Deel 1 van mijn verhaal
Het begon allemaal in de dagen dat ik in groep 3 of 4 zat. Er woonde 3 meisjes bij mij in de straat (Mathilda, Regina en Denise*). Mathilda en Regina waren wel vriendinnen met mij en we waren ook hele goede vrienden. We konden midagen lang met elkaar spelen en de tijd helemaal vergeten. Maar als dan Denise kwam mocht zij van Mathilda en Regina altijd medoen (meeste stemmen gelden). Als we dan zo'n 5-15 minuten aan het spelen waren wou Denise een ander spelletje doen. Een spelletje wat ik niet leuk vond. Dan ging ik weg. Als ik dan weg was gingen ze weer een leuk spelletje doen. Vaak was het ook zo dat als ik langs kwam er gelijk geroepen werd; Je mag niet medoen! En als ik dan riep dat ik dat ook niet van plan was geweest werd er geroepen; Fijn! en soms ook; Joepie

Nou dit was deel 1, het vervolg zal spoedig komen...
*namen zijn veranderd

Wel erg lullige meiden
Met jou de stomme spelletjes doen, ga je weg zijn ze er nog blij mee ook en doen ze weer leuke dingen.
Vind dat zo niet eerlijk, kan me daar ook altijd zo boos om maken.
Ben erg geïnteresseerd naar het vervolg van je verhaal...

Liefs, Amarantha

Deel 2

Een van mijn 2 overgebleven vriendinnen vertelde vanalles zodat we haar interesant vonden . Dit was erg moeilijk omdat we niet wisten wat wel en niet waar was. Ik vond stuin bij mijn anderen vriendin, ook zij vond dit erg moeilijk. Met kamp heb ik hier erg veel problemen mee gehad. Zie mijn verhaal kamp.

Hieronder

Op kamp lijkt de leukste tijd van je basisschool en dat is het ook wel.

Ik zat met een meisje in de klas die mijn vriendin was en is.
Dat meisje zei vanalles: Ze had een van de meiden van kus ontmoet in de supermarkt, de week daarna had ze een hardaanval gekregen. Uiteindelijk ging het zover dat ik gewoon helemaal niet meer wist wat ik moest geloven(dit heeft zij nooit geweten). Het ging lichamelijk niet helemaal goed met haar. Ze was te dik en snoepte te veel. En ze had moeite met bewegen. Ze haaft ook heel erg lang(nu nog steeds) gezegd dat ze kanker had.

Uiteindelijk gingen we op kamp en hadden we een vossenjacht. zij zat in het groepje voor ons. Toen kwamen onze groepjes elkaar tegen en een uit ons groepje (een van de pestkoppen) ging haar toen treiteren. Ze ging hem achterna maar ze kon van geen meter rennen en hij was de snelste van de klas. Toen viel ze. En op dat moment veranderde die vossenjacht in een hel. Ze stond op en er stonden gelijk een aantal kinderen om haar. haar broek werd afgeklopt en er werd gevraagd of het goed ging of dat ze een van de leraren moesten bellen. Dat hoefde niet.

Zij liep nu achteraan en ik vooraan. Allerlei kinderen vroegen aan mij of ik dat nou allemaal geloofde wat ze zei. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Er was maar 1 iemand die me kon begrijpen. Dat was min vriendin uit groep 7 en die zat nu gewoon in de klas. Ik heb niet meer kunnen genieten van die vossenjacht. Alsmaar die vragen. Dit is misschien niet het idee wat jullie bij pesten hebben maar zo voelde het wel. Ik had het idee dat niemand mij begreep.

