Hallo,
Ik ben nu 15 jaar en word al jarenlang gepest. Het begon in groep 2
toen ik na een andere basisschool heen ging. Ik kwam in de nieuwe klas
en al meteen begonnen ze me uitteschelden omdat ik rood haar heb en toen die
tijd nog een bril en ik was de kleinste uit de klas. Ik kwam vaak huilend thuis en vertelde wat er aan de hand maar mijn ouders waren toen zo van schelden doet geen pijn. In groep 3 kwam ik bij mijn broer in de klas aangezien deze bleef zitten het pesten werd hierdoor even minder omdat hij voor mij opkwam tot het moment dat ze hem ook gingen uitschelden toen stond ik er weer alleen voor. In groep 7 hield het opeens op het bleek dat je meester die we toen hadden het erover had gehad met de klas omdat het zo niet verder kon dat schooljaar was geweldig voor me. Ook in groep 8 had ik op school nergens last van maar buiten school om nog steeds.
Toen ik na de middelbareschool ging dacht ik ervan af te zijn maar nee nog steeds hoorde ik rooie etc. Ik kreeg toen wel een paar vriendinnen met een groepje van 6 meiden zaten we altijd bij elkaar tegen hun vertelde ik ook mijn verhaal maar ze vonden dat ik me er niets van aan moest trekken en het maar moest negeren andere mensen snappengewoon niet hoe erg het is. Het werd zelfs zo erg dat ik liever omliep dan dat ik langs bepaalde mensen moest lopen die me uitscholden.
In de 2e klas werd het allemaal veel minder en in de 3e klas toen ik na een ander schoolgebouw moest hield het zelfs op. Dat schooljaar maakte ik ook vele vrienden dit jaar ging ik ook verhuizen ik bleef wel in de zelfde plaats wonen. Ondertussen woon ik hier meer dan een jaar en heb ik eigenlijk maar 2 nieuwe vrienden gemaakt dit omdat ik gewoon niet meer genoeg zelfvertrouwen heb om op mensen af te stappen.
Het 4e jaar begon het examenjaar alles begon perfect totdat ik ongeveer 2 maanden terug heel hard door de gang hoorde kankerrooie alle herinneringen aan de rotjaren kwamen weer boven terwijl het net weer helemaal lekker met me ging. Eerst deed maar 1 jongen het maar ondertussen beginnen zijn vreindjes enzo er ook al mee andere meiden die eerst zelfs mijn vriendinnen waren lachen er om.
Maar nu komt het ergste in een gastenboek waren paardagen geleden allemaal hele erge berichtjes gepost over mij het ging echt te ver. Ik durfde maandag niet na school dinsdag ben ik toch maar weer op de fiets gestapt toen ik vrij was en ik na mijn fiets liep zag ik dat hij gewoon vernielt was het ging me te ver. Mijn moeder nam contact op met unitleider iets wat ze nooit had moeten doen diegene die berichten over mij gepost hadden moesten zich melden bij unitleider en het is alleen maar erger geworden. Sinds dinsdag zit ik 'ziek'thuis en dat terwijl ik zo nog maar 3 schoolweken heb daarna even vrij en dan examens ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Het liefst zou ik heel ver weg gaan van hier want dit is gewoon te erg.

Nou dit is zo'n beetje mijn leven tot nu toe.

Jeetje, heftig meissie
Ik weet niet of het echt een verkeerde stap is geweest van je moeder, denk je dat het niet uit de hand gelopen zou zijn als ze niets had gedaan? Ik hoop voor je dat het allemaal wat minder wordt, zodat je die laatste weekjes 9in elk geval je examens) nog even kunt 'overleven'.
Overigens denk ik dat de 'vriendinnen' die jou uitlachten, geen waardige vriendinnen zijn. Echte vrienden doen zoiets imho niet.




Ik moet eerlijk toegeven dat ik zelf ook niet zo goed weet hoe je het beste met deze situatie om kunt gaan, maar ik hoop wel dat je weet dat er mensen achter je staan.

Hoi justme, knap dat je je verhaal hebt durven vertellen

Ik hoop dat je het tot na je examenperiode uit kan zitten op die school, mijn ervaring was dat op het vervolg onderwijs men toch iets volwassener reageert.. en ik kende daar ook vrijwel niemand, waardoor alles in 1x over was.. Hoop dat dit bij jou ook zo is


Daarnaast denk ik niet dat het fout is wat je moeder gedaan heeft.. je kan niet vaak genoeg aan de bel trekken (net zo lang tot de school echt iets effectiefs onderneemt).

Sterkte! Jeroen

Bah wat erg!
Ik wens je alle succes met je examens en je moet weten dat als je slaagt voor je examens dat je dan grote kans hebt om de pesters niet meer te zien en dat je dan op je nieuwe school of opleiding opnieuw kan beginnen.

En slagen doe je voor jezelf en dat moet je niet laten verzieken door een stelletje vervelende mensen

hoi justme, MM

heel goed dat je verhaal hebt verteld. ik hoop dat het je wat meer heeft opgelucht.
het is namelijk belangrijk om erover te praten. het erkennen dat je een probleem hebt is de eerst stap naar een pestvrij leven
zorg ook dat de school weet wat er aan de hand is (met 'de school' bedoel ik mentoren, coördinatoren enz.) zij horen er werk van te maken, en denk niet dat het niet helpt! (kijk maar naar je schooljaar in groep zeven, waar je meester het erover heeft gehad)
een praktische tip is om op een vechtsport te gaan. niet perse omdat je daar sterker van wordt, zodat je de pesters een aframmeling kan geven, maar ook omdat je er mentaal sterker van wordt

succes,

BB