Nou ben ik op t forum meestal behulpzaam, maar nu heb ik ff zin om vanalles neer te typen.

scheldwoorden zet ik maar als sterretjes neer, om ruzie met de mods te voorkomen.

Tis Ver*** toch niet normaal meer. Elke keer als ik wat leuks in ogen heb, wordt ik belemerd door anderen. Vooral door me ouders: nee spaar er maar voor, nee dit nee dat nee zus nee zo. Ik wordt er echt schijtziek van. Denk ik het eindelijk eens goed te hebben, nee hoor dan belemmeren ze er me weer in.

Mensen menen dat ze precies weten hoe andere mensen dingen kunnen en niet kunnen. Leraren ompraten, ik zeg dat me dat wel zal lukken, zegt een andere: lukt je toch nooit, heb ik al geprobeert. Ze belemeren iets waarvan ik zeker weet dat ik het kan. Nee ik word ver*** weer als een mindere beschouwd, zoals al jaren, zoals al fu*** 17 kl***tejaren

Ik wou dat ik ergens anders kon wonen, zonder al dat gezeur om me kop heen. Was er maar eens een plek waar mensen met fatsoenlijk praten het eens worden, en niet doordat er eentje zegt zo moet het, en zo zal het zijn.

Ouders, leraren, mensen die menen dat ze wat zijn. Het zijn gewoon een stel dictatoren die alles egoistisch naar zichzelf toehalen. Alles wat in hun voordeel werkt, daar werken ze aan mee, werkt het in hun nadeel dan verzetten ze zich of word je bestraft.

Ik haat het om altijd maar als de mindere beschouwd.
Ik was de lelijkste van ons 3 de eerste paar maanden van me leven.
Ik word altijd als laatste gekozen bij gym
Als ik iets op mijn manier doe, is het nooit goed volgens anderen
Als ik iets moest doen maar er door meerdere dingen gewoonweg geen tijd meer voor heb gehad moet iedereen me maar weer afkafferen.
Ze vinden dat ik op me broer begin te lijken, ja goh das schijnbaar de enigste methode waarop ik hier thuis wat gedaan krijg (agressief tegenwerken)

Ik blijf nog altijd in een slecht humeur, omdat ik ver*** niemand kan vertrouwen omdat elk individu mijn vertrouwen heeft geschaadt. En daardoor schrijf ik hier niet alles.

Misschien is het bovenstaande voor jullie allemaal onduidelijk. Maar mijn manier van uiten is nou eenmaal zo. Als ik alles zou neerschrijven wat me dwarzit over me hele leven, is er helemaal geen draad meer aan vast te knopen voor anderen.

Daarom schrijf ik dat niet op, ik ken er toch niks mee, en wie wel, ook niemand. Ik denk dat ik dan des te eerder tot de conclusie kom dat ik nergens voor dien.

Beste painkiller.

Ik begrijp je helemaal.
Ik werd ook altijd als laatste gekozen bij gym enzo.

Als je mij zou zien zou je nooit denken:
Die word gepest. maarja

ik zou zeggen. ze zijn zelf k*tkindere die het
andere slecht proberen te maken

Groetjes Liefmeisje

wbt. de botsingen/frustraties thuis, is het niet mogelijk om rond je 18e op kamers te gaan? Of desnoods 19 of 20, maar dan is er iig iets, een rustpunt, waar je naar uit kan kijken, en waar je je eigen regels kunt bepalen

De bedoeling is dat ik de havo afmaak (nog 1,5 jaar) en daarna in tilburg of nijmegen of verder op zelfstandige kamers ga. Ik ben dan bijna 19, maar het is allemaal niet zeker omdat het op school nu ook niet echt top ga. Gezien ik van het vmbo afkom heb ik maar 1 kans om de havo te halen. Zou ik dit jaar niet halen, dan kan ik stoppen met de havo, en zal ik naar het mbo moeten. Dat is ongeveer 2 a 3 jaar langer hier thuis zitten. De kans is dan wel groter dat me broer en me zus binnen die jaren ook het huis uitgaan (of worden gezet) Waardoor ik wat meer ruimte krijg. Ook van me ouders.

Ik heb me afgelopen weekend weer flink kwaad zitten maken, ik mocht niet naar amsterdam (ik zou met iemand meerijden) naar de kermis op het westerpark. Mocht niet, vonden ze te ver weg (ik ben verder duitsland in geweest) ze kenden de persoon die me meenam niet (ik wel, al ruim een jaar inmiddels) en ze vonden het te kortdag(ik vroeg het zaterdag, ik zou zondag gaan, ik ken er niks aan doen als iemand me dat zo laat pas vraagt) Ze behandelen me vaak alsof ik een kind van 12 ben.

