dag in dag uit word ik geppest de middelbare scool tot een maand gelden zwakte het af maar sinds gister zie ik het gewoon ech niet meer zitten de meisje op wie ik verliefd was en dat wist had samen met een andere jogn uit mijn klas ee nep smsje gemaakt . er stond in dat ze ook verlieft op mij was. ik had me nog nooit zo blij gevoeld. maar ik was toch voorzichtig aangezien ditzelfde probleem meerdere keren is voorgevallen. maar tot dat ik zag dat ze op msn kwam en toen hoorde ik dat het een geintje was. ik ben bang om op school te komen nu en weer gepst te worden. maar wat me vooral pijn doet is dat iemand je zo kan breken. ik heb het nu opgegeven. en ik wacht alles gewoon af nu. en ik ben al elke jaar naar de lararen gegaan en dit gezegt het werd nooit minder het pesten. ben zelfs een keer door 8 mensen ik elkaar geslagen. maar dit is gewoon het toppunt.

ik hoop dat ieand me echt kan helpen hier

Kan je wat meer over jezelf vertellen? Hoe oud ben je? In welke klas zit je? is er verder nog iets gebeurd? Verschrikkelijk zeg dat dat gebeurt!

Ik ben 16, ik zit in de 4e van VMBo-T, ben 1 keer blijven zitten omdat de leraren hoopte dat dat beter voor me zou zijn (dus dat het pesten zou ophouden)

en ja op de basisschool hoorde ik altijd bij de populaire groep in ieder geval ik hing met hun rond enzo dus dat was de beste tijd uit mijn leven. totdat 1 dag voor de cito mijn ouders uitelkaar gingen. we verhuisden en toen begon het eigenlijk.

Alleen op de middelbare school niemand die ik kende niks noppes nada had ik daar. eerst dacht ik dat het best goed ging eigenlijk ik had een paar vrienden totdat ik ze in vertrouwen nam en ze dingen vertelde.

toen begon het pesten. ben naar de vertrouwens persoon gegaan(hele aardig persoon hielp me best goed), mijn mentrix( probeerde te helpen) en mijn vader (die er alles aan deed om me te helpen). maar niks hielp het werd allen maar erger eigenlijk.

toen ik in de 2e kwam werd het nog erger. en na een tijd liep het uit tot die vecht partij, 8 tegen 1. Ik hoorde dat ze bijna mijn rug hadden gebroken als een jongen niet had ingegrepen.ik was er best erg aan toe mijn gezicht zat onder de schrammen. heb gelijk aangifte gedaan bij de politie en ze werden opgepakt en geschorst van school. ze kregen 80 uur taakstraf. de volgende dag had ik weer school ik was bang om ze tegen te komen,bang dat ze zouden opwachten. Maar ik zette me eroverheen omdat ik wist dat ik dat gevoel toch niet kwijt zou raken en het alleen erger zou worden. Dus ik ging naar school. Ze schrokken wel mijn klasgenoten en de rest van het jaar viel het pesten mee.

Toen leerde mijn vader een vriendin kennen in Amsterdam, en we trokken bij haar in. Ik dacht bij mezelf een nieuwe start nieuwe kansen. Ik besloot om ze niet meer in vertrouwen te nemen. Maar ik was al altijd onzeker en verlegen maar ik merkte dat het erger was. Ik besloot om alles waar ze me eerst op pesten op te lossen zover het kon. Maar het hielp niet ik dacht dat ik vrienden had gemaakt maar dat was niet zo het pesten begon weer maar alleen verbaal gelukkig.

Zelf die zogenaamde vrienden deden mee nadat ik weer zo dom was om weer mensen in vertrouwen te nemen. Ik was namelijk verliefd op een meisje. En je kan het al raden ze gingen me er mee pesten. Gelukkig was ze aardig en negeerde ze hun en kwam me troosten met nog iemand (ook een mooi meisje) ik hoopte dat het het nu beter zou worden aangezien mensen toch naar hun luisterde maar het was niet zo.

Ik ben best een slimme jongen weet bijna overal de antwoord op bij de meeste vakken en haalde meestal ook de beste cijfers zonder te leren (denk dat ik een hoger niveau best zou kunnen doen maar door de cito score doe ik VMBO). Maar ik vertelde het weer aan mijn mentor. Ze probeerde me te helpen door met de pesters te spreken. maar het werd nog erger. Ik werd snitch genoemd enzo. het hield aan en het liep een keer bijna op vechten uit ik kon mijn zelfbeheersing nog net houden en sloeg mijn vuist kapot tegen de muur (aangezien ik bang ben om te vechten na die ene vecht partij). De leraren zaten er weer boven op en aan het einde van het schooljaar kon ik blijven zitten. Mijn mentor zei dat ze dit hadden besloten om me te beschermen. Dus ik bleef in de 3e zitten.

