Ik zal even aan jullie vertellen wat er in het verleden allemaal met mij gebeurd waardoor ik nu zo depressief ben.

Op mijn 3e zijn mijn ouders gescheiden waar ik eigenlijk vrijwel niks van heb meegekregen maar toch. Ook ben ik op mijn 3e voor het eerst geopereerd aan mijn oren dit omdat ik enorme flaporen had *zag ik pas na een hele lange tijd* ik weet alles nog van die operatie. Op mijn 6e kreeg ik mijn eerste oogoperatie *wegens scheel kijken* en op mijn 8e kwam de 2e die tevens net als de eerste ook mislukte ook ben ik op mijn 8e verhuisd naar Oisterwijk mijn moeder wou in gaan wonen bij haar vriend. Op mijn 8e ben ik ook voor de 1e keer aangerand door iemand uit de buurt ik heb nooit aangifte durven doen. Ik ben vanaf die tijd ook zodanig gepest dat ik zelfmoordgedachten had. Op mijn 13e ben ik verkacht en heb ik een abortus moeten laten doen. Ik heb verschillende zelfmoordpogingen gedaan en heb 4 jaar lang aan automutilatie gedaan. Vorig jaar was alles zo erg dat ik afgelopen April opgenomen werd in een psychiatrische inrichting waar ik eigenlijk een jaar zou moeten zitten maar het werd mij allemaal te veel dat ik weg ben gelopen en nooit meer terug ben gegaan. Vorig jaar 3 November heeft Patrick *waar ik hier al meerdere dingen over heb verteld* zelfmoord gepleegd op het moment dat hij dat deed zat ik bij Broken-Mind in Belgie en kreeg ik het 4 November pas te horen anders was mijn dag verpest en ook de verjaardag van Broken-Mind hier zit ik nog erg mee. Pas geleden heeft een andere vriendin van mij zelfmoord gepleegd waar ik niet mee om kan gaan. Ik heb ook een mengelmoes van Boulumia en Anorexia. Ook schijn ik dus een lichte vorm van suikerziekte te hebben.

Oeh meis dat is pest wel een klote lijstje

Krijg je nu eigenlijk wel profesionele hulp? Ik kan me goed voorstellen dat een psychiatrisch ziekenhuis 'alles behalve ideaal' is, maar net als 'fysieke schade', gaat ook 'psychische schade' lang niet altijd vanzelf over

heel knap dat je het hebt kunnen opschrijven, en erg veel sterkte natuurlijk

Ik krijg nu weer profesionele hulp. Ik moet aankomende Vrijdag weer naar mijn psycholoog. Ik dacht ik zit hier al hartstikke lang maar mensen weten helemaal niks over mij.

Ik ben trouwens ook gestopt met Automutilatie vanwege een dreigement van mijn schoonmoeder dat als ik of mijn vriendin *Broken-Mind in het vorige verhaaltje* nog zouden snijden we elkaar niet meer mogen zien en spreken