Niet alle kinderen laten weten dat het niet zo lekker gaat op school. Er zijn dan ook genoeg ouders die er geen idee van hebben dat het slecht gaat met hun kinderen. Wat is jou verhaal?


Weten jou ouders het?
Hoe zijn ze er achter gekomen?
Wat proberen ze er aan te doen?
Staan ze achter je?


Ik ben benieuwd!!



Mess

Sommige dingen wel, sommige dingen niet.

Grote lijnen wel, details bijna niet.

tis een soort schuld & schaam gevoel..

*hugs*



Mess

Hallo hallo!!

ik dacht ik *bump* deze thread even... want ik ben benieuwd wat onze nieuwe leden hierover denken...

beetje een topic omhoog schoppen dat nog bovenaan de lijst staat

mijn ouders weten alles van de basisschool maar niet wat er nu allemaal gebeurd

Is er iemand van jullie waar de ouders het wel van weten?

Hoe weten ze dat dan?
Heb je het zelf verteld?
Wou je dat ze het weten?

Ja mijn ouders weten het ook van de middelbare school *kom ik nu ineens achter *
Ze zijn er achter gekomen door de school want de school vond dat ik ongelukkig was enzo en hadden meteen me ouders gebeld en blablabla
Nee ik wou eigenlijk niet dat ze het weten want dan gaan ze zich met mij bemoeien en dat haat ik

Mijn ouders weten eigenlijk van nix. Ja ze weten dat het niet lekker liep op de basisschool maar niet waarom en ook niet hoezeer ik daar mee zat/zit. Van de middelbare school weten ze nix. En dat wil ik ook zo houden ook. Ieuw, anders krijg je van die 'hoe gaat het nu met je' gesprekken....

Nee bedankt!

Ik snap hoe je je voelt. Weten andere mensen het van je? Zoniet het is beter dat mensen het weten dan kunnen ze je helpen.

Sinds een maand of 2 weet Jeroen het, een maand geleden heb ik het een vriend van me verteld. Maar verder weet niemand het, en dat vind ik best zo. Ik ben niet zo praterig, en heb al helemaal geen behoefte aan medelijde ofsow. Ik wil gewoon dat iedereen me behandelt als iedereen, en dat gaat niet als ze het weten... denk ik...

Ja ik snap wel hoe je je voelt. Ik ben ook niet praterig als ze iets aan mij vragen over gevoelens of verleden enzo dan krijg je er nix uit. En ik wil ook nooit medelijden

Mijn ouders hebben eigenlijk bijna altijd alles geweten.... Maar omdat mijn vader naar mate het meerdere jaren duurde er gek van werd en boos naar mij ging doen vertelde ik niet meer alle details op de middelbare school.... Hij zei altijd dat het aan mij lag, omdat hij zelf gefrustreert werd dat mensen zijn diochter zo'n pijn deden... dus tja ze weten vrijwel alles behalve vanaf de tweede denk ik..... ze weten alleen de verhaallijnen denk ik.... Van mijn zelfmoordpogingen weten ze niks behalve van de eerste keer.... toen ze in tranen uitbrasten heb ik het niet meer verteld

Mijn ouders weten nu niks van pesten af dus moet ik ook heel voorzichtig zijn als ik op het forum kom, anders weten ze het dadelijk en dan ben ik helemaal de lul

Die angst had ik dus ook eerst.... Maar drom moet je hier ook niet al te vruituit gaan! Maar zolang je na iedere bezoek je weer af meld weten ze niet wie je bent en t internet is zo groot t zou wel heel toevallig zijn dat ze op deze site komen en dan ook nog ns weten wie je bent enz want wie weet kom je hier wel maar ben je helemaal niet aangemeld, weten zij veel! Dus ga niet te vrijuit en dan komt alles goed!

