Haay allemaal,

Ca. Een maand geleden werd een jongen die ik ken gepest en zijn thuissituatie was niet zo goed & hierdoor had hij zelfmoordneigingen. Hij had zoiets van, ik moet weg, weg uit mijn eigen lichaam, weg bij mijn eigen geest.. Weg, gewoon weg.Ik schrok opzich niet van het feit dat hij hierover nadacht maar wel van het feit dat hij toch best wel een goede vriend van mij was. Nu vroeg ik me af, hebben jullie ooit ervaringen zelfmoordneigingen gehad door het gepest (en de situatie erom heen)?? Hebben jullie ook zo iets meegemaakt??



xx

Ik herken het, ook van mezelf uit.

Het is moeilijk om met zo'n situatie om te gaan. Het is heel verstandig om goed met die jongen te praten en hem duidelijk proberen te maken dattie helemaal niet zo slecht is als hij denkt dat hij is volgens anderen.

Ik lees dat het een maand geleden is. Is hij zelf ook al na gaan denken over hoe hij het kan veranderen zonder zichzelf van kant te maken?

Het is voor hem misschien ook verstandig om hulp te gaan zoeken, en jij kan hem daarbij ook helpen.

Ik heb zelf ook in zo'n situatie gezeten, en niet 1 keer maar wel vaker. Zoals je ziet heb ik het dus niet tot een daad omgezet. Maar ik heb er heel goed over nagedacht. Ik praat er alleen liever niet over. Komen me er teveel herinneringen boven die niet leuk zijn.

Ik heb het ook tegen em gezegd, hij zat te huilen in op de trap in school, ik heb tegen em gezegd dat ie niet naar de rest moest luisteren omdat zij niet eens wisten wat er was en toen heeft ie mij heel veel verteld, een vriedin die er bij was zat met der hoofd ergens anders en daar was hij wel even blij om, maar hij zei ook dat hij aan het snijden was en dat heb ik hem der dus echt helemaal uitproberen te praten (uit eigen ervaring, ik weet dat het niet goed is)..

Jaah, hij heeft wel beseft dat hij moest kappen, ik heb een heel gesprek op msn met hem gehad over onze levens en over een klasgenoot die verongelukt is en zulk soort dingen & toen heeft hij me toch verteld dat hij niet meer zo zou doen, oa omdat ik met hem had gepraat.

Ik heb nog gezegd dat ik best wel met em naar zo'n vertrouwenspersoon oid wou gaan, maar hij protesteerde hevig en zei dat het wel weer ging, ik heb op em gelet en ik denk dat het toch ergens wel waar was!!

Ik ken jou niet & jij mij niet, maar als je wat kwijt wilt mag je het altijd zeggen hoor!! Ik denk dat et op zo'n moment alleen maar een voordeel is dat we elkaar niet kennen!! En ik hou me stil hoor!! Ik weet hoet lullig het is als er een geheim van je wordt door verteld en hoe erg dat je vertrouwen kan schaden!!

Ik denk dat het voor je vriend vooral heel belangrijk is om te weten dat er mensen voor hem zijn en om hem geven. Vraag hem eens wat vaker hoe het echt met hem gaat, stuur hem een leuk kaartje of een lief mailtje.

Er is niet heel veel voor nodig om iemand zich wat beter te laten voelen, iedereen kan het!

( uiteraard is het, als zijn problemen en gedachten niet weg gaan, wel verstandig om professionele hulp te zoeken. Je kunt veel doen door een goede vriendin te zijn, maar je kunt helaas niet alles verhelpen)

en uiteraard is hij ook hier van harte welkom, ik weet niet of je dat zelf prettig vindt, dat moet je voor jezelf beslissen

