Kwaad ben ik. Heel erg.

Toen ik mijn vriend leerde kennen kreeg ik daar automatisch een groep vrienden bij. Gelukkig kon ik daar goed mee opschieten. Na een tijdje beschouwde ik ze als goede vrienden, mensen waarbij ik mezelf kon zijn en die ik kon vertrouwen. Met hen heb ik heel veel leuke dingen meegemaakt.

Ik heb hier al weleens verteld dat mijn vriend een goedzak is. Laat makkelijk over zich heen lopen, zegt altijd ja en amen. Nu zit er onder die vrienden ook een dominant persoon. Iemand die altijd gelijk wil hebben, die overal discussies over maakt, net zolang tot de ander toegeeft. Iemand die humor heeft over de rug van mijn vriend. Iemand die de ideeen van mijn vriend nooit goed genoeg vindt. Zo iemand. Niet echt leuk dus. Die meeste mensen van die vriendengroep buigen voor die persoon, gaan er nooit tegenin. Terwijl tegen mijn vriend wel vanalles gezegd wordt.
Om de paar jaar werden er reizen gemaakt naar andere werelddelen. Heel leuk en mooi natuurlijk. Mijn vriend werd ook altijd meegevraagd. En toen, ineens niet meer. Toen mijn vriend vroeg waarom, kreeg ie niet echt een antwoord. Hij heeft het daar maar bij gelaten. Weer een paar jaar later gebeurde hetzelfde. Weer vroeg mijn vriend waarom hij niet meer werd gevraagd om ook mee te gaan. Eerst kwamen er allerlei smoesjes aan bod. Uiteindelijk zeiden vrienden dat die dominante persoon moeite had met mijn vriend. Die dominante persoon zei dan weer dat het juist die andere mensen waren die moeite hadden met hem. Tja wat moet je dan denken?
Een heel lang verhaal, maar uiteindelijk hebben mijn vriend en ik die persoon laten weten dat die persoon zelf ook een paar eigenschappen heeft die ook niet heel positief zijn. Toen barstte de bom en wil die persoon niks meer met ons te maken hebben. We zien die persoon dus nooit meer. Als hij weet dat wij ergens zijn, dan komt hij niet.

De andere mensen gaan wel met hem om natuurlijk. Laatst had iemand het idee om met iedereen met hem af te spreken, omdat ze hem niet vaak meer zien. Omdat hij ons niet meer wil zien, werd ons niets gevraagd. Maar er werd ook niks gezegd. Via via hoorde wij 2 dagen van tevoren dat er iets georganiseerd werd met de hele groep.
Omdat ik vroeger erg gepest ben, en ook een moeder had die vaak zei dat ze me liever niet had gehad, voelt dit als buitensluiten. Het komt bij mij hard aan. Ik heb het er met een vriendin over gehad toen ik het van haar hoorde. Zij weet dat ik vroeger gepest ben en ook hoe mijn moeder tegen mij deed. Haar reacties waren: wij worden ook weleens niet uitgenodigd. Ze vond dat wij ons maar op iets anders moeten concentreren. Ook zei ze dat ze gewoon normaal tegen ons probeerde te doen. En ze heeft mijn vriend laten weten dat als ik niks meer met het groepje te maken wil hebben, omdat ze dit acher onze rug hebben geregeld, dat ze dat dan accepteren.

Ik ben heel kwaad. Dit is toch geen reactie van een vriend????? Het gaat me niet om de uitjes/vakantie. Het gaat om vertrouwen. Ik had echt vertrouwen in deze mensen. Toen mijn vriend werd buitengesloten van de vakanties is dat vertrouwen voor een deel aangetast. Met die laatste actie, iets afspreken zonder dat wij het weten, is het laatste deel vertrouwen helemaal weg.

Dit zijn toch geen vrienden of wel soms? Of reageer ik nu weer te overdreven door mijn pestverleden. Volgens mij toch echt niet.

Och Elske,
Ik kan je denk ik niet goed helpen. Ik heb nl dezelfde problemen.
Ik weet alleen van mijn kant dat ik wel vaak overdreven reageer. Ik kan door mijn pestverleden de dingen soms tot enorme proporties opblazen in mijn hoofd.
En hoe langer ik erover pieker, hoe bozer ik dan wordt.

Zoals je het verhaal nu vertelt, snap ik dat je het niet leuk vind. Je bent boos, maar zit er ook niet een beetje verdriet achter?
Hoe heftig reageer je dan, en denk je dat mensen dan nog wel eerlijk tegen je durven te zijn?
In mijn geval denk ik wel eens dat mensen mij gaan vermijden.
Door mijn emotionele uitbarstingen, als ik mij weer eens achtergesteld of gepasseerd voel.
Ik weet dat ik op zulke momenten niet alleen vermoeiend voor mijzelf ben, maar ook voor mijn omgeving.