Deel 3
Nu zijn we allebei naar een anderen (middelbaren) school gegaan. Maar ik wordt er nogsteeds door achtervolgt. Zeker nu ik een vriend(geen liefde) heb in de klas. Hij is gedragsgestoord om het simpel te zeggen en nu worden er over hem dezelfde vragen gesteld. Waarom ik met hem omga enz. Dat is nu eigenlijk dubbel zo moeilijk door het verleden. Er is nu niemand die mij kan begrijpen. En als ik er voorzichtig met een leraar over begin bijv. Ik had hem geholpen en toen gaf ik hem een tikje op zijn schouder en toen sloeg hij terug Dat zeg ik dan en dan wordt er gelijk geroepen dat hij dat gewoon niet goed kan begrijpen omdat hij een ziekte heeft. Zo kom ik nooit aan mijn verhaal toe wat er nou echt aan de hand is. En dan hebben ze op school wel een vertrouwens persoon die je "niet onderbreekt" maar daar heb je een briefje van je ouders voor nodig. We hebben er nu in de klas met alle meiden over gepraat omdat hij ook aan borsten en billen zit. De eerste keer als hij dat doet moet je het zeggen en de 2e keer mag je hem zachtjes slaan. Toen zij ik tegen mijn mentrix dat hij dan terugslaat, toen zij zij dat ik dat moest zeggen als het gebeurde. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Boekenwurmp(je)
p.s. hij zit niet aan mij terwijl ik toch het meest van de hele klas met hem om ga! Vreemd??

Hey hey.

Lijkt me erg moeilijk voor je nu, zeker na wat je allemaal heb meegemaakt.
K denk dat jij een soort vertrouwensband hebt met hem en mijn ervaring is dan dat ie dat soort dingen alleen doet bij meiden die hij totaal niet kent, dat geeft m denk k een goed gevoel om te doen.
Als je dan wat probs heb op sgool, probeer dan wel met iemand te praten al is het hier op PF
Sterkte iig!!!

Liefs van mij

Ik ben kwaad...
Ik weet niet hoe het te verwoorden...
Mijn radio hard aan en ff hier mijn verhaal kwijt!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Rustig boekenwurm!
Het helpt niets ik zal mijn verhaal typen mischien helpt dat... Ik hoop het!

Nou vandaag hadden we het 6de en 7de Geschiedenis. We kregen een PP te zien en moesten aantekenningen maken over wat erbij verteld werd. Die vriend van mij had helemaal niets op papier. Tewijl hij toch twee keer tijdens de les is gewaarschuwd. En ik weet hoe dat gaat dan moet hij ze van mij kopieren. Na schooltijd vroeg ik aan hem waarom hij niets had opgeschreven. Hij werd heel kwaad en zij dat ik me niet met hem moest bemoeien. Ik zij dat ik hem alleen maar probeerde te helpen en dat het voor zijn eigen bestwil was. Hij zij dat ik kon oprotten met zijn bestwil. Toen heb ik gezegd dat hij geen week zonder mij kan. Hij is naar me toe gekomen, heeft me geslagen. Is weggelopen en heeft door de hele aula geroepen; Ik kan best zonder jou. Ik zij dat hij geen week zonder mij kon. Hij zij van wel en is weggelopen en ik heb hem niet meer verder gesproken.
Boekenwurpje is boos

Wow, niet gek dat je pissed ben.
Was dat voor een reactie van hem
Jij wil goed doen en dan doet hij zo, beetje erg dom van m.
Pak m nog maar eens trug, maar begin niet zelf he jij meot niet in de probs komen

Liefs Amarantha

He, boekenwurmpje. Wat rot voor je. Terwijl jij hem eigenlijk gewoon wilde helpen kreeg je een klap.
Heb je hem gevraagd waarom hij nou zo kwaad werd?
Heeft hij misschien moeite met schrijven?

@Nina: Hij heeft geen moeite met schrijven alleen hij vind het moeilijk om dingen uit zigzelf te doen. Hij is eigenlijk gedrachtsgestoord, hij heeft een vorm van authisme.

Ik wou dus in een daltonuur (een soort huiswerkmaakuur waarin je naar een leerkracht kan) naar mijn en zijn mentrix om dit te vertellen en hij was er ook maar het bleek dus dat zij geen daltonuur had! Nou kon ik het nog niet zeggen. HELP!!!

