Hallo,

Ik ben een jongen van inmiddels 24 jaar en ben enorm veel gepest in mijn leven en dan vooral op een geweldadige manier. Het begon allemaal al op de basis school. Niemand vind je aardig, je mag nergens aan mee doen en je klasgenoten maken zichzelf populair door jou te vernederen. Ik vond het niet leuk om naar school te gaan en was de hele dag op mijn hoede en had het drukker met het in de gaten houden wat anderen met me van plan waren dan wat de leraar zei. Hieruit werd door de leraren geconcludeerd dat ik cocentratie stoornissen had en niet mee kon komen met de rest, maar ik was gewoon bang en durfde me nergens in te mengen. T***s was ik de hele dag en avond bezig met angstige gedachten over wat er allemaal weer zou kunnen gebeuren de volgende dag. Mijn ouders kon ik ook niet echt mee praten, want ik heb nog een geestelijk en lichamelijk gehandicapt broertje waar mijn ouders al hun tijd en energie in staken. Vroeger begreep ik dat niet helemaal, maar nu zie ik wel in dat dat logisch was.

Op den duur moest ik naar een school voor moeilijk lerende kinderen. De bladergroen school in Eelde. Hier ging het pesten nog een stapje verder. Ik moest met een busje naar school en in dat busje probeerden de andere jongens hun kattepulten op mij uit, spuugden een half uur lang op me, sloegen me en gaven me schokken met een soort stroomstoot apperaatje. Ik mocht verder aan niemand wat vertellen en moest mijn blauwe plekken en bloeduitstortingen verbergen, anders zou ik helemaal in de problemen komen. Ook was er een leraar die me begon te vernederen, zelf denk ik dat deze dat deed om populairder te worden bij de andere leerlingen. Op een dag was ik er zo zat om geslagen, bespuugd en vernederd te worden, dat ik zo maar uit het niets de meest populaire jongen terug begon te slaan. Deze zat in een andere klas en ik moest me melden in de betreffende klas waar net die ene leraar zat die mij ook peste. De leraar zette mij op een stoel in de kring en liet die ellendige populaire jongen mij slaan. Op den duur werd het me weer teveel waarop ik weer terug sloeg. De leraar stond op en sloeg me van de stoel waar iedereen bij zat. Hij zette me weer op de stoel en herhaalde dit nog drie keer. Vanaf dat moment ben ik gaan denken dat het allemaal mijn eigen schuld was.

Ook t***s begon de situatie te veranderen en werd ik geslagen door mijn vader. Toen ik eenmaal weg mocht van deze school moest ik naar de LTS en daar begon de hel pas echt. Mijn kleren werden vernield, mijn werd kapot gemaakt, mijn boeken werden gestolen en niemand wou er iets aan doen. Hierdoor kreeg ik t***s alleen maar ergere problemen, het was immers allemaal mijn eigen schuld. Elke dag als ik ergens in de gang liep kreeg ik weer dingen te horen als: "jij bent vanmiddag echt zwaar de lul", "we wachten je op", "we slaan je flink in elkaar" en ga zo maar door. Helaas stonden ze me ook vaak op te wachten en werd ik zeker 1 keer in de week in elkaar geslagen, hierop werden mijn ouders boos, omdat ik het zelf weer zou hebben uitgelokt. Op den duur zag ik nog maar 1 uitweg. Ik moest zorgen dat ik vrienden werd met de "gevaarlijke" jongens. En dat lukte aardig, ik moest mee doen aan hun criminele activiteiten en als we op gepakt werden moest ik de schuld op me nemen als ikwilde blijven leven. Dit heb ik een paar jaar lang gedaan. Ik kwam veel in aanraking met de politie nam altijd de schuld op me, betaalde de boetes en voerde de taakstraffen uit. Toen ik eindelijk naar een andere school mocht kon ik hier afstand van doen.