Weet je echt zeker dat het verhaal zo in elkaar zit?
Ik trek je woorden niet in twijfel hoor, maar uit ervaring weet ik dat ik de dingen soms, onbedoeld, erger maak, en soms verzint mijn eigen kop dingen die er niet eens zijn.
Nogmaals, ik weet niet of dit bij jou ook het geval is, maar een menselijke geest kan soms erg bedriegelijk zijn.

Een verleden waarin je zoveel slechte ervaringen hebt met mensen, kan het vertrouwen in andere mensen op sommige momenten compleet laten
verdwijnen.
Probeer er zelf achter te komen wat er vanuit die dominante persoon zijn visie gebeurd zou kunnen zijn. Ga er niet meteen vanuit dat hij slecht is, maar bedenk dat ook hij zijn problemen en onzekerheden heeft.
En als je er niet uitkomt, probeer eens met hem te praten. Maar zorg eerst dat je niet meer boos bent.
Vertel hem jou visie, en vraag of hij dit ook zo ziet.
Vertel hoe vervelend je het vind om niet te worden uitgenodigd en hoe rot jij (en je vriend) je daaronder voelt.

Weet wel dat je jezelf dan kwetsbaar opstelt.
Meestal wordt hier positief op gereageerd, maar soms ook niet.
Wees daarop voorbereid.
Zeker omdat jij en je vriend hem waarschijnlijk gekwetst hebben, toen jullie zijn minder positieve punten noemden, kan het zijn dat dit moeilijk vergeven wordt.

En anders denk ik dat jij en je vriend je er toch bij neer moeten leggen dat het niet meer te fixen is.

Kwaad worden en kwaad blijven heeft volgens mij weinig nut.
Het probleem wordt erniet door opgelost, en je voelt jezelf er alleen maar ellendiger onder.
Probeer mild in je gedachten en uitlatingen te zijn.

Weet dat jij en je vriend zeker de moeite waard zijn.
Als het niet meer goed komt is dat behalve rot voor jullie, ook een groot gemis voor hun kant.

Dat is mijn mening, maar ik ben af en toe ook nog steeds aan het worstelen hoor.
Geen idee of je er zeker weten goed aan doet.

Heel veel succes met dit probleem.
En sta ook bij de mooie dingen stil, dingen waar je dankbaar voor mag zijn. (dit fantastische mooie weer van vandaag bijvoorbeeld )
Dan lijken sommige problemen ineens een stuk minder zwaar.

Nee, dat komt niet meer goed. Dat vind ik in dit verhaal ook niet het grootste probleem. Daar heb ik me bij neergelegd. Sowieso vind ik dat krom, want er wordt van alles tegen mijn vriend gezegd. En zodra hij/wij dan iets terugzeggen, zijn andere mensen gekwetst, teleurgesteld en weet ik veel wat allemaal nog meer. Maar men kan wel van alles over/tegen ons zeggen. Ik snap dat gewoon niet.

Maar wat ik wel een probleem vind is mensen die niet eerlijk zijn. Die niet zeggen dat er met de hele groep iets wordt afgesproken, en dat wij daar bewust buiten worden gehouden. Dat vind ik erg. Want voor mijn gevoel kan ik die mensen dus niet vertrouwen.

Ik heb dus tegen die ene 'vriendin' gezegd hoe ik me eronder voel, en dan krijg ik als antwoord, bv dat ze wel normaal tegen ons proberen te doen. Of dat ze het wel accepteren als ik niks meer met hun te maken wil hebben. Ze doen ook geen enkele moeite dat ik nog wel iets met hun te maken wil hebben. En dat zijn dan mensen die wij eerst elke week zagen. Ik snap dat ook niet.
Ik heb ook andere mensen gesproken die het ook allemaal niet zo erg vinden. Blijkbaar is dit dan normaal. Nou ik vind dat echt niet normaal. Ik kan mensen op deze manier niet meer vertrouwen. En dat is waar ik kwaad om ben. En dat er altijd van alles tegen mijn vriend gezegd wordt. Als wij dan ook iets zeggen, dan is iedereen teleurgesteld e.d. Ik snap dat gewoon niet.

Oh ja, elise, die dominante persoon heeft niks georganiseerd hoor. Als dat zou zijn, dan zou ik niet eens boos zijn. Maar een andere vriend heeft iets georganiseerd met iedereen, behalve ons. Omdat ze die dominante persoon ook weer een keer wilde zien. En dat wij daar niks van af weten, dat er tegen ons niks gezegd wordt, daar voel ik me niet goed bij.

Er zijn wel meer dingen waar ik me niet goed bij voel. Het is nu een beetje alles bij elkaar.