Zo, dat moet dan wel heel diep zitten als iemand nadenkt over zelfmoord.
Wat de mensen alleen niet beseffen die hier over nadenken en het uiteindelijk ook doen, is dat je er een hele hoop mensen verdriet mee doet. En eerlijk is eerlijk, het blijft een hele makkelijke uitweg. Sommige van jullie zullen mij misschien wel bot vinden om hetgeen wat ik nu ga zeggen, maar ik vind zelfmoord egoistisch. Je gaat je problemen liever uit de weg en door er een eind aan te maken, ben jij er misschien wel vanaf, maar een ander blijft er zijn hele leven mee rondlopen.
Het klinkt misschien hard, maar door je problemen juist niet uit de weg te gaan, maar ze juist aan te pakken word je ook sterker. Je leert voor jezelf opkomen en dat is alleen maar beter voor je zelfbeeld en je zelf respect. Want als je niet van jezelf houdt en jezelf niet respecteer kun je ook een ander niet respecteren of liefhebben. Dat er dan een aantal personen zijn die jou hierbij steunen en naar je luisteren is alleen maar beter.
Heel goed van jou Dead_Farie
Probeer hem zoveel mogelijk te steunen zoals Syl al zei en herinner hem ook aan de leuke dingen die het leven de moeite waard maken. En geloof mij, je blijft nooit je hele leven in zo'n rotsituatie. Ook deze tijd gaat voorbij en dan wordt het alleen maar leuker. Maar je moet wel in actie komen, want actie=reactie en waarschijnlijk een hele verbetering van de huidige situatie!
Veel succes ermee!

ThnQ voor jullie reactie's, ik heb laatst weer een heel 'diepgaand' gesprek met em gehad maar hij vertrouwt me gelukkig nou heel erg & daar hebben we dus ook wel een hele tijd over gesproken, op msn dus, op school heb je niet de privacy zeg maar. Maar gelukkig was al weer 'happy' voor zover ik uit de gesprekken kon op maken en we hebben het ook even over de dingen gehad die ons dwars zaten dus het gaat voor zover ik weet wel weer wat beter, maar ik blijf toch wel opletten!

Bedankt voor jullie reactie, het geeft toch steun!!

xx

Fijn voor je, maar zoals je al zegt op blijven letten. Iedereen kan een dipje krijgen en dan zal hij je hard nodig hebben.

Okay!!

Bedankt voor de tips!!

xx

hee!

@ Dead_Fairie: Heel veel sterkte!
Zou het zelf heel moeilijk vinden om met zo'n situatie om te gaan. Ik vind dat je het heel goed hebt aangepakt!! Ik zou trots zijn op me zelf. Heel veel succes en hopen dat het de goede kant op gaat! Ga vooral zo door. Ik denk dat diegene zich nu echt gesterkt voelt! Zeker omdat er nu iemand wél luistert! Hang on, laat blijken dat die persoon wat jou betreft loved & beloved is!

@ Boogschutter: Ben het met je eens dat zelfmoord egoïstisch is. Er zullen ook best wel mensen zijn die het doen om problemen uit de weg te gaan, maar wat ik veel vaker hoor, is dat mensen gewoonweg helemaal wanhopig zijn. Ze vinden het 'hier' helemaal niet leuk meer en weten niets anders te doen dan zichzelf van het leven beroven. Echt verschrikkelijk, maar dat is ook een visie! Sorry, maar wilde dit gewoon even kwijt, omdat ik lichtelijk met die visie bekend ben.

-x- Nadie

Dat is nu precies wat ik bedoel, Nadie! Mensen die plegen zelfmoord omdat ze geen andere uitweg meer zien en/of het 'hier' niet meer zien zitten. Het egoistische hiervan is dat ze geen rekening houden met de gevoelens van de achterblijvers. Het komt dus precies op hetzelfde neer. Ik kan genoeg vb. opnoemen waar de zelfmoord egoistisch was naar anderen toe. 1 vrouw nu 12 jaar geleden die de Intercity sprong omdat ze zo overspannen was, liet haar man en 2 jonge kinderen achter. En wat te denken van de treinmachinist die het zag gebeuren en die niks kon doen. Of de politieagenten die sporenonderzoek moesten doen, de brandweerlieden die alles schoon moesten spuiten en dan niet te vergeten de omstanders op het treinstation. Het heeft bij heel veel mensen een grote impact en richt een hoop schade aan, waardoor deze mensen door de daad van een ander de rest van hun leven beschadigd zijn. Dat bedoel ik met egoistisch. Iedereen krijgt zijn leven en mag daarmee doen wat hij/zij wil, maar zelfmoord vind ik daar niet bijhoren. Niks is zo makkelijk als voor je problemen weglopen. En denk maar eens goed na over het volgende: wereldwijd zijn er nog steeds mensen die elke dag honger lijden, die geen schoon drinkwater hebben, waarvan de kinderen tot arbeid of prostitutie gdwongen worden. En deze mensen plegen geen zelfmoord, ze gaan elke dag weer hetzelfde gevecht aan in de hoop dat er op 1 dag wat veranderd. En daar heb ik nou respect voor!