Ik ging naar het mbo waar de geschiedenis zich weer opnieuw herhaalde. Mijn broertje werd uit ***s geplaatst omdat deze onhandelbaar was geworden. Ik zat in enorme depressie en dacht dat het allemaal normaal was. Op een dag onmoette ik een ontzettend mooie en lieve meid die op de een of andere manier mijn vriendin werd, ik was nog nooit zo blij geweest in mijn leven. Hierdoor kreeg ik eindelijk een beetje zelfvertrouwen en zag ik het leven weer een beetje zitten. Ik werd ook een aardig stukje groter en breder en kwam erachter dat ik redelijk kon vechten. Ik begon mij al meer te verzetten tegen het pesten en deed dit met al meer geweld. Dit breidde zich op den duur ook uit naar het uitgaansleven.

Langzaam veranderde ik zelf in een pestkop. Ik kreeg voor het eerst in mijn leven respect, respect omdat ik sterk was en niet bang om mijn krachten te gebruiken. Op den duur werd ik zelfs zelf een populaire jongen. Ik voelde mij hier absoluut niet prettig bij, maar het was wel beter dan altijd maar het slachtoffer te zijn. Ik was veranderd, vroeger was ik een lieve en gevoelige jongen, nu was ik een harteloze en genadeloze jongen geworden... Deze verandering in karakter heeft er voor gezorgd dat mijn vriendin het uit heeft gemaakt. Dit vond ik heel erg want zij was mijn lichtpuntje en drijfkracht.

Inmiddels ben ik bijna klaar met het hbo en wordt ik al bijna vier jaar niet meer gepest en doe ik dat zelf ook niet meer. Ik heb er wel een aantal dingen aan overgehouden: ik ben heel jaloers geworden en altijd bang dat ik lang niet genoeg ben, ik wordt erg snel boos, ik reageer vaak preventief als ik denk dat iemand me iets aan wil doen, ik ben vaak bang als ik alleen ben en het ergste van alles: ik voel me van binnen erg leeg, ongelukkig en verdrietig!

Kortom: pesten heeft mijn leven kapot gemaakt. De jongen die ik was en ook graag wil zijn is er niet meer!

Hoi Robbie,

Wat een vreselijk verhaal!
Ik hoop dat je hier wat steun vind op het forum!
Ik wilde wel een vraag aan je stellen want ik ben voor mezelf aan het onderzoeken of pesten iets met uiterlijk te maken heeft.
Je bent dus eerst vreselijk geziekt en toen werd je een populaire jongen.
Je schrijft dat je populair werd toen je breder werd en merkte dat je goed kon vechten.
Is dit de rede?
Was je vroeger mager en zwak?
Heeft het dus iets met je uiterlijk te maken dat je eerst de pispaal was en toen de populaire jongen?

Hallo Draculaatje,

Pesten heeft naar mijn mening inderdaad heel veel met uiterlijk te maken. Als ik er op terug kijk was ik inderdaad een zwak, dun en lang persoon. Het heeft ook met karakter te maken denk ik. Ik was echt het soort mietje die toch niks terug deed en zn mond wel hield omdat ik dan altijd bang was voor verdere escalaties.

Ik denk ook dat je nooit wat aan pesten kan doen, want er moet op de een andere manier altijd een pispaal zijn... en ik denk dat ik die personen, alleen op uiterlijk afgaande, wel weet aan te wijzen. Ik hoop ook dat er een tijd komt waarop dit probleem eens heel serieus wordt aangepakt, want je kan er voor de rest van je leven behoorlijk last van houden. En ik wil hiermee niet zielig doen ofzo, maar het is wel heel erg vervelend!

Robbie

Het verhaal lijkt wel een beetje op die van mij hoe ik het ook door moete brengen door al die elende enzo, maar of het bij mij ook aan het uiterlijk lag weet ik niet... want ik ben ook van af groep 4 naar een speciale school gegaan, voor moeilijk lerende kinderen. Maar ik heb wel zelfde dingen aan over gehouden!!