Er zijn genoeg mensen die het thuis slechter hebben dan ik, zoals met zakgeld en wat ik allemaal mag. Maar ik haat het verschrikkelijk. Ik hou van vrijheid en kan er niet tegen als iemand me gaat commanderen of belemmeren overal in.

Groet

Kun je niet ook op kamers gaan als je aan het MBO gaat studeren dan? Niet om van het ergste uit te gaan natuurlijk, maar misschien geeft je dat ook ergens weer wat lucht. (ook al haal ik jaar niet, de straf zal niet zijn dat ik dan meteen jaren langer thuis zal moeten blijven wonen ) Begrijp je wat ik bedoel?

Nee, me ouders vinden dan de afstand te kort (die mbo school zit in sittard, ofwel das nog dichter bij dan waar ik nu zit en daarbij is het net zo ver als me voorgaande middelbare scholen.)

En dan zijn de reiskosten een stuk goedkoper dan de kosten van een kamer enzow. (ja een groot deel wordt betaald door me ouders)

Denk niet dat dat feest doorgaat.

We zien wel wat het brengt...

Groet

JIJ maakt toch de keuze om op kamers te gaan? Daarbij weeg JIJ toch de voor- en nadelen tegenover elkaar af, en doen je ouders dat niet voor jou? Dit is dan toch jóúw eigen volwassen beslissing?

Of zie ik dat nu heel verkeerd?

Als je goed leest, dan zegt hij dus dat zn ouders betalen. Zodra zn ouders dat niet doen, is het dus erg lastig om het op te brengen.

Er kan altijd geleend worden bij ibg. Al is dat niet voor iedereen even ideaal, wanneer thuissituatie niet op en top is, lijkt me dat toch wel een zekere oplossing. Of werken naast studie, is op hbo vaak goed te doen wegens weinig college. Vaak wel minstens één dag in de week vrij etc.

Niet iedereen zit er op te wachten om het leven te beginnen met een lening. Is opzich ook een redelijk domme oplossing. 4x12x350 is al snel een enorm bedrag. (16.800 euro). Als MBO4/HBO starter op de arbeidsmarkt is dat een netto jaar salaris.

Daarnaast is het handig om te weten dat je het ook zonder werk red. Als student wordt je er net zo makkelijk weer uitgesmeten als dat je bent binnen gekomen. Daarnaast heb je stages. En ik kan je vertellen dat 3-4 uur werken na een 40-50 urige werkweek @ stage redelijk opbreekt. Dat komt je opleiding niet ten goede.

Het probleem hierboven beschreven is dus opzich niet heel raar.

Ik zei net ook, dat het niet ideaal is om te lenen, maar wanneer je het thuis echt niet naar je zin hebt en je welzijn er op vooruit gaat door het huis uit te gaan, is het zeker de moeite (ook met lening), in mijn ogen.

Mssn met een weekendbaantje dan, dan is er vaak geen stage. Mogelijkheden genoeg.

Als IK die keuze maak vinden MIJN OUDERS dat geen volwassen beslissing, omdat ze mij niet als een volwassen zien en behandelen.

Dat doet dus de das om.

Mijn ouders zullen heus wel een deel betalen, de studie betalen ze, en van de studiefinanciëring die ik dan krijg voor uitwonende zou een groot deel van de kamer betaald kunnen worden. Maar me ouders proberen me echt thuis te houden als ik op een mbo school zou zitten (haal ik de havo niet, moet ik naar mbo)
De mbo scholen zitten namelijk allemaal in limburg, en met een ov-jaarkaart die je op je 18e krijgt als je studeert, kost het me ouders dan niets extra's meer.

Maargoed, ik zie wel wat er gebeurt, eerst dit jaar afmaken, en wat er dan moet gebeuren zien we wel.

Groet

Idd, eerst maar eens kijken hoe het gaat lopen en gewoon hard je best doen op de havo. Succes!

Hoi hoi,

Ik ken dat wel. Altijd als minderwaardig worden behandeld. Dat is echt een naaistreek. Mijn klasgenoten doen het ook wel. Dat haat ik, aangezien ik net zo oud en miss nog wel volwassener ben dan zij zijn. Mijn ouders doen het ook, maar positief (!) terecht ze zijn immers veel ouder. Het verschil is dat ik een goede discussie kan aangaan met mn ouders. (Mn vader wint altijd, want die is helaas goed in discussiëren.) Ze geven wel altijd aan dat ze achteraf gezien ongelijk hebben. Het loopt nooit hoog op bij ons. Ik ben nou eenmaal gemoedelijk, hoewel heel eigenwijs. Wanneer ze achteraf aangeven dat ze het fout hadden of wanneer ik er van overtuigd ben geraakt dat zij gelijk hadden. Geeft dat toch het gevoel van een gelijkwaardige positie.