Dit jaar werd ik nog steeds gepest dankzij dezelfde pesters als die jaar ervoor. Aangezien zij alles hadden verteld. Dus weer een helse jaar voor me en aangezien de meiden van de jaar ervoor die waren van school afgegaan dus geen bescherming.

Ik heb me leren afsluiten en ben ze gaan negeren. Ik kreeg steeds meer pijn vanbinnen. Die lege gevoeld van eenzaamheid deed pijn. Ik heb nog nooit verkering of een relatie gehad dus dat maakte me nog onzekerder dan ik al was. Ik dacht bij me eigen zo lelijk ben ik toch niet. Maar nu weet ik het gewoon niet meer. De jaar ging voorbij en ik ging steeds meer twijfelen aan wat ik op deze aarde doet.

PS. Ik breng elke vakantie allen door aangezien ik geen vrienden/din heb.

Toen ging ik naar de 4e. Het pesten bleef aanhouden. Maar ik werd ook weer verliefd zonder dat ik het toen nog wist. Op een meisje (die all die tijd op school zat bij de populaire meisje hoorde en dus wist wat eraan de hand was), ze deed super aardig tegen me en het maakte al die rot tijd togch een beetje goed. Tot een maand geleden het pesten hield opeens op. Ik wist ook eindelijk dat ik verlieft op haar was maar dat hield ik geheim.

we moesten 2 weken geleden voor school naar Parijs. Ik dacht dat ik een soort van vriend had gemaakt en trok veel met hem en haar(de meisje op wie ik verlieft was) op. We waren aan het praten (ik en die jongen aangezien we op 1 kamer sliepen) en we praatte over wie we leuk vonden. Ja je voelt het al aankomen ik vertelde hem mijn geheim.

Sinds een week zijn we weer terug en maandag deden ze heel raar tegen me (die jongen en zij). Ik wist het al meteen en hij had het gezegd dacht ik. 2 Dagen later hoorde ik dat ze er zelf al was achter gekomen. Ik voelde me weer alleen. En die zelfmoord gedachten kwamen weer terug.

Afgelopen vrijdag was ik erg down en stil in de klas. Meer dan ooit aangezien ik zelf de leraren afsnauwde. Tot diezelfde avond. Ik kwam online en ij deed weer aardig tegen me. Het ws haar opgevallen dat ik erg stil was en zei tegen me dat als er iets was dat ik het kon vertellen. Ik was blij want ik dacht dat ik weer gewoon met haar kon omgaan. Na die gesprek moest ik weg trainen (Voetbal Training). Toen ik terug was gebeurde het waardoor ik nu hier ben. Ik kreeg een SMS'je. Ik zal hem even citeren. "Ik wilde een liefdesverklaring doen maar je was niet n de stemming.. gaat het wel met je? xx ly" Ik was in de wolken maar ook voorzichtig. Ik ben al vaker belazerd door "vrienden" die zeiden dat een meisje me leuk vond.

Note: het was een andere nummer dan die ze me had gegeven maar in der MSN naam had ze gezet dat ze een tijdelijke nieuwe nummer had.

Ik zal citeren wat ik terug zond. "Kan je even op msn komen" aangezien dat goedkoper is natuurlijk en sneller.

ik kreeg terug "Kan niet schat sorry.. wat is er dan?xx hvj janine" Ik geloofde der en ik werd blijer met de seconde.
Note: Janine is dat meisje waarop ik verliefd was/ben.
toen zond ik naar haar "Nou ik ben bang dat je een grapje aan het maken ben met Emiel. het komt niet door jouw maar zo ben ik al te vaak gekwetst. maar als je dit echt meen ben ik nog nooit zo blij geweest. groetjes Jéan. PS. ik hoop dat je het echt meen want ik hou ook van jou"

Note: Emiel was die zogenaamde nieuwe vriend

Het duurde een tijd voordat ik wat terug kreeg en toen kwam ze op msn.

