Kost het jou ook zo veel moeite te praten over wat er (vroeger) gebeurd is? (of wat er mischien nog steeds gebeurt?) Ik merk bij mezelf, en bij MESS, dat het heel "diep" zit, je veel dingen niet meer weet, en dat het gewoon pijnlijk is het dr over te hebben......

Kost het jou dus ook zo veel moeite?

en toen heb ik em per ongeluk onder de verkeerde categorie geopend

en kon dus mn eigen topic hierheen schoppen

Foutje, bedankt.

Ik kan er wel over praten, maar het is en blijft moeilijk voor mij...

Tja, Mess would be me... so.... nee ik kan het niet.
Nog niet...

Ik hoop dat het langzaam maar zeker wel makkelijker word maar ik vrees van niet. Zoals Jeroen al zei, meeste 'shit' weet ik niet meer... Maar het meeste kan ik gewoon niet over praten... lukt me gewoon niet...


Mess

eey meis et lukt al behoorlijk! kijk naar die dingen die je geschreven hebt!!!

Ik kan het wel.. maar echt een discussie erover lukt niet..

Heel vernederend.. in een extra onderschoolse debat cursus ging het over pesten.. (ik zat net in de eerste en ik was al ruim 3 jaar gepest) en ik kon het debat niet aan want het kwam te dicht op mezelf.. toen maar huilend het debat uitgepraat

Maar ik kan er nu wel goed over praten en ik kan er zeer realistisch over nadenken en relativeren als het weer ns gebeurt..

Vink onwijs knap! Wou dat ik dat kon!!

kwee niet eraan denken is onprettig het erover hebben verlost ook niet meer... waar ik vroeger altijd naar verlangde was iemand die luisterde en nu tja verlang er niet naar kan het er eigenlijk niet over hebben ..
affentoe een klein beetje wel maar het voelt anders


(hoe bedoel je dingen 3 x zeggen)

laat maar zitten

jeroen heeft et ffies uitgelegd

Ik kan er niet over praten en over andere problemen ook niet ben daar heel slecht in

heb je niemand waarmee je erover kunt praten dan?

Noowp niemand weet hoe ik me voel. Maar ik ben ook niet iemand die over zijn gevoelens praat ik laat het alleen merken in gedichten en verhalen enzo.

zou je niet eens iets willen maken voor op de frontpage dan?

nou zo goed kan ik niet dichten sorry anders had ik dat wel gedaan

Niemand zei dat het dichten moest zijn.

wat dan?

denk bijv aan verhaaltjes ofzo..

Maar die zijn ook niet zo goed :S de meeste verhaaltjes die ik heb gaan over de dood en zelfmoord en dat soort dingen

Oke ik meng me ff niet in de laatste ding wat gezegt is.... maar het erover kunnen praten ja dat kan ik wel ik ben altijd eigenlijk een flapuit geweest (hahaha nu vele mate minder) en dit bracht mij juist vaak in de problemen..... Tegenwoordig kan ik er wel iets minder over praten, het ligt eraan met wie, maarja ik denk dat ik dr toch behoorlijk goed over kan praten!

Ik kon er ook best wel goed over praten totdat me ouders er achter gekomen zijn en nu pas ik dus ook heel erg op met wat ik tegen wie zeg

En toch spreek jij op dit forum heel vrijuit en ook hier moet je oppassen met wat je allemaal zegt!

Ja dat klopt. Ik weet niet hoe dat komt dat heb ik altijd ik zei tog dat ik alles fout doe

Kop op ff positief blijven! Je doet heus niet alles fout hoor!!! Het is wat je er zelf van maakt, je kunt zeggen een glas is half leeg of een glas is half vol! Het is een kwestie van optimistisch op persimistisch zijn!

Na regen komt zonnenschijn zeg ik altijd enuh ff back to topic!

Komt denk ik omdat je hier redelijk anoniem bent. (I.i.g. is er hier meer anonimiteit dan op straat. ) Geeft niet, joh, it's your life.

als ik jou antwoord lees voel ik me gelijk schuldig? Ik bedoel dat van mij niet rot hoor, ik probeer juist lief te zijn en als tip dat je ook hier moet oppassen met wat je zegt!

Dat was niet de bedoeling. Het staat je vrij om te helpen hoor. Ik ben ook al door een paar klasgenoten ontmaskert als onder deze nick zittende, maar ik zit er niet mee. Doe nu maar gewoon wat je hart je ingeeft, ok? <Shakespeare-mode>To post, or not to post, that is the question>

iedereen die mij kent en op deze site is gekomen heeft mij binnen 3 sec ontmaskerd.... dus tja

hehehe *lol*

Maar das bij mij ook idd.... vele weten mijn 'internet nickname'... maja.... boeie

Nee, want we zitten hier voor ons zelf en niet voor hun

Zo klinkt het net als een praat groep...

Hahaha dat is het soms toch wel een beetje, maar het is wel zo..... we zitten hier voor ons zelf!

hmm...
ik post hier niet om wereldproblemen op te lossen hoor... gewoon omdat ik het leuk vind...

Nee ok, daar heb je wel gelijk in, maar ik vind het ook nutig om mening enz van anderen te horen, daar leer je van en misschien helpt het mezelf of anderen en misschien los ik dan geen wereld probleem op maar wel het probleem van mezelf of net van 1 persoon en een betere wereld begint bij jezelf ookal gaat het hier ff niet om hoor, maar ook ik zit hier gedeeltelijk voor de lol maar ook voor begrip en herkenning

kijk dus dat heb ik weer ff mooi gezegt... (niet die uitspraak want die is van syl, maar wat ik daarboven zei)

ik zou het niet weten eignelijk, ben er wel is op aangesproken (het pesten) ik door een lerares op de basisschool, maar dan was ze meestal errug boos

tis nu echt de 1e keer dak er over praat, of iig me verhaal vertel...

