet zomaar boos en dat is echt na maanden of jaren pesten.....

Ik ben nu dus zelfverzekerder en tja ik durf ze nu echt wel aan te spreken!

kzou negeren, voor mij is er niks irritanter als negeren (maar dank ook helemaal niet reageren)

Wat zou jij nu doen dan als de gene die jij gepest hebt je zou aanspreken en vertellen hoeveel pijn jij hem/haar heb aangedaan????!!! of wat zou jij doen als ze je aanvallen ofzo??? ben benieuwt

ik heb echt geen flauw idee, dat bedenk ik me pas als het echt gebuerd... denk dat ik mezelf iig verdig ofzo...



Dan niks denk ik, maar zal er als ik bv. thuis kom, wel over gaan nadenken...

Oke, hmms heeft jeroen je dat eigenlijk vertel, gewoon nieuwsgierig niet rot bedoelt!

HEt is al heel lang geleden dat deze topic is geopend, maar toch wil ik er iets over kwijt..

Kom ik een van mijn oud-klasgenoten tegen, zij zien mij niet, ik zie hun wel, het hoeft maar in een flits te zijn. En het lijkt op heel erg schrikken wat ik dan doe. En dan gaan oa mijn beelden allemaal sneller en sterker aan de gang..
Maar ik doe niks met die mensen..

In een ander topic staat al dat een collega van mij een ex-klasgenoot is. Hij was geen erge pester. Maar net als jij heb ik flashbacks als ik hem zie.
Ik heb hem er wel mee geconfronteerd. Hij zei dat hij het niet meer wist.
Sinds ik het hem verteld heb, is ie een stuk afstandelijker geworden. Waarom dat is?

Het is wel moeilijk hoor, om zo iemand weer te zien. Ze hebben toch een aantal belangrijke dingen van je ontnomen, zoals een leuke jeugd, eigenwaarde en zelfvertrouwen. Vaak worstel je daar nu nog steeds mee. Het erge is dat zij geen idee hebben wat ze je hebben ontnomen.

Misschien dat ie diegene het toch lastig vind, om jou dan er steeds mee te confronteren.. Maar knap dat je er toen iets van gezegd hebt.

Dé oud-klasgenoten die tegen kom, die zijn echt op afstand dan. Denk dat ze mij niet eens zien. Bv in de stad. Dat was gister nog zag ik een meisje die bij mij in de tweede klas zat. Ik schrok dus erg, en werd gigantisch stil, keerde zegmaar beetje in mezelf.. Maar liep beetje automatisch me moeder achterna. Na een tijdje ging het gelukkig wel weer weg.

Dat denk ik ook, niemand zal zich beseffen wat ze hebben veroorzaakt. In mijn geval, denk ik zelfs dat docenten het zich zouden realiseren. Niemand zal zich beseffen wat ze hebben aangericht. Zeker niet bij mij, want ze deden "niks verkeerd". En dat was juist het grote probleem, dat er niks gebeurde, geen enkel contact.. hmm.

Nu loop ik al een paar jaartjes op dit forum rond en kende ik deze poll niet eens! Leuk
Ik heb gestemd op het zielig vinden van die persoon en er verder geen aandacht aan geven. Dat doe ik al erg lang en dat voelt best prima. Ik ga dan ook voor mezelf benoemen waarom ik deze personen zo zielig vindt. Meestal lig ik dan van binnen uiteindelijk helemaal dubbel.

@Elske, Sinds kort weet ik waarom mensen opeens zo naar je kunnen veranderen als je ze confronteert met zo iets!
Je hebt die persoon geraakt. Je hebt hem helpen herinneren aan iets wat hij liever was vergeten en waar hij zich waarschijnlijk voor schaamt. Jij hebt hem op dat moment een stuk bewust in hem gemaakt dat hij zichzelf iedere keer ziet als dader of wat dan ook zodra hij jou ziet.
Daarbij heeft hij dus gelogen toen hij zei dat hij het niet meer herinnerde. Hij wide het niet meer herinneren, maar dat is wat anders. De enige manier voor hem om er weer vanaf te komen en zich weer op z'n gemak te voelen bij jou is door eerlijk te zijn en gewoon toe te geven wat hij gedaan heeft, en dat dus te accepteren van zichzelf. Vanaf dat moment zal hij weer gewoon kunnen doen. Eerlijk zijn is echt niet zo heel erg makkelijk

@Respiro, Niets doen is ook iets doen. En dat is dus te verwijten. Wat ik in het andere topic al schreef: de school heeft verwijtbaar gehandeld door niet te handelen!
Probeer op het moment van de flashback op iets van het nu te concentreren. Dat kan een voorwerp in een broekzak zijn wat je in je hand neemt, maar dat kan ook iets zijn uit je omgeving - natuurlijk niet hetgeen de flashback veroorzaakt heeft - Zodra de flashback onder controle is, zoek je met je ogen de veroorzaker weer op maar dan neem je van te voren voor hoe je die veroorzaker gaat zien: als een klein kind, als een konijntje, als een zielig iemand, maakt niet uit, als dit maar een machteloos iets of iemand is. Kijk vervolgens rustig die veroorzaker aan. Lukt het niet, dan de volgende keer weer proberen.

Swalsky, daar heb je helemaal gelijk in. Maar je kan als 13/14 jarig meisje, moeilijk naar een docent gaan met de klacht 'ze gaan niet met mij om'. Er werd elke keer gezegt "je moet contact zoeken" + onbruikbare tips werden er gegeven.. Tips om bv tijdjens lessen over werk te praten ofzo. Maar dan heb je een klein contact momentje, óver het werk. En dat zijn geen tips om echt een groep binnen te komen..

Slim idee, omdat te proberen miss. Zal er eens aan denken. Maar bij mij heeft het 9 van de 10 keer een aanleiding dat ik die beelden krijg.. De enige momenten dat het een aanleiding heeft, is als ik langs die school kom, een oud-docent/klasgenoot tegen kom (die hoef ik maar vanuit mijn ooghoek te zien, en ja hoor het begint weer).. Maar verder, gewoon dagelijks, heeft het geen aanleiding!!! Het blijft gewoon aan de gang en bezig..

Voor mij hangt het er een beetje af van de persoon. Toen ik er een op straat tegen kwam en hij mij niet zag ben ik heel stilletjes door gefietst. Een andere heb ik een brief geschreven met wat het allemaal heeft gedaan. Maar ik heb nooit een reactie terug gehad. Ik wil ook nog eens een keer naar een reunie om aan mijn zwijgende klasgenootjes te laten weten wat ik van hen vind.