Zit je nog steeds in deze situatie? Heb ik het fout begrepen of gaat de rest van je familie ook tegen je ouders in? Zo ja, is dat niet een teken voor hen dat ze miss anders met jullie moeten praten?

Sterkte! Succes op de HAVO.

vooral me broer gaat tegen me ouders in, hij heb een stoornis (PDD-NOS) en daardoor denkt ie volgens mij ook dattie alles mag. (maakt misbruik van dattie een stoornis heb)

Me zus is niet zo, alhoewel ze af en toe wel ruzie heb met me ouders, omdat ze gelijk heb en t nie krijgt (we mogen ons niet bemoeien met het gedrag van me broer en hoe me ouders daarmee omgaan, want me ouders laten t gewoon gebeuren) Maar dat is nu ook aan het minderen.

Met de rest van de familie heb ik bijna geen contact. Die wonen vrijwel allemaal in zeeland. En ik ken ze dus niet echt goed.

De situatie blijft slecht.

Op school gaat het nie lekker (men meent weer dat ik fout bezig ben... dat ze eens naar zichzelf kijken, net zoals me ouders dat eens moeten doen) punten zijn niet al te best (k word ook schijtziek van al dat gezeik, niet alleen thuis maar ook op school. Mij commanderen werkt namelijk nogal averechts.

Ik heb op school wel een andere persoonlijkheid dan thuis, maargoed, ik ben nou eenmaal zo ingesteld. K ken eigenlijk niet mezelf zijn, doordat mensen me belemmeren erin, beter gezegt me zo erg vernederen dat ik t niet meer doe om te voorkomen dat ze daar weer commentaar op gaan leveren.

Enigste waar ik helemaal in opga is me hobby de Kermis, maar dat word me ook alweer verboden zo ongeveer doordat me punten niet al te best zijn.

Nja, dat was t zo'n beetje

Groet

Ik snap wat je bedoelt, met gym is dat in iedergeval niet bij mij zo..

Maar mensen moeten zich altijd overal mee bemoeien, wat heb ik daar een verrekte hekel aan, altijd maar, dit is beter voor je, als je dit doet wordt je niet ziek, als je zo door gaat kom je niet eens op het VWO, op zo'n moment heb ik zoiets van, SO *PIEP*ING WHAT?! Is dat het enige wat jullie kunnen, je kind lastig vallen belasten met een nog grotere druk zodat ze het VWO zal halen?? Nou als ze zo door gaan gaat dat dus niet eens lukken alleen maar omdat ze de druk op mij alleen maar vergroten, oh bah wat een gezeik heb ik weer, maar ik moest et gewoon even kwijt ..

En ik lees net de laatste reactie van jou, nou zoiets heb ik dus ook.. En alleen omdat je cijfers niet goed zijn worden allerlei dingen je ontnomen gatverdamme, wat heb ik daar een bloedhekel aan!!

xx

meestal probeer ik gewoon me eigen leven te leiden. Me hobby wordt me eigenlijk afgenomen, maar ik ga morgen toch weer naar zuid duitsland. Lekker weg van dat gezeur altijd.


Metallica?

Nee maar het blijft kl*te. Me ouders zijn gelukkig vant weekend weg. Me ma is vooral degene die me overal in belemmerd, ben blij dat die een week op vakantie was. Van me pa krijg ik gelukkig veel meer gedaan.

Maar druk ophogen heeft vrijwel altijd een averechts effect, behalve als je het voor jezelf doet. Maar ook dat laatste kan averechts werken. (overspannen)

Waarom zou jij naar het vwo moeten? tis toch JOUW leven, niet die van je ouders? Jij ken nog altijd kiezen wat je wilt doen later. Zij niet. Grote kans dat je ouders willen dat je een hogere opleiding krijgt dan zij, zodat ze zelf ook een gevoel krijgen van we hebben het goed gedaan.

Wel klote dat je hobby wordt afgenomen !! Jah, is ook wel lekker, ik zal overmorgen (waarschijnlijk dan) naar 2 vriendinnen toe te logeren, even naar het bevrijdingsfestival, even lekker rocken enzo, is ook wel even leuk he!! Veel plezier in Duitsland he!!

Haha, jaah inderdaad Metallica!! Btw. ik luisterde zonet een liedje vn Simple Plan - Me Against The World, moet je maar is luisteren, ik vindt het echt een geweldig nummer, echt van ik ben mezelf daar heb jij niets over te zeggen, je kan me toch niet veranderen!!

Hmm, bij mij is het eigenlijk mijn vader die de eisen aan mij stelt, ze zijn wel aardig hoor daar niet van, maar wat school betreft zijn ze F*ucking streng, om je blauw aan te ergeren!!