Een wanhopige ik

Nou we hebben dus de toest gehad en hij had geen aantekeningen geleerd. Maar hij wou nog even leren. En ook mijn aantekeningen. Die kreeg hij niet. En toen werd ik de klas uitgezet.
Bij wiskunde zat hij weer te klieren. Ik zeg er iets van maar hij luistert niet. Ik heb uiteindelijk mijn tafel 3 meter verderop gezet en de leraar zij er niets van. Ik heb op deze manier geen leven!
Ik was hem laatst gaan ophalen (Ik moet dan 20 minuten eerder van huis vertrekken) en dan rijden we naar school hij neemt opeens zonder iets te zeggen een andere route. Rij ik alsnog alleen.
Heb ik mijn fiets weggezet komt hij de stalling binnenrijden. Zegt ie: Dat was leuk om weer eens een andere route te rijden.

Ik word gewoon gek. Ik weet het niet meer! HELP

Jeetje wat een irritantje is dat
Is er ook verder niemand die invloed op hem heeft en hem kan laten merken wat jij hiervan vindt, of zeg k dan iets heel doms??

Liefs Amarantha

Nou, zoiemand is er wel.
De ouders
Mentor
Leraar
Coordinator

Maar vaak wordt er dan gezegd:
Ja maar hij kan er niets aan doen.... zo is hij noueenmaal!

En dat haat ik zo

Das idd gewoon een flauw excuus om zijn gedrag te verwoorden.
Als hij iets fout doet moet ie daarop worden aangesproken, das zo simpel als wat.
Vind dat jij je dan nog rustig houdt tegenover m,k had m allang een zmerige opmerking gegeven ofzo hihihi
Heb je nu ook vakantie trouwens of niet??

Liefs Amarantha

Ja ik heb vakantie en dat werd tijd.
Het is vaak wel zo dat hij mij iriteerd vlakvoor de vakantie. Ik denk omdat hij aan vakantie toe is en als hij moe is gaat kijken hoe ver hij kan gaan. (Of lijkt dat zo omdat ik moe ben.)
Nu was dat al na 1 week na de kerstvakantie. Dit waren slopende weken. Mijn mentor heeft ook wel door dat het minder gaat. laats zat ze met hem te praten en ik was een keer in de les ergens anders gaan zitten omdat ik hem zat was. En hij is gewoon alles voor zigzelf aan het verpesten zij ze. Ze zij dat zelfs ik niet meer naast hem wilde zitten, en dat daar wel wat voor moet gebeuren. En dat klopt ook wel! Ze heeft er niet met mij over gehad waarom ik niet meer naast hem wil zitten. Het is zó moeilijk om niet gewoon door te slaan. Daarom ben ik echt blij dat ik vakantie heb.

Lijkt me ook wel gigantisch moeilijk om je in te houden, ik zou dat iig niet lang volhouden denk k.
Vind het wel knap wat jij dat wel kan hoor
Geniet dan maar even van je vakantie, heb je dubbel en dwars verdiend hoor.
Hoop dat ie na de vakantie beetje is bijgedraaid, want dit kan voor jou niet verder meer op deze manier anders ga je er nog een keertje aan onder door als je je steeds zo moet inhouden.

Liefs Amarantha met een dikke knuffel erbij

Bedankt, al is de vakantie nu voorbij. Ik ben van geen meter uitgerust. Ik voel me nogsteets moe en uitgeput. Misschien vindt hij dat het zijn missie is mij te irriteren. Ik weet het niet. Ik heb leuke dingen gedaan maar ik heb geen tel niet aan hem kunnen denken. Net als je dat hebt als je verlieft bent. Maar dan van over .. dagen zal ik weer de hele dag met hem opgescheept zitten. Het is gewoon niet meer leuk. Ik kan het gewoon niet meer aan.

Hey hey
Vind het zo klote voor je echt waar
Zou willen dak iets voor je kan doen maar weet niet wat.
Had er vandaag nog aan lopen denken dat voor jou het hele spelletje weer zou gaan beginnen.
Echt, als ik iets voor je kan betekenen zeg he me dan hea

Liefs Amarantha met een super dikke knuffel speciaal voor jou

Nou dat is precies wat er gebeurt is. En ik heb hem geslagen...
HIJ REAGEERDE NIET hij ging gewoon door. Ik ga het zeggen, ik ga het gewoon zeggen. Ik ga mezelf slaan als ik het niet ga zeggen.
Ik ga het doen.
Maar hoe? Hoe moet ik beginnen? Tegen wie?
Kijk daar begin ik weer. Hetzelfde liedje. Maar morgen ga ik het echt zeggen. Morgen wordt de dag.
Maar er zal wel weer iets tussen komen. Er zal wel niemand tijd hebben.
.OOOOOOOOOOh het gaat vast WEER niet lukken/

Hey Boekenwurm.