zelfmoord, of neigingen daarvan is niet het uit de weg willen lopen van je problemen, maar geen andere uitweg meer zien. Er is niets egoïstisch aan. Als je wist wat de achtergrond van somigge zelfmoorden of zelfmoordneigingen was, piepte je wel anders. Niemand die van de een op de andere dag beslist om er een eind aan te maken. Soms wel, opwellingen, zoals ruzies, maar dan is er altijd al een heel lijdenstraject aan voorgegaan. Maar dat is wat veel mensen niet inzien, en dan heb ik het over mensen die zelfmoord egoistisch vinden. Ik zeg niet dat ik er achter sta, maar ik vind het zeker niet egoïstisch. Als mensen je zoveel pijn hebben gedaan, mentaal gezien, dan komt het soms zover dat je er een punt achter wil zetten.

Zo'n lijdenstraject duurt meestal jaren. soms is het binnen een jaar zover. Ligt aan hoe zwaar het lijden is en hoe gevoelig men is voor invloeden van buitenaf. Trouwens door te zeggen dat zelfmoord egoïstisch is, zullen mensen die neiginen hebben zelfs nog meer eraan gaan denken. Zo van, weer zo'n klootzak die niet wil helpen, zie je wel dat t ik nergens voor dien, of soortgelijke gedachten.

Ik ben van mening dat, als je iemand die met zelfmoordneigingen loopt, of mensen die zelfmoord plegen, egoïstisch of een aanstell(st)er vindt. Dat je zelf zegt wat je eigenlijk zelf bent, niet wat zij zijn.

Even voor de duidelijkheid, ik bedoel dit niet als een aanval, ik heb vrijheid van meningsuiting en ik geef enkel en mijn mening. de onderbouwing staat vooraf al beschreven.

groet

En ik heb ook vrijheid van meningsuiting en ik vind dat jij mijn voorgaande post nu helemaal uit zijn verband rukt!
Als iemand zelfmoord pleegt brengt dat een kettingreactie teweeg. Mensen die er bij aanwezig waren, bekenden, familie, iedereen wordt direct of indirect getroffen door zo'n daad en moet daar de rest van zijn leven mee leren leven. Iemand die zelfmoord pleegt denkt daar meestal niet eens meer aan, omdat ze zover heen zijn dat ze geen andere uitweg meer zien dan alleen zelfmoord plegen.
Dat ik iemand dan aansteller vind of niet zou willen helpen is niet aan jou om over te oordelen. Ik vind juist dat je naar elkaar toe de verplichting hebt om mensen in de gaten te houden en te helpen die het moeilijk hebben. Ik zal de laatste zijn, die iemand die over zo'n daad nadenkt zielig te noemen. Juist door mensen te helpen, begrip te tonen en een luisterend oor te bieden, kun je mensen helpen en ze tot steun zijn. En ik weet waar ik over praat, want ik heb genoeg meegemaakt om ee boek over te schrijven. Maar wat ik niet kan waarderen is iemand die mij helemaal niet kent mijn bericht uit het verband rukt en het vervolgens nodig vindt om mij een klootzak te noemen of te suggereren dat ik zo iemand een aansteller zou vinden. Tuurlijk heb jij recht van spreken, maar het is niet aan jou om mij te oordelen.

Ik sprak in het algemeen, ik zag het woord egoïsme vallen in dit topic, en ik heb enkel mijn mening over het algemeen gegeven. Ik wil niemand persoonlijk aanvallen of iets dergelijks, als je je aangesproken voelt kun je dat via pb aan mij melden en daar kunnen we dan gewoon over praten. Geen kwade reacties dus (kwaadheid heeft een averechts effect). Want ik bedoelde het helemaal niet persoonlijk naar jou toe. Ik noem niemand een klootzak, ik gaf alleen een voorbeeld over hoe iemand die met de gedachten rondloop KAN denken.

nogmaals ik bedoelde die post niet als een aanval, maar als een uitwerking van mijn mening.
En om dit topic verder niet te verzwaren, een eventuele reactie kan zoals ik zei beter via pb of mail.

Dames dames niet ruzieën

Hee!

Die reactie van jou, Jeroen, was heel grappig!

@ Dead Fairie: Hoe is het nu?