Hoi Elske,

Zoals Elise al zegt is het heel erg lastig om je hiermee echt te helpen.
Er spelen zo veel zaken dat het bijna niet te overzien is hoe dit gewoon opgelost moet worden. Wat ik typisch vind is hoe je eerlijkheid zo belangrijk vind. Dat eerlijk zijn is echter een lastig iets. Eerlijkheid heeft te maken met waarheid en waarheid is eigenlijk niets anders dan een conclusie uit subjectieve gevoelens. Wat voor de ene een waarheid is en dus eerlijk is, is voor een ander een complete leugen en dus oneerlijkheid.
De vriendengroep waar je bijhoort is een best grote groep wat ik begreep. In een grote groep is het onmogelijk dat iedereen met iedereen communiceert. Je krijgt dus dat mensen het moeten doen met informatie die ze van derden krijgen. Dat is vaak geïnterpreteerde informatie. Zodra informatie geïnterpreteerd is, is deze niet meer dezelfde als dat deze bedoelt te geven is. - Volgens mij ben ik nu moeilijk aan het praten - Waar het op neerkomt is dat, doordat het zo'n grote groep is, je de communicatie niet kunt controleren en wat je tegen 1 iemand zegt, nooit zo bij de ander kan aankomen.
Doordat jij aan de ene kant van de groep zit en die ene persoon aan de andere kant van de groep, krijg je vanzelf dat je aan de rand van zo'n groep komt te staan. Er wordt namelijk altijd bewust of onbewust partij gekozen. Sommigen zien jou liever, andere die andere persoon. Dat mag, dat is ieders recht. De plek aan de rand van zo'n groep is echter een hele gevaarlijke plek, als er namelijk iets fout gaat in de communicatie, dan heb je veel minder mogelijkheden om die recht te maken en krijg je ook dat er sneller conclusies worden getrokken over alles wat er gezegd wordt.

Nu een lang verhaal kort maken: je zit in een kwetsbare rot positie waar je niet veel tegen kunt doen

Wat kun je wel nog doen:
De moeilijkste, maar als dat lukt wel de beste: deze persoon opbellen en gewoon eens een goed gesprek hebben. Een open gesprek zonder verwijten en zoekende naar een mogelijkheid om samen in de groep verder te gaan, misschien onder leiding van een van de andere groepsleden die jullie beide vertrouwen. Gewoon enkel en alleen om de situatie goed te krijgen.
De vervelendste en op korte termijn erg naar: Zelf uit deze groep stappen. Beslissen dat je de energie niet hebt om dit probleem op te lossen en kiezen voor een nieuwe startmogelijkheid en op zoek gaan naar nieuwe vrienden.
De hardste en kan verkeerd uitpakken: frontaal de confrontatie aangaan met een aantal personen door op het feestje waar je eigenlijk niks vanaf wist toch te komen opdagen met het standpunt: 'ik hoorde dat onze vriendengroep een feest hield dus zijn we ook gekomen.' van daaruit zal er vanalles gaan gebeuren, dat heb je niet in de hand, maar zal wel duidelijkheid geven.

Geen enkele oplossing is een fijne oplossing en iedere oplossing kost energie. Ik hoop dat je een oplossing kunt vinden

succes


Swalsky

Bedankt voor je reactie swalsky.

Oplossen met die persoon heeft geen zin. Dat hebben we al meerdere keren voorgesteld, en dat wil hij gewoon niet. Dus dat gaat niet lukken helaas.

Natuurlijk wordt er onbewust een kant gekozen. Ik weet ook precies wie niet aan onze kant staan. Het pijnlijke is dat dit mensen zijn waar ik dacht een goede band mee te hebben. En dat doet mij veel verdriet. Uit mijn verleden heb ik meegemaakt dat mensen ook kunnen gaan stoken/andere mensen kunnen gaan meetrekken. En ik ben gewoon bang dat dat gebeurt/al aan het gebeuren is. En dat wij straks helemaal alleen staan. En dat doet mij ook veel verdriet. Want ik vertrouw mensen niet zomaar. En ik had wel vertrouwen in deze mensen. Ik weet zo dus niet meer wie ik nog kan vertrouwen. Wie er nog aan onze kant staat, of wie al aan het 'oversteken' is naar de andere kant. Dat is het eigenlijk.

ps, dat feestje is al geweest. En wij zijn toen niet daar naartoe gegaan hoor.

als je weet wie "aan jullie kant" staan is het misschien wel een idee om die banden wel aan te houden. Nodig ze eens thuis uit, niet de halve groep, gewoon wat mensen tegelijk. Het is zonde om ook te breken met mensen die je vriend en jou wel waarderen zoals jullie zijn. Je bent echt niet verplicht de een te vragen en de ander niet, het is jouw huis. Jij nodigt gewoon lekker uit wie je wilt.

wat ik wil zeggen, zorg niet dat het contact verwaterd met de echte vrienden die je nu hebt. Als de rest geen energie in jullie wil steken is dat hun probleem, er zijn ook mensen die dat wel willen dan ga je toch lekker leuke dingen doen met hen?