Hallo,
ik ben gaby, 16 jaar. Het heeft niet echt te maken met pesten, maar ik moet gewoon even me verhaal kwijt en ik wil graag raad. en ik wist niet op welk ander forum ik anders moest kijken.
Ik heb sinds kort een vriend van 19 en daar ga ik regelmatig naartoe, vooral nu omdat ik vakantie heb, Maar mijn moeder doet ZO moeilijk.
Ik heb nooit echt een goeie band met haar gehad sinds dat mijn vader en zij gingen scheiden. ik kon toen ook nog niet kiezen dat ik bij mijn vader of moeder wilde wonen omdat ik nog 5 was. maar ik heb zo'n stoot gehad toen. en ik heb me sinds die tijd altijd al afgeweert van mijn moeder. waarom, dat weet ik niet.
Maar in ieder geval. Ze verbiedt mij echt alles, en dat terwijl ik al 16 ben. ik mag wel uit. maar dan kom ik bijvoorbeeld 5 minuten te laat thuis. Hoppa, 4 weken uitgaansarrest. zei ze zelf: je gaat in de weekenden niet uit. Nu ben ik dus in die 4 weken huisarrest en ik ben al drie weken lief, ik heb niks verkeerds gedaan en nog zeg ze dat ik grote mond heb en dat niet verdien.
maar het probleem is. omdat ik blijkbaar heel de week savonds weg was ( en gewoon om 11 uur weer thuis, op tijd ) mag ik niet naar het feestje van mijn vriendje. En dat vind ik echt ZO rot, misschien dat jullie het niet begrijpen omdat het niet erg lijkt. maar dan moet ik hem ook weer teleurstellen en dat vind ik zo erg. en dit is niet 1 keer. ze doet dit altijd. ik heb echt al vanalles geprobeerd. maar ik kan het nergens kwijt en ik weet niet meer wat ik moet doen. ik wil vanavond echt zo graag weg. weten jullie geen manier om toch haar over te halen?

alvast heel erg bedankt!
kus Gaby

Als ik het goed begrijp zit je dus dit weekend aan het einde van je 4 weken huisarrest? Dus dan zou je als het huisarrest over zou zijn gewoon weer uit mogen gaan?

Ik zou met je moeder gaan praten. Schrijf voor jezelf op hoe je het wil brengen (dus dat je 4 week rustig bent geweest, nooit te laat bent geweest en lief bent geweest) en breng het op een rustige manier. Leg haar uit dat je het erg belangrijk vind om bij het feestje van je vriend te zijn (want dat is het ook, het is je vriend) dat het in het weekend is (waardoor het dus niet bijvoorbeeld met je schoolwerk in de problemen komt) en dat de huisarrest over zou moeten zijn nu.

Als ze iemand is die vaak tijdens een gesprek dingen gaat weerleggen (of zeggen dat ze niet juist zijn, of boos worden ofzo) vraag dan aan het begin van het gesprek dat je het graag over een serieus iets wil hebben en dat je graag hebt dat ze eerst je hele verhaal aanhoort en dat ze dan mag reageren.

Nee, ik zit nog middenin mijn huisarrest ik heb na dit weekend nog 1 week. maar ik zal tijdens het eten nog maar een keer proberen.
maar ze word wel snel kwaad en laat me niet uitspreken. en dan ga ik ook erover heen praten en dan eindigt het meestal weer op ruzie.

Tja dan alsnog kan je praten erover, dat je tot nu toe heel rustig bent geweest en altijd op tijd bent geweest (als 11u idd afgesproken was kan je dat zeggen, zovan ja ik moet om 11u thuis zijn, nou dat was ik)
Maar dan idd vragen of ze wil wachten totdat je het hele verhaal hebt verteld. Desnoods zeg je dat je het moeilijk vind om over te praten omdat je verwacht dat jullie ruzie gaan krijgen en dat je graag hebt dat ze luisterd voordat ze reageert.

succes ermee iig.

Hoi Gaby,

Wat enorm vervelend dat je niet naar dat feestje mag! Ik had vroeger thuis welliswaar geen huisarrest maar ik mocht lang niet naar alle feestjes dus ik weet hoe wanhopig je je dan kan voelen....

Als je moeder niet voldoende naar jouw verhaal luistert, kan je haar dat (op een rustige manier!) vertellen. Ik heb ook nogal de neiging om snel te reageren op wat mijn kinderen zeggen, maar ik kreeg lange tijd de reactie van mijn kinderen: "Jemig, jij laat mij echt nooit uitpraten!" Het heeft mij wakker gemaakt en ik luister nu wel eerst naar hun verhaal. Zij vertellen mij dan waarom ze graag iets willen, ik vertel hen wat mijn bezwaren zijn. Als zij mijn bezwaren weten, kunnen we vaak samen een oplossing vinden om het voor zowel hen als mij op een accoordje te gooien.
Als je moeder zegt: 'je mag niet omdat ik dat zeg' (zo'n opmerking waar je echt niets mee kan), zeg dan dat je haar bezwaren graag wilt begrijpen zodat jullie het er samen over kunnen hebben.

Naar jouw moeder toe kan jij misschien ook een beetje begrip tonen. Ik kan mij voorstellen dat zij het echt vervelend vindt dat jij te laat thuis komt. Ik ben ook erg streng op thuiskomtijden. Ik weet hoelang zij onderweg zijn van A naar B. Als dat langer duurt word ik ongerust en ben ik bang dat er iets ergs gebeurd is. Ik heb met mijn kinderen de afspraak dat zij even bellen als ze het idee hebben dat het iets later wordt. Zo kunnen zij gerust uit gaan en kan ik met een gerust hart thuis wachten.

En wat betreft dit komende feestje: vraag aan je moeder of je mag bewijzen dat je je nu echt aan de regels gaat houden. Maar verbreek dat vertrouwen dan niet he!

Succes ermee!

It's me