Uitloggen enzo, en vergeet niet om in je geschiedenis deze site d'r uit te wissen.

gamma, idd

Ze weten het niet en hoeven het ook niet te weten. Ik hou er niet van om aan mensen te vertellen hoehet met mij gaat. Ik zeg altijd goed en daar blijft het bij. Hoe meer ze van je weten hoe harder ze je kunnen raken.

yes very true... zo doe ik het ook altijd

Ja maar mn ouders zien aan mijn gezicht hoe ik me voel.... helaas!

Ik kan heel goed met mijn moeder praten maar toch vertel ik haar niet alles, ik wil haar geen verdriet doen en zow.. dus.. Maar ze staat wel altijd achter me en heeft me ook altijd gesteunt en geholpen dus... Ik hou van haar en vertrouw haar dus waarom zou ik alles geheim houden, ze komt er toch wel achter....

Gelukkig.... goed dat je zo goed met dr kan praten!

Zij is de enige bij wie ik mezelf kan zijn...

das cool, ik wou dat ik dat had! (dromerig)

Mama:

You're all I want,
You're all I need,
You're everyting.
Everyting.

Mama! Ik hou van je!

Zo dat moest er even uit. Mijn moeder weet heel veel wel, ik kan dat soort dingen niet voor me houden, en gelukkig helpt ze me!

Liefs,
Loez

Mijn *ouders* krijgen nu niks meer te weten zeik mensen bah
sorry dat moest even

hoezo dat dan?

Wat ister aan de hand meis?

Nou ik ben van school afgetrapt, en de enige die me begrijpt is mijn broer en mijn *ouders* als ik ze nog zo kan noemen helpen me amper, ze denken alleen aan zichzelf enzo. Ik word waarschijnlijk gewoon uit huis geschopt lekkere *ouders* voor mij zijn het mijn ouders niet meer

Lieve meid, je moet doen wat jou t beste lijkt, maar je ouders zijn wel de mensen die jou grootgebracht hebben, de mensen die altijd onvoorwaardelijk van je zullen houden en de mensen die jou alle liefde en geluk van de wereld toewensen... Vergeet dat niet, en je kunt wel t gevoel hebben dat je ouders er niet voor je zijn, maar ik denk dat dat n gevoel is.








Je ouders zijn wel je ouders...

Dat weet ik wel. Maar zo gedragen ze zich niet. Ik voel gewoon iets heel anders dan dat zij voor mij voelen volgens mij.

Dat hoeft helaas niet altijd te gelden...

Ik ken de situatie niet, kan je alleen sterkte wensen, dus bij deze

Wat hoeft niet altijd te gelden?
Je ouders zijn en blijven je ouders...
En je zult waarschijnlijk in moeilijke tijden altijd weer terugvallen op je ouders...


Dat is hoe ik erover denk...

Dat is dus niet hoe ik erover denk. Als ik terugval dan ga ik niet naar mijn ouders toe om troost te vragen. Mijn ouders hebben amper voor me gezorgd want ze denken alleen aan zichzelf. Dus dan vind ik niet dat het ouders van me zijn. Maar daar denkt gelukkig iedereen anders over.

ik snap best dat je als je ouders je al heel vaak hebben laten stikken dat je dan liever naar andere mensen toetrekt. dat zou ik zelf ook doen.. mensen die wel je vertrouwen gewonnen hebben en het kunnen houden..

Toch blijf ik bij mn mening, je ouders zijn je ouders en blijven je ouders...

Ik zeg ook niet dat je daar geen gelijk in hebt. Ze blijven dan misschien wel mijn ouders maar zo beschouw ik ze niet. Ik beschouw ze gewoon als 3 wild vreemde mensen

Wat jij bedoelt is dat je niet t gevoel hebt dat t je ouders zijn, dat ze niet de dingen doen die ze als ouders zouden moeten doen.