Ik zet hier ff de gesprek neer

Start van sessie: vrijdag 7 november 2008

* Jéan!!!!!!!!!:)
* '' x. ' Niennn. is alleen thuis & Ziek & Bellen / Kameropruimen / Etenmaken. Janine nr. 1 Appelflap nr. 2 (A)

(22:33) Jéan!!!!!!!!!:): hey had jij me net die smsje gestuurd???
(22:49) '' x. ' N: Nee man
(22:49) '' x. ' N: ik heb je nummer neit eens/
(22:49) '' x. ' N: ?
(22:49) Jéan!!!!!!!!!:): kk emiel
(22:50) '' x. ' N: XD hoezo?
(22:50) '' x. ' Niennn. is alleen thuis & Ziek & Bellen / Kameropruimen / Etenmaken. Janine nr. 1 Appelflap nr. 2 (A) heeft zijn/haar naam gewijzigd in: '' x. ' Niennn. is alleen thuis & Ziek.. Janine nr. 1 Appelflap nr. 2 (A)
(22:51) Jéan!!!!!!!!!:): hij doet alsof die jouw is
(22:51) Jéan!!!!!!!!!:): en stuurt me beichtjes
(22:51) '' x. ' N: whahah
(22:51) '' x. ' N: Jaa weet ik
(22:51) '' x. ' N: Hij was net hier:P
(22:54) '' x. ' N: moet je gewoon negerenXCD
(22:59) Jéan!!!!!!!!!:): zal ik ook voortaan doen
(22:59) '' x. ' Niennn. is alleen thuis & Ziek.. ShiningstarSerr. (*) is geblokkeerd



En toen voel gewoon heel mijn wereld in elkaar. Dit gevoel doet meer pijn dat alles wat tot nu toe gebeurt is. En ik heb gewoon het gevoel dat het enigste reden dat ik nog leef mijn vader is. Ik kan het gewoon niet maken om hem pijn te doen net als mijn familie. Ik hou veel van ze maar het doet gewoon pijn en ik ben bang dat ik nooit de liefde zal kennen.

ik hoop dat dit helpt hsbb16

AUB help me

PS. wat een werk duurde ongeveer 2 uur vol pijn om alles te herinneren en op te schrijven.

Heftig verhaal. Het probleem is weer dat je weer een groep tegen één krijgt. Is er in dit hele gebeuren ook één hoofdpester die de boel aanwakkert, met een hoop meelopers?
Zoals ik ook begrijp word het pesten erger zodra jij er met iemand of je mentor er over praat... Heb je al geprobeerd om het volledig te negeren?

Om maar even over dit jaar te beginnen, je bent 16 jaar, en word ook weer in de 4e gepest. Zit je nu met verschillende leerlingen als vorig jaar in de klas, of nog met de zelfde? Wat is er tot nu vanaf de 4e gebeurd qua fysiek-verbaal pesten?

Het enige advies dat ik je kan geven is er zo min mogelijk aan te denken, en evt pestacties desondanks te negeren. Zodra je er gevoeliger op gaat reageren hoe erger de acties ook worden. Maar dit kan ook net goed goed gebeuren als je gaat negeren. Ligt er aan wat voor type leerlingen het zijn. Word je door behalve jongens, ook door meisjes gepest? Hoe voel je je in de klas? gesloten, open, bang?
Ik kan je wel zeggen dat je er niet alleen voor staat. Destijds werd ik dagelijks gepest, en voelde me daarom in mijn prive situatie erg boos en verdrietig. Het ging zelfs zo ver dat ik totaal niet had kunnen genieten van een welverdiende vakantie. Nu nog steeds voel ik me erg boos vanbinnen over het onrecht wat mij toen is aangedaan. Notabene in het laatste leerjaar zelfs.
Enfin, meer dan een advies kan ik je niet geven. Gelukkig zit je in de 4e en is het binnen één jaar verleden tijd. Probeer deze tijd tot aan de kerstvakantie er echt tegen gaan! Vanaf dan zal je zien dat het niet zo lang meer duurt zodra je van het vmbo af ben.

P.s zou jij je msn misschien aan mij door willen PM'en? Ik zit met wat al te specifieke feiten die ik liever niet op een openbaar forum kwijt wil. En gezien we een hoop overeenkomsten hebben wil ik graag even onder vier ogen over doorpraten als dat kan?

Ik wil eerst even zeggen dat je een geweldig en aardig persoon bent, Jean. Laat niemand je zeggen dat het niet zo is. Ze zijn zo te horen jaloers omdat jij weinig hoeft te leren en goede cijfers haalt. En dat is goed. Laat ze maar lekker jaloers zijn, jij gaat gewoon afstuderen en fantastische dingen doen met je leven. Twijfel niet aan jezelf en laat je niet naar beneden halen door een paar leeghoofdige, onbelangrijke losers die denken dat ze beter zijn.

Over de liefde. Tja je bent niet alleen. Ik ben nog nooit voor het eerst gekust en heb ook nog nooit een intieme relatie gehad. ( Ik ben zeventien by the way) Maar als een echte, hopeloze romanticus geloof ik dat op een dag een leuk meisje vind die me ziet zoals ik ben. En als ze je slecht behandeld en je hart breekt, is ze je dan eigenlijk wel waard? Om je gerust te stellen, ik weet zeker dat je liefde vind. Misschien wat later dan andere meer "ervaren" jongens, maar uiteindelijk vind je echt wel iemand die om je geeft. Je bent nog jong! Je hebt nog alle tijd van de wereld om een goede partner te vinden! ( En anders zijn er altijd nog dating sites ). Zolang je in jezelf blijft geloven en af toe eens een praatje met een meisje maakt, komt alles wel goed.

