Ik word mijn hele leven al gepest. Op de basisschool met mijn bril, beugel, gezicht...eigenlijk met zo ongeveer alles wel. Op de middelbare school begonnen de operaties aan mijn huidkanker en die littekens en de ziekte zelf vinden sommige mensen nog steeds 'leuk' om mij mee te pesten. Ondanks dat ik nog steeds wel eens gepest wordt, heeft het volgende me geholpen:
~ (zoals ronaldo al zei) Anders gaan kleden, maar wel heb ik ervoor gezorgd dat ik me ook bij die nieuwe manier van kleden goed voel en goed in mijn vel zit.
~ vaste vriendinnen/vrienden hebben/maken die je verhaal kennen. Wanneer ze weten hoe het jou vergaat op school zien ze vaak meer redenen om voor je op te komen dan wanneer ze alleen maar weten dat je gepest wordt.
~ als vrienden maken moeilijk is kan je ook in een apart schrift je gevoelens en ervaringen als het ware van je afschrijven. Of je dat nou via een gedicht doet, een verhaal of als in een dagboek maakt niet uit. Uiteindelijk helpt dit ook wel.
~ Het verdriet en andere nare gevoelens die de pesters veroorzaken moet je proberen op school te verbergen, maar op een 'veilige' plek, bijvoorbeeld thuis, moet je het eruit gooien. Zodra je die gevoelens op gaat kroppen gaat het je vanzelf uitputten, waardoor het gepest worden alleen maar nóg erger wordt. Als je het niet durft bij je ouders of bij vriendinnen kan je misschien bij een penvriendin of hier op het forum je verhaal kwijt
Hopelijk heb je wat aan de tips!