hoi krummel!

het is nou net 2 uurtjes januari en ik kan niet slapen. ik lig een beetje te piekeren in m'n bedje en te denken, over vroeger enzo.

ik kon me ineens twee dingen weer heel duidelijk herinneren. allebei heeft het te maken met praten, of beter gezegd: het niet kunnen praten.

alles wat ik zou zeggen konden ze wel tegen me gebruiken. ik herinnerde me toennet twee voorbeelden....

1. met O. een turks meisje bij ons uit de klas die, op een accent ( en wat haar onder haar neus na :-) ) heel "westers"over kwam en ook best knap was. toen we het hier eens met wat mensen uit de klas over hadden ( iig ik en B. van H.) makte ik een opmerking zoeits als "O. is best knap alleen moet ze haar snor es scheren". daar werd toen om gelachen en normaal blijft het daarbij, maar in mijn leven niet.er word ter plekke besloten dat ik O.  leuk vindt, en dat moet iedereen ook weten en het snor gedeelte wordt natuurlijk ook aan haar verteld.

het 2e was met B. B was "redelijk populair"bij een klein groepje, 1 65 lang, had een redelijke "duck-kont" ,blond haar ongeveer net zo lang als jij hebt en een grote B-cup (toen). B. was iets ouder dan de rest van de klas ( zittenblijven+ in juni jarig). dr is een periode geweest dat, vooral voor school en met scheikunde, ik redelijk veel ( voor mijn doen) met haar omging. gewoon praten...

ik vond B. leuk, daarvoor ook al. Toen B van H. en B.B. eens vroegen of ik haar leuk vond, heb ik met mijn stomme kop "ja"gezegd. dat werd toen ff hardop in de klas medegedeeld * slikt en zucht ... :-( *

B. heeft er nooit wat van aangetrokken, het contact werd wel minder, maar niet daardoor. in de 3e bleef ze weer zitten en moest ze van school af.

ik voel het nu weer even. die angst, het gevoel niemand te hebben, het lege gevoel. het gevoel, alsof iedereen klaar staat te reageren a;s ien laast bij laatst bij jou deed. het gevoel, dat niemand je mag en iedereen je haat. het gevoel op je hoede te moeten zijn, voor een aanval, met woorden, of lichamelijk. een heel angstig gevoel.

ey kleine krummel, ik hou echt heel erg veel van jou. dit alles en alles met jou zijn echt twee enorme tegenpolen. zo bang als ik vroeger was en het gevoel dat ik had, dat er niemand voor me was, zo op mijn gemak voel ik me bij jou en weet ik, wat er ook gebeurd, dat jij dr altijd nog bent. onder andere daarom ben je zo belangrijk.

ik hou van je
kusjes jeroentje

ik voel het nu weer even. die angst, het gevoel niemand te hebben, het lege gevoel. het gevoel, alsof iedereen klaar staat te reageren a;s ien laast bij laatst bij jou deed. het gevoel, dat niemand je mag en iedereen je haat. het gevoel op je hoede te moeten zijn, voor een aanval, met woorden, of lichamelijk. een heel angstig gevoel.

ey kleine krummel, ik hou echt heel erg veel van jou. dit alles en alles met jou zijn echt twee enorme tegenpolen. zo bang als ik vroeger was en het gevoel dat ik had, dat er niemand voor me was, zo op mijn gemak voel ik me bij jou en weet ik, wat er ook gebeurd, dat jij dr altijd nog bent. onder andere daarom ben je zo belangrijk.

Dat herken ik echt vet goed :s

*eng*

Ja, daar kan ik me ook toch zo kwaad over maken hé.

Dat je iets zegt, en gelijk wordt er door anderen (in jouw geval de klas) een geheel andere gedaante aan gegeven, waardoor heel verkeerde conclusies worden getrokken. En dat gaat vervolgens weer via via, en ja dan is de cirkel rond hoor... voor hun tenminste.

Er tegen in gaan is vaak dan ook vergeefse moeite, aangezien de personen in kwestie je meestal niet geloven, of althans niet willen geloven, omdat de waarheid -in hun ogen- wellicht minder sensationeel is.

* voelt zich alsof iedereen elkaar begrijpt behale zij.., *

* voelt zich alsof iedereen elkaar begrijpt behale zij..,  *

* heeft briefje net nog es gelezen... blijft moeilijk,

kwil je helpen.. kwil naar je toe, kwil je een knuffel geven.. zeggen dat je veilig bent... maar je bent er nu niet..

en toch wil ik naar je toe toevallig

maar dat is toch logisch??

da bedoelde ik nie .. ik bedoelde dattut logisch is dak naar em luister ( en niet omdat het mijn vriend is hoor) ik vind da gewoon belangrijk.. er zijn voor mn vrienden en andere mensen

ey kleine krummel, ik hou echt heel erg veel van jou. dit alles en alles met jou zijn echt twee enorme tegenpolen. zo bang als ik vroeger was en het gevoel dat ik had, dat er niemand voor me was, zo op mijn gemak voel ik me bij jou en weet ik, wat er ook gebeurd, dat jij dr altijd nog bent. onder andere daarom ben je zo belangrijk.

Hmm.. ik herken t ook wel. Ikzelf had zo'n idee van... waarom zou in godsnaam iemand mij willen? Uiteindelijk raak je dan helemaal jezelf kwijt.. wat ook gebeurd is.
Ik ben er wel sterker door geworden, maar nog had ik n gevoel van, waarom heb ik niet iemand, die dr onvoorwaardelijk voor mij is (uitgezonderd familie), en die er altijd voor mij zal blijven.. En ik moet zeggen, ik heb vrienden genoeg, maar ik vertrouw heel weinig mensen voor 100 %, simpelweg omdat ik daarin gewoon teleurgesteld ben.. Laat ik t zo zeggen, gelukkig heb ik nu iemand gevonden die wél voor mij gaat..

kwas dit topic helemaal vergeten

blijf er traantjes van krijgen

ja hoor tgaat helemaal top nu... maar toch. die gedachtes blijven er bij hem wel gewoon inzitten denk ik

Helaas had hij kort daarna met een ander en heb ik nu het gevoel dat hij dus helemaal niet zo veel om mij gaf!

ik weet het niet, hij is ook vreemd gegaan en hij heeft om de have klap een ander..... hij pakt wat hij pakken kan.....

Dit hoort hier niet thuis, voor liefdes problemen is er n ander forum.
Offtopic blijven graag.

zullen we maar ontopic doen?

Ik bedoelde, dat gevoel heb ik ook bij mn vriend. Maar wist het nooit zo mooi te omschrijven als jij dat gedaan hebt.. (althans, ik wist het nooit te omschrijven, het lukte me uberhaupt gewoon helemaal niet, haha.. )

Was volgens mij beetje wazige post zonet