Het pesten... Hmmm ik heb persoonlijk geen vertrouwen in het pestsysteem. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat als je naar een leraar gaat je eerder als een onruststoker en verrader wordt gezien dan als een slachtoffer. Het zou kunnen dat het pesten juist toeneemt en in jouw geval gebeurde dat ook. Een gesprek van ouder op ouder en een scheiding van mijn klasgenoten hielp in mijn geval het best ( Als je meer wilt lezen over mijn pest verleden, zie Mijn Verhaal (Lang!) ). En hoewel ik dit niet graag zeg, raad ik je aan om het nog even vol te houden. Negeer de pestkoppen, koester je positief zelfbeeld en maak dat eindexamen zo goed dat je ze later allemaal uit kan lachen. ( Hah als dat niet iets om naar vooruit te kijken is, dan weet ik het ook niet meer... ) Dan kun je weg en een sociaal leven op poten zetten. Als je een beetje openstelt zul je vast wel vrienden maken ( Zo niet, dan ben ik maar al te bereid om een email vriendschap met je te starten )

Ik vroeg bijvoorbeeld toen ik in een nieuwe klas kwam of ik bij een ( Voor mij onbekende) groep kon zitten en dat leverde wat goede vriendschappen op. ( Het was wel een heel erg eng moment... ). Daarna ging alles zo makkelijk. Ik werd minder verlegen, trok mezelf wat minder terug in boeken en nu geniet ik van een "slimme, betrouwbare jongen" status wat betekent dat mensen me van alles vragen en graag een praatje met me maken. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat je er geen trauma aan over moet houden en dat je ervoor zorgt dat je overal een beetje optimistisch tegen aan kijkt. Natuurlijk wordt je wel een paar keer teleurgesteld, maar in het eind helpt het echt.

Dus hou het nog een tijdje vol. Tijd heelt alle wonden zeggen ze, dus ook een gebroken hart. Over het lege gevoel, dat had ik ook, maar het gaat weg. Vindt gewoon iets wat je leuk vind, iets waar je goed in bent, iets om naar uit te kijken. Je hebt tenminste je familie om voor te leven, die om je geven en waarop je kunt terugvallen als je het allemaal iets te veel wordt. Je bent dus niet alleen. En je zult nooit alleen zijn, zelfs al heb je geen vriendin.

Je bent zoals ik al eerder heb gezegd een aardige en slimme jongen. Laat niemand je vertellen dat je dat niet bent.

Wat is het leven raar. Ik it al een tijdje op hyves te praten met de ex van mijn stiefbroer(tje). En ik had al een tijdje ook een oogje op haar. sinds gister durfde ik eindelijk voor het eerst van mijn leven te zeggen dat ik der best leuk vind. En rara ben weer verliefd en zij misschien ook op mij. Ze zegt dat ze nog niet zeker is maar dat ze mij in elk geval een leuke jongen vind (en ze zij ook knap:D).

Dus vandaag ben ik vol zelfvertrouwen naar school gegaan. Waarschijnlijk was dat af te lezen want één van die pestkoppen dacht dat ie dat ff mijn kop kon indrukken, niet dus.

Het liep zo ik zat alleen in een tussenuur en verveelde me, dus ik dacht laat ik maar ff leren. opeens komt hij en gaat hij domme vragen stellen. ik dacht blijf kalm denk aan haar en alles kon goed. totdat hij te ver ging hij ging expres op mijn voet staan en ik trapte terug. Hij werd boos en ging opeens met zijn voorhoofd dicht bij de mijne staan. Ik weet niet wat er gebeurde maar het voelde stiekem goed. I stond op pakt hem bij de keel hem liep met hem de aula door (de hele klas was erbij en keken verbaast hoorde ik later) allen ik schrok zo van mezelf dat ik de grip verzwakt en toen kreeg ik een klap tegen mijn oor(niks erg deed niet eens pijn). toen sprong de conciërge ertussen (gelukkig eigenlijk als ik erover nadenk, wil niet weten wat er zou gebeuren als ie dat niet deed). En nu moet ik morgen naar de conrector.

Maar het beste is gewoon de gesprekken die ik met haar heb. ik krijg gewoon het gevoel alsof ik de hele wereld aan kan.