Als k jou was zou k zelf naar m toe gaan en m tog een grote bek geven
Laat maar eens merken wat ie met jou doet op die manier en hoeveel pijn dat doet voor je.
Echt, vind het vreselijk voor je dat meen k.
Ga maar naar m toe en maak m duidelijk dat ie echt te ver aan het gaan is.
Mocht dat nu niet lukken kan je mss naar iemand op sgool gaan ofzo en ervoor zorgen dat als je met m erover praat dat er iemand bij is, zodat hij achteraf nie kan gaan lopen zeiken omdat jij m nu eens de waarheid vertelt.
Zou niet willen dat jij door zijn stomme gedrag nog gezeik op sgool gaat krijgen.
Zou wel morgen graag willen weten hoe het is afgelopen
Als je het zou willen mag je me ook altijd op msn toevoegen, dan geef k die wel aan je.

Liefs met een dikke knuffel Amarantha

Het is geluk en het voelt fantastisch. Maar ergens heb ik spijt. Ik weet niet waarom. Het kwam pas toen ik aan het PF dacht.

Heb je PM truggestuurd.
Ben apetrots op je echt waar, beggrijp je gevoel van spijt ook wel weer echt waar

Liefs Amarantha

P.S Je krijgt van mij een dikke knuffel die heb je dubbel en dwars verdiend

misschien een beetje een late reactie maar ik wilde toch nog even een toevoeging doen.

je hoeft nooit, maar dan ook nooit spijt te hebben van de momenten waarop je mensen hebt verteld wat je voelt en vind. Het gaat niet alleen om hoe anderen zich voelen, het gaat ook om hoe jij je voelt!

Okey,
Ik ben weer terug van weggeweest. Het iritante joch is van school, naar een andere school. Nou ik wens ze veel succes daar!
Ik heb alleen een nieuw, en misschien wel moeilijker probleem. Het is allemaal vorig jaar begonnen.

Ik zat in een paralelklas, in de andere klas zat een jongen die op een gegevenmoment aan mij vroeg of ik even bij hem wou komen.
Er stonden een aantal kinderen in een kring, waar ik tussen ging staan. En zij legde mij uit dat A tegen hun had verteld dat zijn allen Goden waren. Iedereen had speciale krachten, A had ontdekt dat ik ook krachten had. Ik dacht er het mijne van maar ben toch bij het groepje gebleven.

Een half jaar later riep A mij en N naar buiten. A zij tegen ons dat hij het allemaal gelogen had en het alleen had gezegt om vrienden te krijgen omdat hij vroegen op de basisschool erg is gepest. A vroeg ons ook of wij het aan de rest F, R en C wouden vertellen. Eerst gingen N en ik even overleggen wat we er van vonden. Ik vond het knap van hem dat hij het ons had verteld. En N was nogal verrast maar was het wel met mij eens. F was loeikwaad toen we het hem vertelde. C zei dat hij het altijd al had geweten, wat hij alleen zij om het ongeloof ze verbergen. R kon het niets schelen.

En nu is het dit jaar...
F pest A. Hij zegt elke keer van: Ik ben bang dat je me vervloekt. en O machtige A waarneer zal ik sterven.
Toen het echt te ver ging, ik stond er steeds tussenin. Heb ik aan A voorgesteld om naar een leraar de gaan. A ging akord dus we gingen samen naat A's mentor en F's mentor, wat ook mijn mentor is. En naar de coördinator.
Alleen A zegt tegen allen dat A gepest word met zijn geloof. A wil de waarheid niet vertellen, maar wil wel dat het pesten ophoudt.
Ik heb een paar keer met A gesproken en hij wil het niet vertellen omdat:
- A bang is de vrienden die A nu heeft kwijt te raken
- Om voor gek te worden verklaard
- Dat A alle schuld krijgt

Ondertussen is het pesten gestopt, maar ik zit hiet nogsteeds mee in mijn maar. Ik heb met N overlegt maar die wist ook niet wat te doen... Een van jullie misschien????