Bij mij het zelfde: meschien stom gezegt dat het zelfde is, maar zo denk ik zelf ook

he, he eindelijk iemand die het daar dus wel mee eens is!!
Ik ben er zelf van overtuigd.
Alleen is er denk wel een verschil tussen meiden en jongens:
een jongen kan flink gaan trainen en breed worden maar voor een meid heeft dat alleen geen effect.
Want je kan als meid breed worden (ik was dus ook lang en mager en ben ook breed geworden), maar dat is niet genoeg want je moet er als meid ook nog eens goed uitzien.
Maar daar kan gelukkig ook steeds meer aan gedaan worden dmv plastische chirurgie!
Je zou zeggen: in deze tijd zouden er haast geen pispaaltjes meer kunnen zijn dan toch?!
Er is dalijk alleen nog onderscheid in karakter maar niet meer in uiterlijk ?!

Ik denk dat als iedereen plastische chirurgie zou gaan doen, dat het dan een saai boeltje werd in de wereld. Daarbij kunnen er altijd dingen misgaan, kijk bijv maar naar Jerney ofzow, dat mens van Idols. Ik zou er niet aan moeten denken dat zoiets bij mij gebeurde. Daarbij zou ikzelf het idee hebben dat als ik plastische chirurgie zou laten doen, dat ik dan de pesters gelijk zou geven en zou zeggen: Ja joh, je hebt altijd totaal gelijk gehad. Ik ben ook lelijk, en daarom mág je me ook pesten. Terwijl dat gewoonweg niet zo is. Ik denk dat het probleem gelegd moet worden bij ons mensen in het algemeen. We moeten niet zo hard oordelen. Want ook al ben ik vroeger ook veel gepest en nu af en toe nogsteeds, ik merk heel erg dat ik soms zelf hetzelfde doe. Dan niet zozeer pesten maar wel tegen mijn vriendinnen zeggen van Jeetje moet je haar zien met die laarzen, staat echt totaal niet. Ik schrik er op zo'n moment ook van en probeer te veranderen maar ook zoiets is erg moeilijk. De mensheid moet gewoon respect leren te handhaven, het uiterlijk hoeft echt niet te veranderen. Elk mens opzich is mooi en uniek. Moet je eens kijken hoe gecompliceerd we in elkaar zitten. Ik vind het echt een wonder.
Ik moet zelf ook wel toegeven dat ik dat zelf ook niet bepaald geloof als ik dat tegen mezelf zeg, mijn zelfbeeld is erg laag enzo, maargoed, ik denk dat het wel een juiste instelling is

Ik vindt dat je gelijk hebt, FallenAngel, iedereen heeft het recht om in veiligheid te zijn wie ze zijn.

Pesten draait niet om je uiterlijk, pesters vinden altijd wel iets om je mee te pesten, of het nou je uiterlijk, je spullen, goede punten, slechte punten of je interesses zijn, of een combinatie. Een stevige bouw en agressieve houding maken je misschien alleen maar een minder aantrekkelijk doelwit, als er makkelijkere slachtoffers zijn.


Robbie, die defensief/aggressieve houding heb je ooit nodig gehad om jezelf staande te houden, maar nu gaat het tegen je werken. Je zult dat denk ik los moeten laten om jezelf, de jongen die je was, terug te vinden. Dat is moeilijk, daar is veel moed voor nodig, mensen die je vertrouwt en misschien professionele hulp.

Dat pesten wel om uiterlijk draaid zal ik dan wel een uitzondering in zijn want ik denk : nou dan zoek ik toch verlegen mensen op, maar verlegen ben ik niet dus wat is het dan wel!?
Goh toch gek dat ik denk dat pesten niet om uiterlijk draaid als ik altijd lelijk naar me kop kreeg....

Just bad luck.. at the wrong time at de wrong place ??


Maja, ik zat dan ook niet meer op school toen dit gebeurde dus misschien zit 't em daarin, van pesten op school weet ik eigenijk niet veel....

