Ben zelf ruim 1 jaar gepest hier op de Havo, en dat was tevens het ergste jaar (4) wat ik heb meegemaakt. Alleen zit ik nu dus in het laatste jaar van de havo, met weer het zelfde meisje die mij onlangs een jaar lang continu ernstig had gepest. Nu is het zo dat ik niet meer zo erg gepest word, behalve af en toe een kwetsende opmerking, maar veel minder erg dan in het verleden. HEt probleem is dat mijn emmer nu behoorlijk gevuld zit, en dat ik alle dagen met boosheid en verdriet rondloop, en daarbij dag in dag uit over na blijf denken. Ook in dagen dat ik helemaal niet gepest word blijf ik maar nadenken, en verlangen naar vergelding naar diegene.

Hoe kom ik hier in hemelsnaam vanaf, want ik wil niet continu over diegene denken. Ik wil genieten van mijn vrije tijd, maar krijg ik diegene maar niet uit mijn hoofd na wat er gebeurd is.

Discussie met de dader is niet mogelijk omdat zij(16) maar gewoon niet kan inzien wat ze allemaal bij mij verricht heeft. Zijn hier verder eigenlijk nog leerlingen die op oudere leeftijd nog gepest werden, of gepest worden? Hoe ervaar jij dit, en wat was er gebeurd, hoe voel jejezelf nu na al dat gepest?

Ik ben tot afgelopen jaar getreiterd, en ik ben nu bijna 19. Maar pesten is niet leeftijdsgebonden. Nu weer een nieuwe school begonnen en ik weet niet hoelang het goed gaat.

Het is gewoonweg moeilijk om je gevoelens te uiten.
Er zijn verschillende methodes voor, bijvoorbeeld als je veel woede hebt, kun je op een vechtsport gaan.
Als je veel verdriet hebt, kun je je gedachtes opschrijven en of verwoorden in een gedicht.
Maar de meeste mensen hebben behoefte aan een arm om zich heen, als het nodig is.
Ik ben zelf blij dat ik dat nu heb, waardoor ik met moeite wel al mijn verdriet kwijt kan, als het in me omgaat.

Diegene die het gedaan heeft uit je hoofd zetten gaat niet zomaar. Zeker niet als er nog steeds af en toe opmerkingen vanaf komen.
Probeer je verleden in een soort biografie op te schrijven. Eerst globaal, en als er dan iets opkomt, dus wat meer details van een bepaalde situatie, dan schrijf je die erbij op.
Mocht dit niet lukken, probeer dan te dichten, zingen, praten of iets anders waardoor je je gevoelens kan delen. Vooral als iemand begrip toont en je wil proberen helpen, dan geeft dat al een fijn gevoel.

succes ermee
sterkte met het verwerken van vorig jaar

Zoals je al hebt gevraagd, ik ben ook 16, en heb ook mindere ervaringen met bepaalde mensen op mijn school.
Ik ken het gevoel dat je beschrijft: Je wil wraak op diegene die je gepest heeft en wanneer je haar ziet wil je het liefst iets doen. Mij is dit helaas twee of drie keer overkomen. Achteraf had ik spijt.
Misschien is het goed met iemand te praten die je vertrouwt. Dit lucht op.
Je kunt het ook van je af schrijven of een wraakactie verzinnen die je niet uitvoert, maar die erg genoeg is de emmer iets leger te maken. Dit heeft bij mij een keer goed geholpen. Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Elisa (dit is trouwens niet mijn echte naam).

ik heb je verhaal gelezen,

onze verhalen zijn idd bijna identiek. als ze deze kwetsende opmerkingen maakt hoe reageer je dan? en hoe ga je er nu mee om? laat je het er bij zitten of ga je er hard tegenin? ik hoop dat je er echt iets tegen terug probeert te zeggen, ik zelf heb zoals je hebt gelezen niet echt recht van spreken want ik heb ook niet echt iets terug gezegt. ik sta nu toch echt op het punt omdat te doen. ik weet dat je er niet over na wilt denken in je vrije tijd maar doet dat maar wel eens. denk erover hoe je je gaat opstellen als ze weer wat zegt / doet. denk erover hoe je een tegenaanval kan leveren. ik heb er echt eens goed gelezen met wat jij mij zei, bij mijn eigen verhaal. ik denk dat deze woorden een hele grote steun in mijn rug zijn geweest. ik ben nu logischer aan het denken en ben niet meer gestresst als ik naar school ga. ik zit nu meer te wachten op het moment dat zij wat zegt, omdaar vervolgens kij hard op in te gaan en haar helemaal de grond in te boren waar iedereen bij is.

houd me alsjeblieft op de hoogte van je prestatie's / tegenslagen. wij kunnen van elkaar veel leren



Captain Falcon

In die tijd dat ik nog niemand kende, en onzeker over mezelf was, heeft deze meid hier kennelijk slim genoeg die jaren misbruik van gemaakt. Wat ik absoluut niet heb gedaan is er niet hard tegenin gaan, maar ook niet zomaar over je heen laten lopen. Want als je met deze types echt fel gaat worden, gaat vechten, of schelden, dan word het alleen maar veel erger. Zodra er een vraag aan mij werd gesteld dat niet spoorde, heb ik gewoon enkele keren een lul verhaal opgehangen. Iets wat totaal niet klopt bij mij. Zodra zij hiermee aan de haal ging, boeide het mij ook geen f*ck, simpelweg omdat deze informatie niet klopte.

Wat wel een enorme impact op me had is dat je er op ten duur geobsedeerd raakt, en angstig wat er de volgende dag zal gebeuren... Wat ik heb gedaan is mijn gedachten zodra ik op school was helemaal op nul te gooien, en haar aantijgingen maar langs me heen laten gaan. Niet de beste oplossing, maar wel de veiligste. Probeer het van je af te gooien zodra je uit school bent.

ik herken me ook een beetje in dit het liefst wil ik gewoon een keer langs hun heen lopen en ze een knal verkopen(en hopen in een 1 hit KO aangezien ik een echt gevecht nooit zou kunnen winnen) maar wa hep je dat ofeen wraakactie. het kan 2 dingen betekenen of wraakactie terug of dat zij ook opeens gepest zal worden(Niet iets waar je jezelf schuldig aan wilt maken denk ik)

ik negeer gewoon iedereen zit lekker vooraan in een hoekje in de klas wek hard en bovenal blijf mezelf zover dat kan. alleen het is een goede vraag hoe kom je eraf. ik zou dat ook willen weten.