-x- Nadie

Hee,

Jaah, volgens mij wel goed hoor!! Ik heb wel veel contact met hem & gister ging het dus was minder omdat ie wat ruzie had, maar ben der nog maar niet over begonnen, ik vraag hem morgen wel even!! Onder gym ofzow, 'k kan toch niet mee doen ..

Maar voor de rest volgens mij wel redelijk, het is niet zo dat ik em weer helemaal down zie zitten bij zijn tafeltje ofzow!! Alleen werd er dus was commentaar geleverd op dat hij sneed, op 1 of andere manier is dat zeg maar de wereld in gekomen & daar hadden sommige jongens nogal de spot mee.. Da's gelukkig nu over maar ik zal hem morgen wel even vragen!!

Als ik het weet post ik wel even!!

xx

yoo

k heb ook zoiets meegemaakt, een goeie vriendin van me bleek geregeld te snijden, ik schrok hier wel wat van en wist niet helemaal hoe ik ermee om moest gaan. Ik was vooral bang om de verkeerde dingen te doen en dat als ik zou helpen dat die hulp dan het tegenover gestelde tewerk zou brengen. Daarom heb ik weinig hulp gegeven, tenminste, dat dacht ik toen. Na een tijdje bleek dat alleen maar omdat ik er voor dr was, naar haar luisterde en haar advies gaf en gewoon gezellig met dr praatte, ik haar ontzettend veel hielp.
Das ook het enige advies dat k aan anderen geef die willen helpen. Wees er voor hem/haar en laat zien dat je dr voor hem/haar bent.
Tenslotte, uiteindelijk is het aan de persoon in kwestie zelf, niet aan jou.

Heee,

Njah ik heb dus op school even met hem gepraat toen & op msn praat ik wel veel met hem, ik heb hem nog niet gevraagd hoe het nou ging. Niet echt meer aan gedacht !!

Ik zal er nog aan denken!!

xx

Hee ,

Ik ben ontzettend blij & op gelucht, want hij vertelde me net dat hij der vanaf is ..
Njah & ik geloof dat wel, want hij had ook al gezegd dat ie ging stoppen enzo!!

Njah dat wou ik nog maar even zeggen!!

xx

Wel erg goed zo meid dat je hem helpt hartstikke goed die gene had heel veel steun nodig

Ik geef je een dikke vette compliment meid
Maar hoe gaat het veder met die jongen


veel groetjes Loubna

Heee,

Jaah, ik dacht dus dat het wel goed ging, maar schijn bedriegt !!
Hij heeft nu wel steeds gesprekken met onze godsdienst leraar, maar lekker in zijn vel zit hij niet!!
Er word gezegd dat hij nog steeds automotuleert & dat hij mishandeld word door zijn ouders..
Ik weet verder ook niet veel.. Ik vind het nogal moeilijk omdat te vragen, straks is het niet waar & dan zit ik met de boze blikken!!

Maarjah, ik zal wel even met em gaan praten als ik weer naar school moet!!

xx

Ik kan me voorstellen hoe zeer je in tweeën gesplitst bent over dit. Aan de ene kant wil je hem helpen, aan de andere kant wil je hem niet herinneren aan iets dat hij hopelijk heeft afgesloten. Het is een moeilijk pad waarover je loopt. Ik denk dat je het wel zal lukken om langs alle valkuilen en blokkades te komen, die indruk maak je wel.

Is er een andere manier om erachter te komen of de geruchten waar zijn? (Over automutilatie en z'n ouders.) Ik weet niet hoe je dat kan doen, maar zelfmoord is niet de weg om te gaan. Zeker omdat ik gewoon weet dat hij een prima gast is als je hem eenmaal uit zijn schulp hebt weten te halen. Dat soort mensen moet je koesteren, er zijn al veel te veel mensen die niet denken maar gewoon doen.

Het proces is lang, maar als hij inderdaad gesprekken voert, geeft hij ook zelf aan dat het uit de hand aan het lopen is (geweest?), en dat hij ook weg wilt uit de put. Maar dat kan hij niet alleen. Daar heeft hij hulp bij nodig, elk beetje dat hij kan krijgen. Maar vergeet niet aan jezelf te denken. Jij kan hem niet helpen als je niet slaapt omdat je ligt te piekeren of hij nu wel of niet wordt mishandeld. Daar help je hem niet mee, daar help je jezelf niet mee. Simple.