Gelukkig durf je er hier wel over te praten en ik ben blij dat je je bij ons hebt aangesloten want ehmm dan kunnen wij je vragen stellen en dat verheldert een hoop

Ik heb eigenlijk een vraagje...


Je zei (ergens weet ff nie waar) dat je wel weet wat je zegmaar doet... dat je je op het moment dat je iemand pest weet wat je doet... Maar ik kan me niet voorstellen dat je op zo'n moment ook verder denkt. Wat ik bedoel is, besef je je ook wat de langdurige gevolgen zijn?
Ik ben super onzeker altijd, praat liever niet over hoe ik me voel, sluit iedereen buiten als ik me niet goed voel, durf niemand 'dichtbij' te laten om mezelf zo te beschermen en niet gekwetst te worden..... enz.

Dat besef je je toch niet op zo'n moment? Dat hoop ik zo. Kijk ik begrijp (op zekere hoogte) waarom iemand pest, maar ik wil niet (omdat ik dan helemaal zo'n.... ja kwenie hoe ik ut moet uitleggen)....

nee, daar heb je helemaal gelijk in, je beseflt wel dat je iemand kwest, maar niet dat het iemand uh... zo lang bijblijft... daar ben ik ook nog niet zolang geleden achtergekomen... je hebt wel door dat je iemand kwest, maar uhm, op de lange termijn niet zeg maar...

Fieuw.... gelukkig.....

Ben blij dat je er nu wel achter bent en dat je je schuldig voelt..... Weet je het blijft iemand vaak zelf zn hele leven achter volgen! Bang voor herinneringen bang voor het verleden bang dat het je weer overkomt noem maar op......

Hey hey,

Ik heb het er eigenlijk nog nooit met iemand over gehad. Ik krijg het woord ook gewoon niet over mijn lippen. Misschien ooit eens maar daar ben ik nog lang niet aan toe het liefst wil ik het gewoon vergeten maar nu die nieuwe school er aan komt, komt alles vanzelf weer omhoog.

Groeten Ladym

Nou gelukkig dat je er hier wel iets over kwijt wil, welkom!

Ik vindt het heel moeilijk om er over te praten. Ik heb zon 90 procent van mijn pestverhalen nog aan niemand verteld.

Ik kan er met iedereen goed over praten nu. (2,5 jaar later) Ik heb wel dat als ik een van mijn vroegere pesters zie dat ik heel erg schrik. Ik vind dat heel raar ik schrik nooit ergens snel van maar op zo'n moment ook al loopt er maar 1 dicht bij me... Ik weet nooit wat ik moet doen. Het liefste zou ik ze willen uitschelden en ze eens goed vertellen wat ze allemaal gedaan hebben en of ze dat wel helemaal normaal vonden. Of ik zou aardig tegen ze willen zijn en laten zien waar ik nu ben gekomen en dat ik nu WEL veel vrienden heb en nu WEL voor mezelf op durf te komen. Heel verwarrend. Maar ja je weet hoe het gaat ze lopen voorbij en ze zijn weer weg.. meestal weten ze zelf niet eens wat ze hebben gedaan

Dát... dat heb ik nog met één meisje...

ik heb van het begin af aan alles tegen m'n ouders kunnen zeggen.
ik vind het daarom, denk ik, ook niet zo moeilijk om er over te praten.

wel heb noem ik de pesters nooit bij naam. ik ben in de brugklas gepest en daarom noem ik de gepeste kinderen; B13 (de klas waar ik in zat).
ik vind het eng om ze bij naam te noemen.

Ik heb er ook erg veel moeite mee!
Ik praat er ook met niemand over,
Mijn ouders en familie enz.die weten van niks.
Het is gewoon omdat ik mijn gevoelens niet durf te uiten.
Maar ik vind het heel erg moeilijk om erover te praten,
Vandaar dat ik op dit forum zit.

Lieve Tess,

Waarom durf je het niet goed tegen je ouders te zeggen? Ben je bang voor hun reactie? En wat zou die dan volgens jou kunnen zijn?

Ik ben zelf vroeger op school ook heel veel gepest. Ik heb het meerdere keren tegen mijn ouders gezegd, maar die vonden dat ik mij niet zo moest aanstellen. Uiteindelijk heb ik 1x tegen mijn moeder gezegd wat er dan allemaal met mij gebeurde op school. Zij vond dat ik het mij niet moest aantrekken en de kinderen maar moest negeren. Tja, daar schoot ik dus niets mee op. Daarna heb ik het er nooit meer over gehad met mijn ouders.

Ik heb nu een zoon van 14 die erg gepest wordt in de klas. Gelukkig vertelt hij mij alles wat de kinderen met hem doen. We praten er samen over. Ik kan helaas niet het pesten stoppen, maar ik kan het thuis wel extra knus en veilig voor hem maken. En als er iets met hem is, dan zie ik dat aan hem en praten we er samen over.

Tess, ik weet niet waarom je het niet zegt tegen je ouders, maar als je praten moeilijk vindt, is een brief schrijven dan misschien een idee?

Succes in ieder geval en blijf maar lekker kletsen op het forum.

Groeten!