mijn dochter heeft al jaren een "probleem" met een ander meisje uit de omgeving en van school.
Ze wordt stelselmatig getreiterd en gepest op een bijna onzichtbare manier voor anderen. Kan hier niet teveel zeggen want ik wil niet herkend worden door anderen.

Dit meisje kiest steeds andere doelwitten om te pesten en het is voor vele kinderen en ouders al enorm frustrerend geweest dat er zo weinig aan gedaan kan worden. Natuurlijk wordt er gepraat, de boel wordt gesust enz. Het pestende meisje gaat erg ver, heeft zeg maar een heel rijke fantasie en niet alleen kinderen zijn de dupe van haar gedrag ook volwassenen. Haar ouders geloven alles wat ze zegt (logisch zou ik in eerste instantie ook ws doen) maar daardoor heeft het meisje al haar grenzen ontzettend verleggen kunnen en wordt nooit daadwerkelijk aangesproken op haar gedrag.

Als ze al eens "betrapt" wordt en op haar gedrag aangesproken wordt , wordt dat onmiddelijk gevolgd door een afschuwelijk verhaal of daden richting de persoon die naar haar mening de oorzaak is van het uitkomen van haar gedrag.

Hierdoor zitten wij als ouders , maar ook vele andere ouders met het probleem dat er gewoon niet te communiceren valt met de ouders van dat meisje. Maar ook met school valt er amper te praten. Ze weten van het probleem maar zeggen er niks aan te kunnen doen ! Ze proberen de gedupeerde kinderen op te vangen maar kunnen hen niet een veilig gevoel geven omdat steeds meer en meer dingen gebeuren.

Voor mij is kort geleden de grens echt bereikt maar weet niet hoe verder. Ik kan mijn dochter niet altijd thuis houden van school. Voel me wel gesterkt door het feit dat andere ouders mij opbellen om mij een hart onder de riem te steken. Merendeel heeft dezelfde gevoelens van onmacht en hebben gelijke en soms nog ernstigere ervaringen dan ons.

Ik vindt het ontzettend moeilijk om op een normale manier nog langer met deze situatie om te gaan. Er is van mijn kant begrip voor de ouders van dit kind. Begrip voor het kind waar ik me ernstig zorgen over maak. En betrap mezelf er steeds vaker op dat ook ik het hierdoor feitelijk opneem voor het kind wat pest in plaats van voor mijn eigen kind !

Ondanks dat ik er hier weinig over kan zeggen, zowieso er niet goed met anderen over durf te praten omdat ik niet wil vervallen in puur verwijten en niks doen. Roddelcircuit is zo gemaakt, daar ben ik inmiddels wel achter. maar mijn dochter is diepongelukkig, heel erg angstig , heeft buikpijn en hoofdpijn en het kan niet langer zo zijn dat zij altijd het onderspit delft.

groeten Jessica

Hoi Jessica,

Wat een rotsituatie en het is een van de lastigste vormen van negatief gedrag om aan te pakken, maar het is wel aan te pakken. Als ouder is dat niet te doen. De school MOET actie ondernemen. Ik zal je een aantal stappen proberen te geven die de zaak in beweging kunnen zetten en een oplossing afdwingen.

Ik vraag me hardop het volgende af: in hoeverre mate erkent de school dit probleem en in hoeverre mate erkent de school hierin hun verantwoordelijkheid?

Ik schat dat jouw dochter nu in groep 6 of 7 zit. Dan heb je een goede sterke leerkracht nodig om verandering voor elkaar te krijgen. Die leerkracht kan alleen maar sterk zijn als hij een team en directie om zich heen heeft staan die hem/haar steunen. Daarom mijn vraag: in hoeverre mate erkent de school het probleem en hun verantwoordelijkheid.

Stap 1: aanvraag tot gesprek
Ik neem aan dat je al gesproken hebt met de leerkracht en ik neem aan dat andere ouders dit ook al gedaan hebben. Dat is niet meer genoeg. Bel een stuk of 2 andere moeders op van kinderen die ook geregeld last hebben van dit meisje (als daar een ouderraadslid of mr-lid bij zit is dat nog beter) en maak een afspraak met de locatie directeur, leerkracht, intern begeleider, bouw coördinator, de hele reutemeteut. Één groot overleg. Ga voor deze afspraak rechtstreeks naar de directeur. Je mag niet afgescheept worden door terug verwezen te worden naar de leerkracht. Dat is een gepasseerd station. Mocht de school geen interesse hebben in het gesprek dat laat je een paar keer het woord inspectie vallen. Je zult zien dat het dan opeens wel kan.