Het probleem is eigenlijk, dat als ik klas uit ga lopen ze gelijk dingen gaan denken, over hem, dat wil ik em ook niet aandoen weetjewel!! Ik bedoel, wat ze over mij denken moeten ze zelf weten, ik negeer dat commentaar toch wel!! Maar als hij echt zulke problemen heeft, neem ik aan dat hij dat der niet bij kan hebben!!

Hij heeft tegen mij toen dus al een keer toegegeven dat hij automotuleert & dat van zijn ouders, njah dat weet ik dus niet zeker, maar ik weet wel dat hij soms als minderwaardig wordt beschouwd, vergeleken bij zijn broer!!

Ik weet, maar hoe moeilijk dat soms ook is!!

Ik herken het ook vanuit mezelf. Heb hier vaak genoeg over nagedacht, nu ook nog heel af en toe . Ik ben ook al een paar vrienden kwijt geraakt hierdoor.

Ik vind zelfmoord niet egoïstisch in eerste instantie. Mensen die veel en vaak roepen dat ze zelfmoord willen plegen doen dat vaak om aandacht te vragen, maar doen het uiteindelijk niet en mensen die er eigenlijk met niemand of bijna niemand over praten doen het vaak wel als ze het echt niet meer zien zitten en bij de meeste mensen komt dit dan ook onverwacht, omdat diegene het er dus nooit over heeft gehad. Dit is natuurlijk niet in alle gevallen zo, maar zo gebeurt het wel vaak.
In een opwelling zelfmoord plegen vind ik wel egoïstisch ja, omdat deze mensen het niet eens overwegen maar gewoon doen. Maar mensen die al hele lange tijd niet lekker in hun vel zitten en waarvan de veroorzakende factor niet verdwijnt zodat ze zich zo blijven voelen. En als deze mensen steeds vaker aan zelfmoord denken en bedenken hoe ze het gaan doen (want Boogschutter er zijn echt wel meer manieren om zelfmoord te plegen dan voor de trein springen), en ook aan de achterblijvers denken (en het daarom misschien nog niet durven) dan vind ik het niet egoïstisch. Want zij hebben het echt zitten overwegen en de voor- en nadelen laat maar zeggen tegen elkaar af zitten strepen. Ze maken een overweging of het leed waar ze zelf mee te maken op weegt tegen het verdriet en de pijn die je mensen aandoet als je zelfmoord pleegt. Wanneer nu het leed voor diegene zwaarder weegt dan het verdriet die hij/zij diegene aan zal doen die achterblijven dan zal diegene hoogstwaarschijnlijk zelfmoord plegen. En dat kan ik me goed voorstellen. En ik weet waar ik over praat.
Zo dit wilde ik even kwijt.

Vinden jullie zelfmoord plegen op zich egoïstisch of vinden jullie het ook al egoïstisch om überhaupt al aan zelfmoord te denken en dit te overwegen???

Groetjes Hanneke

Ik weet niet of je over zelfmoord mag denken in de termen egoïstisch of niet. De persoon die zelfmoord pleegt zal dit doen omdat deze op dat moment de zelfmoord nog als enige oplossing ziet. En dat kan alleen volgens mij als er iets aan de hand is met die persoon.

Een persoon kan zo beschadigd zijn door wat er in het leven gebeurd is, dat het geen andere mogelijkheden ziet of weet dan het zelfmoord plegen. Een stuk realiteitszin is dan verloren gegaan. Adequate hulp bij mensen die signalen tonen dat ze uit het leven willen stappen moeten dan ook goed herkend worden. Dat is mogelijk, maar is niet makkelijk.

Ik denk dat de vraag of het egoïstisch is voortkomt uit een schuldvraag. Is het de schuld van de zelfmoordenaar? denk deze alleen aan zichzelf? Had deze er zelf niet anders mee om kunnen gaan?
Maar ik weet niet of de schuldvraag wel een goede vraag is. Ik zou liever willen weten: wat is er gebeurd dat deze persoon geen andere uitweg meer wist dan de zelfmoord? Hoe bedreigd heeft deze persoon zich gevoeld dat deze zijn grootste persoonlijke waarde, het leven, heeft vernietigd?