Een terug van weggeweeste Boekenwurm

wat ik sowieso zou doen is om er zelf zoveel mogelijk uit te blijven... het is heel lief dat je je vrienden wilt helpen, maar door jezelf erbij te betrekken haal je je ook problemen op de hals die niks met jou te maken hebben.

Ja, daar heb je wel gelijk in.
Maar als iemand voor je neus gepest wordt, iemand die zich een vriend noemt. Ik weet niet of het wel een vriend is. Dan kan je dat toch eigenlijk niet laten gebeuren. Het zijn 2 vrienden van me A en ook F.

Als F echt een vriend is, dan kun je hem rustig vertellen dat het niet leuk is wat hij nu aan het doen is. Hoe langer je daarmee wacht om het te zeggen, hoe vervelender het wordt. Hoe krachtiger zijn aanvallen worden en hoe meer schade er bij A aangericht zullen worden.
De beste manier om dit te zeggen is als de hele groep dit samen zegt. Misschien dat je een paar anderen uit de groep van te voren kunt vragen om dit samen te gaan zeggen. Niemand vindt het leuk als er binnen een groep gepest wordt. En niemand durft vaak daar iets van te zeggen. Als je het samen oppakt, dan ben je er ook samen mee klaar.

Als F echt geloofd heeft van die goden, dan zit er iets mis in zijn realiteitsbesef. Het is normaal dat zo'n dingen als goden gezegd worden en 'gespeeld' worden, maar op een gegeven moment wordt je ouder en groei je daar uit en overheen. Zo'n moment als iemand besluit om zoiets te vertellen dat het verzonnen is, is een geschikt moment. F zit blijkbaar nog vast in een wat fantasierijke fase en voelt zich onveilig nu hij uit deze fantasierijke fase gehaald is. Immers: als je niet meer in de fantasie bent, moet je jezelf laten zien.
In mijn ogen is F dus een heel kwetsbaar persoontje.


Nu nog over A. A gelooft, en dat is heel mooi. Op een middelbare school zelfs knap als je daarvoor uitkomt. Het klinkt in jouw verhaal alsof het geloof waar A bijhoort een redelijk strenge variant is. Het maakt niet uit welke godsdienst het is, maar in iedere strengere godsdienst is er maar 1 god. Het spel dat er ooit gestart is, mag dus niet van het geloof. Er zit dus bij A bewust of onbewust een conflict met het spel. Er was dus een reden voor A om het spel te stoppen.
Dan kun je je afvragen hoe het komt dat A ooit het spel is gestart. Nou, op een middelbare school zitten pubers. Er zijn diverse fases in de pubertijd. Een van die fases is dat de persoon alles wat lijkt op gezag op een één of andere manier ter discussie stelt. Dit doe je om je eigen identiteit te ontdekken. Een spel spelen waarin je zelf god bent en andere personen ook een god maakt, zorgt ervoor dat je eigenlijk met je eigen geloof (het gezag) de strijd aangaat.

Als het redelijk klopt wat ik hier schrijf, dan zit A met een paar behoorlijke interne conflicten. Het geloof lijkt mij uiteindelijk waarmee hij in de knoop zit. Dat F hem pest voelt voor hem dus alsof hij gepest wordt met zijn geloof.
Nu weet ik niet hoe het geloof van thuis uit uitgedragen wordt, maar als dit absoluut gebeurt (absoluut = zonder tegenspraak/discussie), zorgt dit voor nog meer interne conflicten bij hem, want als je vanuit je pubertijd je identiteit aan het ontdekken bent, en er twijfel is (geweest) bij jezelf over dat geloof, dan maakt het dit allemaal nog moeilijker.

Hoe zou je nu F het beste kunnen helpen? Ik denk dat dit het beste kan door er gewoon voor hem te zijn als vriend. Daarbij is het belangrijk dat jij hem duidelijk maakt dat het belangrijkste is dat hij eerlijk is naar jou, de andere vrienden, maar vooral naar hemzelf. Als je dat lukt hebt je heel wat bereikt.

Succes

Swalsky