En we delen ook een hobby we zitten allebei op voetba en zijn ook nog keepers.

nou ik will jullie alsnog bedanken voor de hulp die jullie me hebben gegeven. en zal nog wel ff blijven hangen hier om jullie op de hoogte te houden.

Groetjes Jéan

Top! Eind goed al goed? Ik denk dat je nu wel aanzien krijgt onder je klasgenoten.

Ja... De liefde is een raar iets. Je moet er vooral voorzichtig mee zijn. En als vlauwe vrienden die geintjes met die mobieltjed uithalen kan je het ook positief bekijken: Het is gewoon een dolletje. Dat heb iedereen, ik ook mijn vrienden dollen ook zo met me maar geloof me ik lagch 3x zoo hard om mee. Je moet het altijd proberen om van de positiefen kant te bekijken. en er zijn noog100.000.00000. meisje op de wereld. En dat over het in elkaar slaan: Ga naar je mentor of rector. En durf het aan je ouders te vertellen. Want iemand in elkaar slaan is ook strafbaar!

Groetjes bram

had je me verhaal wel gelzen helemaal???

het zijn niet egt mijn vrienden. en ik eb dat allemaal al gedaan

wat heb jij veel mee gemaakt zeg
ik heb er even geen woorden voor.
ik ben er echt stil van

soms is dat mijn excuus ook. en misschien is het ook wel zoon maar het doet gewoon pijn. die eenzaamheid raakt je dieper dan wat dan ook.

en met dat meisje ik weet nog niet egt zeker of het wat word. ik ben misschien een beetje te ongeduldig. maar het is gewoon ik wil ook een keer gelukkig zijn.

Ik herken de behoefte. De onzekerheid, het wanvertrouwen, de ontevredenheid. Ik voel me zo nog vrij regelmatig. Gewoon relaxed doen werkt goed voor mij. Als t teveel wordt gewoon effe afleiding zoeken, effe wat anders doen. Misschien bij jou ook.

Hoe denk je er zelf over dat je gepest wordt?

hoe bedoel je hoe ik erover denk???

ik haat het het doet me pijn het is gewoon dat ik me nutteloos voel op deze aarde

Hoezo ben jij nutteloos op deze aarde ?

Een mens is zo groot als zijn daden. En 1 mens kan verschil maken, maar zolang jij ervan overtigd bent, dat je geen meerwaarde hebt is dat ook zo.
Iemand anders kan er niet voor zorgen, dat jij je goed voelt. Dat zal je toch echt zelf moeten doen. Ik kan je echter wel vertellen, dat jij niet de enige bent. Iedereen die ooit wel eens gepest is, depressief is geweest en ga zo maar door, heeft zich zo gevoeld. De vraag is, ga jij hier wat aan doen of blijf je afwachten tot dat gevoel vanzelf over gaat. Ten eerste, je bent niet nutteloos. Als het goed is, ben je voort gekomen uit de liefde van twee mensen voor elkaar. Dat betekent op de eerste plaats, dat je voor je ouders al heel waardevol bent.
Om je leven een doel te geven, zul je bij jezelf te rade moeten gaan wat je precies met je leven wil ? Wat zijn je wensen, je dromen en wat moet je er voor doen om dat te bereiken ?

Laat je niet tegen houden, door hetgeen wat nu op school gebeurt. Dat is maar een korte periode in je leven. Het voelt nu klote, maar straks ben je klaar met school en dan is deze periode ook achter de rug.

En je hebt nog geen vriendin. Ja en ? Man, je bent pas 16 jaar oud. Jehebt nog je hele leven voor je om zoveel vriendinnen te hebben als je wil.
Ik was 16 toen ik mijn eerste vriendje kreeg en dat was niet iemand die bij mij op school zat. Ik heb trouwens nooit wat gehad met iemand van mijn school of uit dezelfde stad. Vanwege het pesten dus. Als je te veel bezig bent met het vinden van een vriendin, wordt het een frustatie. Laat het los, concentreer je op je school en op je toekomstplannen en dan komt die vriendin op het moment dat je het juist niet verwacht.

Haha, dat bedoel ik.

En dat van die frustratie kan wel kloppen. Ik ben ondertussen... 22 was het en nog steeds geen vriendin gehad. Um, dat wil je vast ook niet horen >.> ja maar zelf acceptatie scheelt een hoop. Ik zoek momenteel de kern van pesten verhelpen, en wat ik vaak terug zie is, kort samengevat:

Naar je zelf kijken, en alles (of ik zeg, zoveel mogelijk) van jezelf écht goed genoeg vinden.