Iedere keer als het onderwerp zelfmoord naar voren komt, moet ik terug denken aan een gesprek met mijn zusje die me jaren geleden vertelde dat mijn oudste broer (2 jaar ouder dan ik) ooit op de rand van een flatgebouw heeft gestaan om te springen. Ik wist dat tot op dat moment niet. Mijn zusje had het briefje gevonden en was daarmee de enige van de kinderen die ervan af wist. Mijn ouders zijn naar de plek (die mijn broer in het briefje beschreven had) geraced om hem te helpen. Toen ze aankwamen, kwam hij net naar beneden uit de flat. Tijdens het uitzicht wat heel mooi was, had hij gezien dat er wel nog mooie dingen waren om voor te leven. Nu 14 jaar later is hij gelukkig getrouwd.

Wat een mooi verhaal en wat heb je dat mooi verwoord!
Ik ben het eigenlijk wel met je eens. Ik kan er alleen niet zo goed tegen dat iemand zelfmoord egoïstisch noemt.
Ook dat laatste stukje over je broer is een erg mooi verhaal. Ik ben heeeeeeeeeeel blij dat hij toch in zag dat er nog mooie dingen waren en dus geen zelfmoord gepleegd heeft. Gelukkig is hij nu gelukkig getrouwd.
Bedankt voor het delen van je verhaal

Groetjes Hanneke

@ Swalsky : Zijn je ouders er ook achter gekomen wat de reden was, waarom je broer erover dacht om zelfmoord te plegen ?

Het moeilijke van een zelfmoord is, dat zeker als iemand geen briefje achter laat, het voor de achterblijvers altijd blijft gissen waarom iemand zelfmoord heeft gepleegd. Je blijft met 100 vragen zitten, maar geen antwoord. Daarom lijkt het mij ook heel moeilijk om te signaleren, wanneer iemand geestelijk zo ver is dat hij/zij over gaat tot zo'n daad. Soms, hoe goed je iemand ook kent, zie je het niet aankomen. Sommige mensen praten heel makkelijk over hun gevoelens en andere mensen zijn zo gesloten als een oester. Hoe signaleer je dan dat er iets mis is ? Lijkt mij heel moeilijk.

@boogschutter, ik kan naar de reden raden, maar de echte reden weet ik niet.

Zoals ik al zei: signalen zijn er, maar ze zijn nooit makkelijk.
Soms zijn de signalen voor mensen die er dicht bij staan nog veel onzichtbaarder dan voor mensen die net iets verder af staan.

Uit het leven stappen zonder een briefje of afscheid is voor nabestaande lastig omdat er geen reden expliciete reden is. Maar wanneer is het een goede reden? Voor de persoon die zelfmoord pleegt is de reden genoeg geweest. Voor hem/haar was er geen andere uitweg. Die gedachte ontneemt voor mij de wens om de 'reden' te weten te komen. Feitelijk hebben alle zelfmoordenaars dezelfde reden: ze waren diep ongelukkig en wisten geen andere oplossing.

Het lijkt mij niet alleen heel erg moeilijk om te signaleren, wanneer iemand met zelfmoordneigingen rondloopt, maar ik vraag mij ook af of je iemand van die gedachte af kunt helpen. Vaak weten mensen niet eens dat er wat mis is. Neem bv. de ouders die zichzelf en hun kinderen wat aandoen, wat de laatste tijd vaak is gebeurd. De mensen eromheen zijn vreselijk geschokt want dit was iets wat ze absoluut niet verwacht hadden. Als zelfmoord een impulsieve daad is, kun je volgens mij vrij weinig doen. Dan hebben ik het over de gevallen, van de laatste druppel die de emmer doet overlopen. Er hoeft maar dit te gebeuren, wat voor iemand anders bv. niet wereldschokkend is, maar juist bij die persoon als 'trigger' werkt. Is zoiets wel te signaleren en zo ja kun je zulke mensen dan wel helpen. Ik denk als iemand zich er in vastgebeten heeft en zichzelf er zo van overtuigd heeft, dat het de enige oplossing is, dan kun je als brugman praten, maar krijg je het toch niet uit zijn/haar hoofd. Alleen als deze persoon zich realiseert dat het niet de enige oplossing is, maak je een kans.

@ Swalsky: Jouw broer besefte gelukkig dat het leven de moeite waard was om voor te vechten en hij zag daarom af van zelfmoord. Uiteindelijk is hij heel gelukkig geworden en dat is prachtig.

Het ellendige aan dit onderwerp vind ik alleen, dat al die mensen die zelfmoord hebben gepleegd of het echt serieus overwegen ook gelukkig hadden kunnen zijn of kunnen worden, zonder dat ze het zich realiseerden of realiseren. Het is vreselijk dat iemand zichzelf zo'n kans ontneemt, omdat men dacht/denkt dat men echt nooit meer gelukkig had/zal kunnen zijn.

hier sluit ik me bij aan.

