Well, ik weet niet zo goed hoe ik dit moet gaan vertellen. Ik ben heel slecht in verhalen typen, omdat ik me dan een soort schizofreen voel.
Voor de mensen die niet weten wat een androgyn persoon is: http://nl.wikipedia.org/wiki/Androgynie
Lol. Voor de mensen die niet willen lezen zal ik vertellen hoe ik me voel;
Zich androgyn uiten: een persoon die uiterlijke kenmerken vertoont van het andere geslacht, zonder daarbij volledig door het leven te gaan als iemand van het andere geslacht (zie hiervoor transgender). Dit kan geuit worden door middel van zijn/haar kleding, make-up en/of gedrag. Soms komt het voor dat iemand een androgyn uiterlijk heeft, alleen als reactie op het heersende modebeeld of als rebelse houding
Zich androgyn voelen: een persoon die zich niet mannelijk en niet vrouwelijk voelt, zich juist mannelijk čn vrouwelijk voelt of iemand die gevoelsmatig tussen beide seksen staat.
Dat dus. Ik voel me geen meisje, niet erg tenminste. Ik draag mannenkleding, mannelijke dingen. Ik voel me aangetrokken tot beide kanten, al begin ik erg naar het vrouwelijke schoon te verlangen. Ik weet niet wat het is. Ik wil het een fase noemen. Ik wil niet deze "fase" doorstaan.

Androgyn. Ik vind haar geweldig, al is het niet mijn rodemodel. Ze is mooi en ze durft mannelijk te zijn, terwijl het echter een vrouwtje hoort te zijn. Ik durf niet zo te zijn en ik wil het ook niet.
Ik heb met een vriendin gepraat over dat ik mannenkleding wil kopen en dat ik het aandoe en ze vatte het op alsof ik gek was. "Wat moet jij nouweer met mannen kleding?!" ik voelde me bijna vernederd. Ik durf niet zo te zijn ik wil deze "fase" of kant van mezelf niet hebben en ontdekken. Waarom? Omdat ik al gepest wordt met kleine dingen waar ik niets aan kandoen en het niet uit wil lokken. Ik wil een meisje zijn een echt meisje en geen meisje dat het liefst rondloopt in jongens kleding en zich daar fijn in voelt. Een jongen wil ik ook niet zijn, een echte jongen. Ik weet het niet en dat haat ik. Ik haat mijzelf hierom.
Een actrice mijn rolemodel? Haha. Ja, hoe triest ook. Ik ben verliefd op haar. Een zij. Waarom? Ik wil geen puberaal meisje zijn dat verliefd wordt op artiesten of acteurs/actrices. Dat had ik vorig jaar en zo ben ik niet meer. En als het dan ook nog eens een vrouwelijk figuur is. Ik wil dit niet.
In de serie ; The L word. Speelt ze Shane een androgyn persoon, ze is niet vrouwelijk, vind ik.

Ze is het prachtigste wezen dat ik ooit heb gezien. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, misschien komt het door haar? Ik hoop het. Als ik het zat ben dan ben ik niet meer zo, toch?
Hoe kan ik dit nou oplossen? Want ik wil niet gepest worden, niet meer.
bedankt voor de mensen die dit nog willen lezen, alleen al omdat het misschien een zaak wat nergens opslaat is.