Jéan, waarom voel je je nutteloos?

want wat ik ook doe ik krijg nooit erkenning voor wat ik ook doe.

ben keeper ben meestal man of the match maar mijn team die laat me gewoon link liggen

en met mijn ouders mss beteken ik wat voor mijn vader maar mijn moeder weet ik niet meer. ik was vroeger altijd haar lievelingetje werd verwent alles kreeg zelfs altijd ontbijt op bed. maar sinds ze uitelkaar zijn is het anders ik heb er al 2 jaar niet gesproken en/of gezien. ja een paar keer gesproken maar dat deed pijn. want als ik tegen der praate kreeg ik een schuldgevoel.

en tja ik wil een vriendin omdat iedereen in mijn omgeving er 1 heeft en ik wil gewoon een keer gelukkig kunnen zijn en niet die lulhannes die telkens zich achter zijn PC verschuilt.

en tja mijn dromen. die wil ik niet meer volgen ben bang dat ik daar ook gepst word aangezien ik al een keer van school ben gewisseld en nog steeds gepest word. en op mijn werk waar niemand me kent word ik ook gepest nu. terwijl ik de hardste werker ben daar.

Ik krijg het idee, dat jij heel graag erkenning wil van andere mensen om jezelf beter te voelen. En omdat je dat naar jouw gevoel niet krijgt voel jij je nutteloos. Maar heb je dat nu echt nodig, een schouderklopje van een ander om te voelen, dat je niet zo bent. Je doet aan een teamsport, iedereen binnen dat team heeft een belangrijke taak. Samen verlies je of samen win je, maar dat is niet het werk van 1 persoon, dat doe je als team samen. Als jullie een wedstrijd hebben gewonnen, mag je toch best trots zijn op jezelf, daar heb je een schouderklopje van een ander niet voor nodig. Het zou wel leuk zijn, maar als het niet gebeurd wil het nog niet zeggen, dat je niet trots op jezelf mag zijn.

En waarom heb je bijna geen contact meer met je moeder en waarom voel je je daar schuldig om als ik vragen mag ?

Je wil een vriendin omdat iedereen in je omgeving een vriendin heeft. Denk je dat je door een vriendin te hebben gelukkig zal zijn ? Je bent niet eens gelukkig met jezelf. Je vindt jezelf nutteloos en je trapt jezelf helemaal de grond in. Je bent het geloof in jezelf helemaal kwijt en je durft niet meer na te denken over je toekomst. Ik denk, dat het eens tijd wordt, dat jij moet ophouden om jezelf een negatief zelfbeeld aan te praten. Kijk jezelf eens recht aan in de spiegel. Er zal in dat spiegelbeeld best wel iets te vinden zijn, wat je mooi vindt aan jezelf. En concentreer je daarop. Wees trots op hetgeen waar je goed in bent en trek je niks aan van wat anderen daar over zeggen. Jij weet van jezelf, dat je bepaalde dingen kunt en dat je daar in uit blinkt. Ongeacht wat een ander zegt. Laat mensen, die je besodemietern links liggen en trek je niks aan van pesterijen, concentreer je op je toekomst. Ga daar voor.

Ik zal je nog 1 tip geven. Lees het bovenstaande heel aandachtig door en denk er eens over na. Het is namelijk zo, dat mensen die zich goed voelen zeker van zichzelf zijn, dit ook uitstralen. Dat is geen kletsverhaal, dat is echt zo. Je hebt het zelf niet eens in de gaten, maar je negatieve zelfbeeld is voor anderen ook te zien. En veel mensen pesten ook uit jaloezie. Wees positief over jezelf. Een positieve uitstraling trekt ook eerder andere mensen aan. En waarschijnlijk ook eerder een leuk meisje. Maar zolang jij niet gelukkig bent met jezelf, zal je ook niet gelukkig zijn met een vriendin.

Ik wil erkenning omdat dat de momenten zijn dat ik me het gelukkigst voel net als vroeger.

en mijn de contact probeerde ik te behouden met mijn moeder en ze stopte met bellen. en schuld gevoel kreeg ik toen ik haar een keer belde en vroeg waarom zei niet meer belde toen zei ze. ja jij belt ook nooit ik heb schulden dit en dat en ik heb geen beltegoed. maar ik hoorde van mijn opa en oma dat ze elke maar beltegoed krijgt van hun.

en ik wil wel een goed zelfbeeld krijgen maar hoe. hoe moet ik dat krijgen als ik telkens verder de grond in word getrapt. en ik wil een vriendin omdat ik gewoon met iemand mijn gevoelens wil delen mijn liefde wil geven en in mijn armen kan houden.

Ach jongen... wat vervelend van je moeder. Kan je nog wel met iemand over je problemen praten?