Het ergste is dat een zelfmoordenaar al zijn eigen kansen ontneemt op een andere toekomst. Waarschijnlijk ziet deze die zelf niet meer, anders was het niet gebeurd. Het weten dat er een morgen komt die beter kan zijn dan de dag ervoor is niet voor iedereen.
Als ik dan wel eens berichtje lees over iemand die zelf uit het leven is gestapt, dan kan ik alleen triest mijn hoofd schudden en het erg jammer vinden.

jah dat herken ik ook wel....ik word ook vaak gepest omdat ik een albino ben....en door dat pesten ben ik ook aan zelfmoord gaan denken....ik heb al heel vaak op het punt gestaan om zelfmoord te plegen alleen op dat moment durfde ik het opeens niet meer....maar ik denk er nog steeds vaak over om zelfmoord te plegen...

Hoi Jo*anne,

Allereerst moet ik zeggen dat we het hier op dit forum het alleen hebben over het onderwerp 'zelfmoord' in kader van pesten. Indien iemand met deze gedachten rondloopt, adviseren we altijd: ga alsjeblieft naar een professioneel iemand toe om er over te praten: een huisarts, schoolarts, Jeugdzorg, riagg, school councelor, vertrouwenspersoon, mentor, kies er een uit, maar praat er over.

Verdere reacties zul je vanuit de crew hierop niet krijgen. Het is namelijk tegen de regels van het forum.


Over het pesten zelf en je er heel erg ongelukkig door voelen daar kunnen we met ons allen over mee praten. En ik denk dat je daar ook een luisterend oor voor zult vinden. Misschien lucht je dat dan ook op waardoor je iets beter in je vel kunt komen te zitten, of misschien hebben we wel tips zodat er iets tegen het pesten zelf gedaan kan worden.

Swalsky

dag allemaal,

ik wou even wat toevoegen aan jullie gesprek. ik ben hier misschien wel niet zo lang maar ik weet waar ik het over heb... aan jullie reacties te zien hebben jullie zelf nog nooit voor dat punt gestaan om een einde aan je leven te maken. sorry als ik het wel fout heb, maar dat lijkt me erg onwaarscheinlijk..., maar goed.. ik kan jullie vertellen dat veel mensen juist aan hun omgeving denken om dat moment....aan wat ze hun omgeving aandoen/ verteld hebben of belooft hebben, die ze in hun leven niet waar hebben kunnen maken....vaak zitten mensen in een groter dilemma, die jullie je niet voor kunnen stellen... de pijn die je als eerste zelf hebt en die je daarmee anderen aan doet.. want dit heeft namelijk wel invloed op je denken en de gevoelens die je uit..... dit maakt het ook waardoor je, je voor je goevoel anders voeld dan andere mensen....alles wat je mee maakt neem je mee in je denken en in je gevoelens en in je denken.. doordat iedereen andere dingen mee maakt.. denk je ook niet altijd het zelfde als andere mensen. doe je dit wel... zoek dan verder....dan zul je waarscheinlijk een soort gelijk iets hebben mee gemaakt van de ene af van de andere kant van het verhaal....maar de heftigheid en het taboe op bepaalde dingen kunnen er voor zergen dat je, je heel erg eenzaam gaat voelen....door te zeggen dat zelfmoord egoïstisch is werk je mee aan een taboe, misschien bewust of ook niet maar denk er maar eens over na. het maakt andere mensen heel erg moeilijk om er over te praten als ze het zelf hebben mee gemaakt als andere mensen al zeggen dat ze niet aan andere mensen denk of rekening hoed met hun gevoelens...en zelf aanstellerij... ik kan er niet in komen hoe je dat kan zeggen...mensen die dit doen denken waarscheinlijk nergens anders aan dan aan andere mensen is het wel niet in de zin wat anderen hun hebben aan gedaan hun hele leven is het wel wat ze anderen aan gaan doen... overigens ben ik er van over tuigd dat niet iedereen zich voor een trein trem etc. wil gooien... er zijn genoeg andere dingen die mensen kunnen doen zonder dat het heel erg openbaar ten toon word gesteld....dit komt statisties dan ook vaker voor dan dat menzen zich voor een trein tram etc. gooien.. alleen omdat het in een taboe sfeer zit word er niet veel ever gepraat en zul je ook sneller denken dat mensen zich voor het gemak voor een trein gooien....
nog een tip. denk goed na over wat je hier zegt... ook al is het misschien je mening.. is het soms handiger er over na te denken of je zelf de situatie kent/gezeten hebt en er dus op een goede manier over mee kan praten...