Stap 2: het overleg
Het doel van dit gesprek moet zijn dat de school jullie gaat uitleggen wat de school aan deze situatie gaat doen. Dat gesprek moeten jullie zeer kritisch zijn. Je mag niet het gevoel krijgen dat de boel weer gesust gaat worden. Dit is de valkuil waarin de school en jullie al diverse malen zijn getrapt: de boel wordt gesust. Dit mag niet. Er moet een aanpak komen. Er is zat wat de school kan gaan doen. Bespreek met de 2 moeders die met je meegaan wat jullie concreet willen bereiken. Verdeel de taken en spreek af wie wat zegt.
Zorg ook voor eigen aantekeningen van het gesprek. Zorg voor er ook voor dat je de school laat merken dat jullie wel vertrouwen in hun hebben dat ze iets concreet gaan doen. Zorg ervoor dat jullie elkaar tijdens het gesprek onvoorwaardelijk blijven steunen. Vraag na afloop een verslag van het gesprek. Vraag een concrete lijst met afspraken.

Stap 3: de aanpak
Het is zeer waarschijnlijk dat de school komt aanzetten met hun pestprotocol. Schroom je niet om deze direct naar de prullenbak te verwijzen aangezien deze tot nu toe niet gewerkt heeft en niets heeft opgelost. Er zijn diverse manieren van aanpak. In dit geval zou ik 'effectieve conflict hantering' toepassen. (zo heet die aanpak) Als de school niet weet wat dit is, dan moeten ze één telefoontje doen naar hun schoolbegeleidingsdienst en zich rap op de hoogte laten stellen. Dit is met een korte cursus zo geleerd. (mocht de school daar erg moeilijk over doen, dan kan ik je zo info daarover sturen)

Waarom 'effectieve conflict hantering'? In deze aanpak zit een systeem ingebouwd die een dader die normaal zo glad is als een aal, binnen een paar weken klem kan zetten in de leugens die het zelf verteld. Tevens geeft het de slachtoffers en de middenmoot genoeg wapens om tegen de dader op te treden.
Er zit een nadeel aan deze aanpak: het duurt een aantal weken voordat het begint te werken en een paar maanden voordat het echt succesvol is. Echter: alle andere aanpakken leveren nog meer schade op.

stap 4: de zorg voor jouw dochter
Hoewel je dochter zich op dit moment onveilig voelt, ongelukkig is, zich ziek voelt, moet ze toch naar school toe. Dat is niet leuk, maar wel een feit. Zeg je dochter: 'ik ga er mijn grootste best voor doen om er voor te zorgen dat het ophoudt'. Zeg nooit: 'Ik zorg ervoor dat het zal stoppen'. Dat 2e weet je namelijk nooit 100% zeker. Maar geef haar het vertrouwen dat je er wat aan doet. Laat haar merken dat jij er voor haar bent, en de andere ouders van de andere kinderen ook.
Ik moet er wel een kanttekening bij maken. Als je haar te veel beschermt en afschermt, leert ze niet genoeg om voor zichzelf op te komen. Dat is een verschrikkelijk moeilijke balans. Ze mag best verdrietig zijn en zich ongelukkig voelen, maar ze moet ook flink zijn en er tegen kunnen als er iets gebeurt. Het krachtigste wat haar zou kunnen gebeuren is namelijk dat zij ooit het meisje dat zo pest de baas wordt, en dat gebeurt niet als ze bemoederd wordt.

stap 5: geen oplossing?
Het kan zomaar zijn dat de school nergens gevoelig voor is, niks doet en alles laat lopen zoals het nu loopt. Je dochter heeft nog 2 à 3 jaar op de basisschool te gaan. Als het er naar uitziet dat er echt niks gebeurt, dan adviseer ik dat je naar een andere school gaat. Je dochter heeft recht op een veilige schoolomgeving. Als de school dat niet kan geven, dan moet je die zelf elders gaan zoeken, hoe vervelend dat ook is.


Ik hoop dat het allemaal opgelost zal worden!

Swalsky