Stel nou dat pesten ALLEEN om uiterlijk zou draaien, dan zou iedereen die rood haar heeft/ dik is/ dun is / donkere huidskleur heeft/ iets anders wat ik nu niet zo 1 2 3 noem heeft gepest moeten worden...

dat is niet zo... de ene met rood haar wordt niet gepest de ander wel. waarom? omdat er op een manier gereageert wordt waarop de pester een suc6 ervaring heeft, en na 1 keer wordt het een tweede en worden er andere dingen gevonden waarop je "leuk" reageert....

Zo weet ik nog goed dat bij mij, groep 6 ofzo als ik 2 dagen de zelfde kleren aanhad dat er werd gezegd dat ik stonk omdat ik mijn kleren te lang aan hield, deed ik schone kleren aan stonk ik naar waspoeder omdat mijn moeder teveel daarvan gebruikte..... Dus hoe doe je t dan ooit goed.
Achteraf kan ik hier nu gelukkig om lachen, zoiets simpels maar toen... toen wilde ik niet stinken....

pesten heeft in heel veel gevallen echt wel wat met uiterlijk te maken. Het is een soort samenloop van omstandigheden

Als je uiterlijk niet binnen de 'standaarden' valt, dan voel je je erom onzeker. Als je onzeker ergens om bent en iemand spreekt je juist daarop aan, dan kan dat veel harder kwetsen dan gewoon een opmerking.
Iemand die dus moeite heeft met zijn eigen uiterlijk heeft dus weldegelijk sneller last van pesten dan van personen die zichzelf okay vindt uitzien.


Als je gaat kijken naar de opvoeding in de westerse maatschappij dan worden kinderen al van jongs af aan geleerd onderscheid te maken. Enerzijds omdat je het nodig hebt, maar anderzijds om te kunnen oordelen over iets. Wij vinden dat kinderen zo vroeg mogelijk een mening moeten hebben.
Doordat dit gebruiken van die mening eigenlijk weinig tot niet ontwikkeld wordt en toch gebruikt, krijg je dat er zich zeer kinderlijke patronen kunnen inslijten. Als je vervolgens niet dicht genoeg bij de standaard ligt, dan wordt er heel primair gereageerd dat het slecht is en wat slecht is, moet weg. (wordt ook van jongs afaan ingeprent)

Wat ik al zei ik heb het gewoon op straat omdat ik niet meer op school zit.
Dus kunnen ze van te voren niet weten hoe ik zal reageren.
Dus pakken ze me puur op mijn uiterlijk.

Ik denk dat dat op school weer anders werkt omdat ze dan steeds dezelfde zien.

Hoi robbie.

Ik snap precies wat je bedoelt. Mijn leven is ook stuk gemaakt door het pesten. Ik heb totaal geen zelfvertrouwen meer. Ben jaloers. En als iemand kritiek heeft, schiet ik gelijk in de verdediging.

Het is zo moeilijk omdat het allemaal los te laten. Het moet echt slijten. Maar dat duurt zo lang. Ondertussen ben ik regelmatig depressief, loop bij een psychiater en heb relatieproblemen.

"Pesten heeft naar mijn mening inderdaad heel veel met uiterlijk te maken. Als ik er op terug kijk was ik inderdaad een zwak, dun en lang persoon. Het heeft ook met karakter te maken denk ik. Ik was echt het soort mietje die toch niks terug deed en zn mond wel hield omdat ik dan altijd bang was voor verdere escalaties."

--> Hier wil ik als eerste op reageren. De manier waarop je jezelf omschrijft als een soort mietje dat toch niks terugdeed is een manier van praten over jezelf alsof het daardoor komt dat je gepest bent. Wees je ervan bewust dat niks jouw schuld is en zoek de verklaring alsjeblieft niet bij jezelf. Dat is namelijk de neiging van iedereen.

En dan moet ik toch even spuien over die vreselijke docent die het in zijn hoofd gehaald heeft een kind midden in de klas te zetten en deze in elkaar te laten slaan. Even voor alle duidelijkheid. Een docent die dat doet, is strafbaar aan een ernstig misdrijf en deze man zou hiervoor gestraft moeten worden! En ernstig. Heb jij ooit overwogen om deze man op te zoeken en hem (niet middels agressie) hiermee te confronteren?