verder denk ik dt het heel erg goed is om met die jongen hulp te zoeken....en wees niet bang om veel vragen te stellen.. als hij je al zo veel heeft verteld heeft hij juist wel behoefte aan serieuze gesprekken en niet aan gesprekken over het mooie weer.....als hij die behoefte nemelijk niet had was hij er waarscheinlijk nooit over begonnen...
vraag gerust om de achterliggende redenen en wat hij op bepaalde momenten voeld en over dingen die je nmisschien zelf niet snapt...hij vertrouwd je en wil graag zijn verhaal krijt.. hij heeft nix aan mensen die hem niet begrijpen of bang zijn dingen te vragen....
maar laat altijd goed merken dat je voor hem klaar staat en hem niet laat vallen wat hij ook verteld. denk of wat er ook gebeurd... dat is vaak genoeg... het eerste stapje vertrouwen is er al vanaf zijn kant... laat nu van jou kant zien dat je graag meer van hem wil weten...een luisterend oor is ook vaak een vragend oor....maar dat oor moet niet veroordelen...maar aan horen.... dat is het gehele punt.....dit zoeken mensen ook vaak... vragen stellen preekt ook vaak het eis om meerdere dingen te vertellen....diepere dingen....
maar ga vooral zo door. in iedergeval erg toff on te zien dat je hulp vraagt bij jou hulp....
laatste tip...mensen zitten vaak met diepere problemen dan ze je als eerste vertellen dus zoek door naar de oorsprong.. en neem van mij aan... zlefbeschading is een soort van verslaving.. en daar kom je niet zomaar van af.. dat kan zelfs na jaren weer de kop opsteken...dus wees er verdacht op.....als er mensen mijn verhaal niet snappen.... wees niet bang om uitleg te vragen...
P.S. ik heb gezien dat veel mensen er belang op stellen om er bij te zeggen dat het een mening is....die ze hier uiten.... misschien moeten mensen er maar eens over na denken dat dat bij alles is wat ze vertellen.....dus een discussie over of je het wel of niet vind...is eigenlijk een beetje onzin...(als je naar mijn mening vraagt..hahahahha)
het is een forum waar we allemaal op zitten.. als iedereen er altijd bij gaat zetten dat het een mening is en dat ze recht hebben op vrije menings uiting is het einde zoek....overigens zit iedereen hier met be beste bedoelingen en niet om elkaar af te vallen of te becritiseren maar om juist elkaar te helpen....of ben ik hier als enige met die opvatting...

ik hoop dat jullie mijn verhaal snappen.. zo niet hoor ik het wel....ik blijf het gespannen volgen..

denk er goed aan:
alles komt goed aan het eind, en als het nog niet goed is, is dat gewoon het einde nog niet...

eej
ik heb ook regelmatig last van zelfmoordneigingen
ik ben ook manisch depressief
soms gaat het een tijdje goed maar daarna gaat het weer super slecht
mijn vriendinnen hebben niet zo een besef wat voor een impact pesten op je leven kan hebben
ze vindenn me zielig doen maar ik kan er gewoon niks aan doen als ik van die momenten heb dat het slecht met me gaat
dan gaat het ook heel erg slecht met me en dat zie je meteen aan mij

groetjes angela

wat naar dat je vriendinnen niet de moeite doen om je te begrijpen zeg. Misschien zou je ze gewoon eens uit kunnen leggen hoe het komt dat je je af en toe niet al te vrolijk voelt, dat het niet is om zielig te doen, dat het niet hun schuld is, en dat het uiteindelijk vanzelf weer over gaat.

desnoods schrijf je het in een briefje of mailtje, dan kun je jezelf meestal wat beter verwoorden en kun je er ook geen dingen uitflappen waar je achteraf misschien spijt van kunt krijgen.

succes!

Jah, ikzelf heb ook moordneigingen gehad. het kwam vanwege het pesten. Ik zit nu nog steeds in de basisschool, gelukkig is het over 1/2 weken het pesten afgelopen en ga ik naar de middelbare school.