Ik denk dat het zinvol voor jou kan zijn om te bedenken waar je zelf voor staat. Op de basisschool was je kennelijk al deel van een groepje, misschien dat je er nooit zo bij stil heb gestaan wat je zelf persoonlijk belangrijk vindt. Iedereen heeft zijn eigen dingen die hij zelf belangrijk vindt. Als je dat van jezelf weet kan je makkelijker zeggen tegen vervelende mensen "Rot op, hier heb ik geen zin in".

Ik vraag me bijvoorbeeld af, waarom voelde je je vroeger gelukkig? Kan je omschrijven hoe zo'n situatie eruit ziet? Misschien kan je daar iets uit halen wat je nu gelukkig kunt maken.

ik was bij mensen die ik mocht en ze vonden mij aardig. en had plezier om buiten te spelen

Idd erg jammer van je moeder. Wonen jullie ver van elkaar vandaan, dat jullie alleen maar met elkaar bellen ?

Heb je geen hobby's of ben je lid van een (sport)vereniging of club of iets dergelijks ?
Vrienden hoef je namelijk niet alleen op school te maken, alhoewel het wel vaak gebeurt. Maar als je op school gepest wordt, is dat al weer moeilijker.

Ik las ergens, dat je in het laatste jaar zit. Weet je al wat je hierna gaat doen ? En wat zou je graag willen gaan doen ?

ja ik ben verhuist naar amsterdam. niet egt naar me zin daar. en zij woont als het goed is rond schiedam.

en ik heb hobbies, voetbal maar zoals ik al zei heb zelfs daar geen vrienden. terwijl ik altijd via voetbal vrienden kreeg.

en tja wou bij de luchtmacht maar als ik te zwak ben om iets tegen het pesten te doen ben ik zeker te zwak daarvoor dus dat heb ik opgegeven dus weet niet meer wat ik echt wil eigenlijk

maar ik wel een positieve uitstraling hebben maar hoe. hoe wil ik dat kunnen krijgen als telkens als ik het terug krijg het weer de grond in word geboort

Wat wil je gaan doen bij de luchtmacht ? Welk onderdeel en wat voor soort functie ?

ik wou vlieger worden

Dat is zo'n beetje de zwaarste opleiding binnen de luchtmacht en als ik kijk naar je huidige opleiding heb je nog een lange weg te gaan.
Je kunt natuurlijk voor de volle 100% voor een vervolgopleiding gaan om te kunnen solliciteren als vlieger, maar ik weet, dat er van de mensen die goedgekeurd worden er maar heel weinig daadwerkelijk piloot worden. Tijdens de opleiding vallen er nog heel wat mensen af.

Als je graag een baan bij de luchtmacht wil, kun je natuurlijk ook kijken welke functies aansluiten bij je huidige opleiding. Als je echt vlieger wil worden zou ik zeggen ga ervoor, maar houd in je achterhoofd dat er maar heel weinig ook daadwerkelijk vlieger worden. Zorg dus dat je een tweede keus hebt, anders kan het wel eens op een teleurstelling uitlopen.

Ik wilde graag helicopterpiloot worden bij de luchtmacht, maar toen ik de lijst van eisen zag, heb ik daar maar vanaf gezien. Ik dacht dat ik toch nooit goedgekeurd zou worden.

ik weet wat ik ook na mijn school zou moeten doen namelijk MBO niveau 4 of HBO en dan wiskunde nederlands en engels met een voldoende afronden

Precies!

En je zegt dat je goed kunt leren, dus als je echt wilt zou ik zeggen ga ervoor. Wat houdt je tegen ?
En niet luisteren naar lullige opmerkingen van anderen, als dit is wat je wil moet je er echt voor gaan anders krijg je er later misschien spijt van, dat je het nooit geprobeerd hebt.

daarom ga ik ook eerst naarde oriëntatiejaar

precies, that's the spirit Blijf ook vooruit kijken, de toekomst zit vol verrassingen en mooie dingen!

probeer alles positief te benaderen Ging iets niet helemaal goed, haal er dan toch een dingetje uit wat wel goed ging. Niets is helemaal slecht er zijn ook altijd goede kanten aan een gebeurtenis.

maar hoe moet ik nou eigenlijk mijn problemen oplossen. meer zelf vertrouwen krijgen enzo.

je hoeft geen erkenning van anderen om zelfverzekerd te zijn en ga ook eens bij jezelf na of je zelf anderen schouderklopjes geeft en zelf niet hardstikke egogistisch bent door alleen te vragen en niet te geven.. je mag zelf ook andere mensen dollen zolang het vriendschappelijk is is er niks mis mee

ook vind ik het raar als je nooit met iemand praat hoe kun je verliefd zijn op zo'n iemand het gaat niet om het uiterlijk hoor

zelfverzekerdheid moet toch uit jezelf komen en niet van complimenten van anderen want als je zelf geen plezier in jeleven hebt wrom zouden anderen je dat plezier wel kunnen geven. wrom zou je zelfmoordgedachten krijgen door wat andere mensen je aandoen een normaal persoon zou juist moordgedachte krijgen. zelfmoordgedachte krijg je alleen als je zelf ontdekt dat je de de non-existentiele levensvragen van Nietzsche zelf nooit kan beantwoorden en dan merkt dat

best wel cool wat je deed je bent nu zelf de pestkop

Uhh...


