Hoi allemaal,
Na lang getwijfeld te hebben toch besloten om eens op zoek te gaan naar een "lotgenoten" forum. Want helaas word ik al gepest sinds de basisschool en komt het ook nog steeds voor.
Ik woonde in een gemengde buurt in Amsterdam en zat ook op een gemengde basisschool. Alhoewel ik in de klas zelf niet gepest werd, was het op het schoolplein wel raak. Ik kende deze jongens uit de buurt en op de een of andere manier hadden ze het altijd op mij gemunt. Ook als ik buiten aan het spelen was werd ik door ze gepest. Het voelde heel erg aan alsof ik er altijd werd uitgepikt.
Mijn moeder vond het op een gegeven moment belangrijk om mij op een andere basisschool te plaatsen en daar leek het even goed te gaan. Ook daar werd ik niet in de klas zelf gepest. Helaas wel weer door jongens uit andere (hogere) klassen. Op een gegeven moment kon ik zelfs niet eens meer naar het toilet gaan zonder dat het als een lopend vuurtje door de andere klassen ging als een kans om mij te grazen te nemen.
Meestal bleef het zowel in de buurt als op het schoolplein bij verbaal geweld. Soms ook lichamelijk...
De brugklas was wonder boven wonder een fijne periode. Alhoewel ik erg onzeker was werd ik gelukkig niet gepast. Helaas bleef ik wel zitten en moest ik naar een andere school. Daar ging het helemaal mis.
In het begin had ik vriendschap met de populaire mensen weten te sluiten, maar door een mislukt sinterklaas cadeau ging dat snel de andere kant op. Van geaccepteerd lid van de groep was ik opeens de pariah. Ik had totaal geen contact meer met mensen uit de klas en zat voornamelijk alleen. Ik werd ook tijdens de meeste lesuren gepest en gym was helemaal een hel. Ik ging steeds meer spijbelen en op een gegeven moment ben ik 3 weken niet meer naar school gegaan. Ik vond mijzelf totaal niks meer waard en heb zelfs zelfmoor overwogen. Gelukkig had ik 1 goede vriend die mij door de ergste periode wist te slepen.
Uiteindelijk kwamen mijn ouders achter mijn spijbel gedrag en ging ik wederom naar een andere school. Daar werd ik gelukkig niet meer gepest. Helaas blijf ik altijd vatbaar voor pesterijen. Door de vele, structurele pesterijen uit mijn jeugd heb ik helaas wel een gigantisch minderwaardigheidscomplex en durf ik bijna niemand te vertrouwen. Het zorgt er ook voor dat ik echte vriendschappen uit de weg ga.
Helaas beginnen nu op het werk weer oude gevoelens op te komen. Alhoewel ik het nog niet beschouw als enorm gepest worden, merk ik wel dat de meeste grapjes over mij worden gemaakt. We hebben hier tafelvoetbal staan en daar ben ik ook voornamelijk de lul. Ik weet nog steeds niet goed hoe ik mij moet verweren...
Dit is voorlopig even genoeg schrijfwerk...maar mijn ei is even kwijt...