Ik wil opzich wel naar het vwo, maar als ze mij zo belasten met dat ik moet gaan leren, dan ga ik stressen en wil het juist nog minder & er zijn leraren die zeggen dat ik niet zo afwezig moet zijn in de klas en beter aan het werk moet gaan, jaah dan denk ik gaan jullie dan even wat leukere lessen geven weet je wel!!

Nou, ik denk juist dat ze willen dat ik mijn diploma haal op minimaal vwo niveau, mijn vader heeft Gymnasium gedaan (kon ik ook maar had der geen zin in, ik weet het heel dom ), maar hij heeft zijn diploma niet gehaald (weet niet wrm, boeit me ook niet zo heel veel) & mijn moeder heeft havo/vwo gedaan, ik denk dat ze gewoon van mij verwachten dat ik net zo als hen wordt, nou ik ben niet zoals hen dus dat gaat ook niet lukken alleen betwijfel ik het soms of zij dat wel beseffen..

Maar in ieder geval Heel Veel Plezier in Duitsland!!

xx

Heej!

Wat rot allemaal!! Heb je nog een beetje steun aan je zus? Of heb je aan haar helemaal niets?
Commanderen vind ik helemaal fout. Tuurlijk werkt dat niet! Heb je helemaal gelijk in. Vragen is iets anders...

Afstraffen op cijfers is psychologisch helemaal fout! Wat jmmr dat sommige ouders dat niet zien...

Ik vind dat je mag zijn zo als je bent!
Sterkte alle twee!!

Nadie

Als ik iets NIET snap, is het wel de psyche van de mensen die vinden dat je per sé x, y of z moet hebben gedaan om iets te zijn. Ik vraag me af of ik het wel wil snappen, at that. Wat maakt het uit wat je hebt gedaan, je bent een MENS, first and foremost. Dat alleen al is een gemeenschappelijk iets met anderen dat enorm veel zegt, de rest is in feite ondergeschikt hieraan. Helaas is niet iedereen het hier mee eens, en zijn er mensen die gewoon zich superieur voelen om helemaal geen reden, behalve schooltype. Ik doe tweetalig, en veel mensen zien zich een beetje als de elite... Maar ik ken mensen op de HAVO die misschien qua leren wat minder goed meekunnen dan mijn klasgenoten, maar die echt qua hersencapaciteit niet onderdoen voor ze. Maakt dat ze beter of slechter? Nee, geen van beide.

Likewise, ik kwam laatst iemand tegen die van school is gestuurd. Long story short, maar hij had gelachen tijdens een minuut stilte voor een overleden leerling. (Wat op zich niet heel hoog op de lijst van 'smart things' staat, maar goed.). Geen leuk verhaal, iig. Punt is, naast dat ik behoorlijke twijfels heb over het handelen van de school in zijn geheel. (Wat samen te vatten is als "Kijk ons eens goed en leuk en meelevend doen."), ik van de 3 mensen die ik heb verteld over deze ontmoeting, 2 negatieve en 1 neutrale reactie kreeg. "JE gaat toch neit om met zo'n lozer?" is een letterlijke quote uit mijn chatlog van MSN. Wie ben jij om te beslissen met wie ik omga? It's my life, en dan heb ik het niet over het nummer van Bon Jovi. Ik beslis met wie ik omga, en over het algemeen moet je me d'r maar op vertrouwen. Natuurlijk, dat ben ik, en ik ben niet van het type dat in zeven sloten tegelijk loopt, maar je kent me al 6 jaar, dan moet je dat toch weten. (Over degene die ik citeerde.).

Ouders, first and foremost, moeten pogen hun kind te steunen in wie hij is, om zijn of haar eigen identiteit te ontwikkelen. En ik durf ten zeerste te betwijfelen of het handig is om een puber / jong-volwassene een negatieve reinforcement te geven die over kan komen als "Als je x niet doet, ben je dom.". (Al generaliseer ik nu wel ff op leeftijd, maar soit.). Je bent wie je bent, en daar kan je weinig aan veranderen. Tuurlijk, je ouders verwachten wel wat, maar het is nutteloos om daar alles op te baseren, zoals sommige andere mensen wel eens doen. Als je zo'n iemand als ouder hebt.... Mijn oprechte deelneming.

Daar dacht ik eerst wel aan, aan dat nummer , Mooi nummer btw.

En ik vind dat je gelijk hebt met dat anderen niets voor je moeten beslissen of zich gewoon nergens mee moeten bemoeien.

Vanmiddag ook, ik had ruzie met een jongen, werd er commentaar geleverd op mij, ik zei nou joh waar bemoei jij je mee & dan ben je ineens raar.. Het is toch nog steeds mijn keus met wie ik ruzie maak, mijn leven & mijn beslissing wat ik zeg??