Ik denk dat zelfvertrouwen in ieder geval uiteindelijk van binnen moet komen. Dan zijn complimentjes van anderen alleen nog maar bevestigingen van iets wat je eigenlijk al weet.

Maar hoe... ik stel voor dat je je in ieder geval voor jezelf vaststelt dat je er aan wilt werken, en bedenkt hoe je er mee wilt beginnen. Er is een hoop te vinden over hoe je beter, zelfbewuster, weerbaarder, zelfverzekerder wordt. Het internet staat ermee vol. Daar kan je mogelijk wat uithalen wat je denkt dat voor jou zou werken. Als dat je niet bevalt... misschien dat je films kan kijken over het onderwerp, waar de hoofdrolspeler uiteindelijk niet meer gepest wordt. Zolang je er maar mee bezig bent en bereid bent zelf meer zelfvertrouwen te kweken.

wat bedoel je???




ik heb er ook aan gewerkt ik heb andere kleren gekocht. van alles heb ik geprobeert wat ik maar kon vinden op het internet. en in plaats van films heb ik veel boeken gelezen daarvan en maakt me eigenlijk nog verdrietiger omdat. ik ook wil dat het goed komt maar het telken erger lijkt te worden.

In een situatie met pesten zijn er altijd 2 partijen. Jij hebt er ondertussen alles aan gedaan om niet meer gepest te worden, maar als ik alles goed begrepen heb, is de pester gewoon niet verandert. Hij gaat gewoon door, en neemt andere klasgenoten te grazen.
Jij bent gewoon goed bezig en dat zelfvertrouwen, dat gaat gewoon langzaam maar zeker groeien, maar omdat nooit iemand die pester heeft aangepakt, kan een stuk veel moeilijker opgelost worden.

Om over die jongen nu nog een klacht in te dienen, is erg laat, maar er zou eigenlijk wel nog iets moeten gebeuren. Hij is gewoon op dit moment met zijn gedrag 'de baas' in de groep. Het zou niet verkeerd zijn als je klasgenoten zo ver zou kunnen krijgen om hem 100% te negeren en gewoon met de klasgenoten het gezellig te maken. Hij zou op ieder moment dat hij zo'n negatief gedrag vertoont door iedereen genegeerd moeten worden. Dat is lastig, maar wel voor elkaar te krijgen. Zo'n jongen moet gewoon nog leren als een klein kind dat zijn gedrag hem gewoon NIET LEUK, NIET STOER en ERG LAF maakt. Doordat de groep hem nu niet aanpakt kan hij gewoon door blijven gaan.

Tegelijkertijd zou je ook kunnen vragen aan de klasgenoot die nu gepest wordt (uit ander topic) kunnen vragen om alsjeblieft een klacht in te dienen. Op die manier kan er ook wat vanuit de leerkrachten gaan gebeuren. Als hij dan merkt dat er aan alle kanten zijn gedrag aan het mislukken is, dan moet hij wel veranderen.

Ik hoop dat het allemaal een beetje kan lukken.

Swalsky

het is niet 1 pester maar meerdere (grootste deel van de klas)

en ze nemen maar 2 mensen te grazen mij en die ander.

Hmm ik heb weleens ergens gelezen dat de pester wel ziet dat hij schade aanricht aan de mensen die hij pest en zich wel schuldig voelt, maar dat gevoel ontkent en/of wegdrukt door te denken dat het allemaal nog wel meevalt of dat het nog veel erger kan.

Dan denk ik, als je nou tegen zo'n pester heel duidelijk zegt dat het gedrag van hem je pijn doet en je dat niet wil, dan zou zo iemand toch moeten stoppen. Toch alleen een psychopaat gaat dan toch door lijkt mij. En dan weet je iig zeker dat het niet aan jou ligt, t ligt aan die psychopaat voor je.

Ach toch maakt alles niks meer uit. Want zolang de hoop er is dat ik wat met "haar" krijg ben ik gelukkiger dan ooit.
Ze maakt me blij en geeft me het gevoel dat ik alles kan. En ze is alles waar ik ooit op hoopte

zelfverzekerheid kan ook afgebroken worden door anderen, lees mijn verhaal maar eens.