Hallo iedereen,

ik heb sinds kort een nieuw werk en ik word gepest en uitgelachen door iedereen
ik vind het heel spijtig want ik ben heel goed en snel in het werk maar ik ben een stille persoon op het werk!
Waarom ben ik stil? Ik heb geen behoefte aan vrienden op het werk.
Ik ga werken om geld te verdienen, niet om vrienden te maken, want vrienden heb ik genoeg!

Ik hou me gedurende 2 weken al heel kalm en rustig en ben altijd vriendelijk geweest tegen iedereen
maar dit hou ik helaas niet langer vol..
Dit gaat helaas binnenkort veranderen want van nature ben ik een agressieve persoon
en binnekort gaat al de woede en agressiviteit eruit komen, dit kan ik niet meer tegenhouden!

Ik doe dus bandwerk en hiervoor pesten ze me:

1.) Ik heb een pallet nodig om aan de bouten enzovoort te geraken. Hiermee lachen ze me uit.
2.) Ik ben stil dus lachen ze met uit en maken ze kut opmerkingen. Ik doe alsof ik het niet hoor maar
ik hoor het wel en dit maakt me overdreven super pissed
3.) Ik rook heel snel ( heb maar 10 min pauze, ik moet eten, drinken, toilet en roken) hiermee lachen ze ook???

Mijn maat heeft gezegd tegen mij dat ik het allemaal moet negeren en weglachen maar dit kan ik niet.
Ik hou dit niet langer vol (no shit)

Ik kijk sinds vandaag super boos naar iedereen als ze kijken naar mij en dan draaien ze hun hoofd naar de andere kant,
of maken ze een rare gezichtsuitdrukking, of kijken ze gewoon naar beneden.

Teamleiders en shit doen er geen fuk aan
k kan er echt niet meer tegen

Wat naar dat dit zo gebeurt joh...
Is er niemand die voor je op kan komen?

Is er niet een standaard opmerking die telkens terugkomt, waarop je een reactie (verbaal) kan voorbereiden?

Ga niet het gevecht aan, een gevecht tegen een meerderheid, kan zelfs ik als ninja niet winnen. Doe dat dus niet, roept alleen maar meer geweld op.

Nee niemand komt voor mij op, integendeel, bijna iedereen doet gewoon mee.
Van normale werknemer tot teamleider aan toe.
Nee er zijn geen standaard opmerkingen, ze veranderen dagelijks.
Maar ja, wat verwacht je als iedereen meedoet?
Ik dacht dat pesten, plagen en uitlachen alleen maar op school gebeurde.. Had ik fout dus.
30+ers gedragen zich als kleine kinderen

Waarom doen ze dit??
Volwassen mensen?? Nah, ze zijn echt kleine kinderen,
er is geen moment die voorbij gaat zonder dat ik er aan denk..
Is echt helemaal niet leuk, heb ik nu eindelijk eens een werk die ik goed kan, graag doe en dan gebeurd dit..
Echt waar, het leven is me gewoon niet gegund..
Alles loopt fout, wat heb ik misdaan in mijn leven dat ik dit verdien?

Ik zal proberen om me rustig te houden,
maar als puntje bij paaltje komt, zal er hard gebeukt worden..
En ik zal geen medelijden hebben

Niemand komt voor je op dat is jammer.
Maar je zegt bijna iedereen. Niet helemaal iedereen. Zou je het aandurven om eens met iemand die niet meedoet te praten. zodat je je minder alleen gaat voelen?

Verder, als jij gaat vechten geeft dat jou meer schade. Allereerst zijn zij met meer mensen. Een overmacht heeft daardoor al een voordeel. Daarbij stel dat het je lukt, zij doen aangifte en jij hangt... Medelijden met jezelf zou je dan moeten hebben....

Ze zijn kleine kinderen, mischien kun je daar iets mee:
Mijn nichtje van 4 zegt dat ook altijd, zal ik mijn tante vragen of je haar eens op mag bellen?
zoiets misschien...
Jij bent hier (nog) niet de gene die fout zit!

Hey,

Ik begrijp je agressie heel erg goed. Ik ben zelf ook flink gepest en wilde ze op een gegeven moment helemaal de grond in stampen (helaas ben ik fysiek niet zo sterk, dus het omgekeerde zou eerder het geval zijn geweest).

Maar los van de herkenning in emoties zou ik je willen afraden om te gaan vechten. Ik denk dat dat een averechts effect zou kunnen hebben. Misschien dat je ipv de mensen kwaad aankijken ook eens flink kwaad tegen ze zou kunnen gaan praten op het moment dat ze een opmerking maken. Mijn ervaring is dat mensen vaak door blijven pesten als ze merken dat ze gemakkelijk over je grenzen kunnen komen zonder weerwoord.

Probeer het eerst eens met het verbale weerwoord.

Wat ik begrijp uit je verhaal is dat je stil bent omdat je geen vrienden wilt maken op je werk. Dit vind ik herkenbaar.

Maar door te doen alsof je goed contact met ze wilt, zou het wellicht wat schelen.
Ik heb zelf zoiets van werk en prive gescheiden, en school is ook apart van prive. Ik zal alleen niet stil blijven tijdens werk.
Ik doe alsof ik fatsoenlijk contact onderhoud met ze, maar dat blijft allemaal vrij oppervlakkig. Hierdoor leren ze jou niet kennen, dus vriendschappen komen er niet van. Collega's moet je 'te vriend' houden. Net zoals je buren bijvoorbeeld. Je bent geen vrienden maar je bent veel bij elkaar door je werk, dus doe dan alsof je vrienden bent. Na het werk heb je er geen last meer van die dag en ken je met je eigen vrienden lachen om wat voor doms een collega van je heeft verteld of meegemaakt

succes iig ermee.