Mijn ouders weten de meeste dingen van de basisschool wel, maar wat er nu allemaal gebeurt en hoe ik me aldoor voel en wrom enzow, ze weten niets, ze weten niet wrom ik doe zoals ik doe en dat alles.
Wil et ze eigenlijk niet vertellen, ben niet zon goede prater...
Maar ik moe binnekort met die vertrouwenspersoon en em ouders praten over dat ik naar et burojeugdzorg ga en dan horen ze dus alles, helemaal geen zin in..
Dan bemoeien ze weer met vanalles enzo daar hebk helemaal geen zin in en me meoder vertelt et tog wle weer door ana em tante of me oma en dan gana die ook zo doen best klote..
Maar ik snap jou wel wicca-girly, ookal hebk zelf da gevoel nie helemaal hor wnat ze steunen me wel en staan wel achter me maar ik snap het wel.

xxx Mij

Zou je t ze dan niet beter kunnen vertellen ipv dat ze t van n ander horen?

het maakt voor mij niet uit of ze het van mij horen of van iemand anders mn moeder vraagt tog alleen maar of het mijn schuld is of ik niet iets verkeerd doe, of ik hun niet uit loop te dagen

Ik denk dat t je ouders wel meer zal doen als dat jij denkt hoor...

maar ze laten het niet merken

Misschien omdat ze jou niet lastig willen vallen met het feit dat ze t er moeilijk mee hebben dat er zoveel met jou gebeurd?

ik denk dat het ook moeilijk is om je ouder alles te vertellen, ouders kunnen soms heel onemotioneel reageren alleen omdat ze zelf vinden dat ze strek moeten zijn..... en er toch heel erg mee zitten.... voor ouders is het ook moeilijk om mee te maken dat hun kind gepest word.... vaak schaamt het kind zich en durft het zo niet te vertellen, tja het is gewoon een moeilijke zaak wat ouders betreft!

Als jij t op zo'n manier uitlegt dat en zegt dat je geen zin hebt in medelijden enzo denk ik dat ze toch wel naar je zullen luisteren hoor. Een ouder wil t beste voor zijn/haar kind... En wat doorvertellen betreft; dat is gewoon heel simpel: niet eerlijk. N ouder zou dat niet moeten doen, als jij ze op t hart drukt dat niet te doen lijkt mij t wel logisch als ze gewoon naar je luisteren...

Zo bedoelde ik het niet helemaal, ik bedoel dat het voor ouders ook lastig is, juist omdat ze het beste voor je hebben..... ze kunnen heel nochalant tegen je doen....
Aan de andere kant zijn er ook ouders die rustig gaan zitten en luisteren....

Het probleem is vaak dat ouders er wat aan willen veranderen omdat ze het beste met je voor hebben en uit hun situatie is het moeilijk dingen te veranderen en omdat dat zo is, is luisteren moeilijk..... Het ligt in het gevoel van onmacht, en dat is moeilijk als iemand waarvan je houd pijn heeft en je er niks aan kunt doen

Ja, ben ik met je eens.
Wat ik typte sloeg ook n beetje op wat Meisje1 had gezegd...

Ja nouja nu weten ze dus het meeste want ik moest op school met zon vertrouwenspersoon praaatte ik al tijdje mee en nu moesten me ouders ook komen om te praten wat ze verder met me moesten wnat zij kon me nie verder helpen (daar had ze nie genoeg voor geleerd ofzo) en dus moesk alles zeggen natuurlijk maarja heb nie alles gezegd en me moeder snapt er tog niets van, me vader wel.
En nu moek naar zon schoolpsycholoog ofzo weet ik veel hoe ze zich noemt, wnat ze vonden als ik naar burojeugdzorg zou gaan wnat da wou da ene mens eerst dat dat te exern ofzo was nouja hier schiet et geen f*ck op dus ik had liever wel gehad maarja heb dara ook nei altijd zin in om daar heen te gaan wnat als je ff nie wil zeggen ofzo krijg je weer gezeik dus ik weet eigk nie wak wil enzow weet alleen dak me niet zo meer wil voelen.
Wil een nieuw leven... maarja dat zal wel nie gebeuren he?! haha

@ meisje 13: herkenbaar ik heb ook bij psygologen, 't riag en dat soort shit gelopen...... het meeste heeft niks geholpen